II SA/Sz 92/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2008r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowienie z dnia [...]r. Sąd odrzucił skargę wniesioną przez W. J. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem z pouczeniem co do trybu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu [...]r. Skarżący W. J. ustanowił pełnomocnika – radcę prawnego do reprezentowania jego interesów w związku z wniesioną skargą kasacyjną z dnia [...]r. Pismo uznane skargą kasacyjną zostało podpisane przez radcę prawnego M. H. Pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego nie zostało jednak przez niego podpisane, nie został też wskazany adres dla doręczeń ustanowionemu pełnomocnikowi. Do usunięcia powyższych braków formalnych pełnomocnictwa poprzez jego podpisanie i wskazanie adresu radcy prawnego M. H. został zobowiązany skarżący. Korespondencję Sąd przesłał na wskazane przez skarżącego i radcę prawnego adresy. Zarówno spod adresu przy ulicy [...] jak i przy ulicy [...] gdzie w Urzędzie Pocztowym została przyznana skarżącemu skrytka pocztowa Nr 34 wróciły przesyłki prawidłowo awizowane z adnotacją Poczty "nie podjęto w terminie". W tym stanie rzeczy należało przyjąć, iż skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych pełnomocnictwa i zobowiązania tego nie wykonał w zakreślonym przez Sąd terminie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Wobec tego, iż nie został wskazany przez radcę prawnego M. H. adres korespondencyjny Sąd zobowiązał skarżącego wprost by pełnomocnictwo podpisał i wskazał adres dla doręczeń. Nie podpisane osobiście przez skarżącego pełnomocnictwo należy traktować jako brak pełnomocnictwa a tym samym należy przyjąć, iż skargę kasacyjną wniosła osoba nie upoważniona ( art. 173 § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.