Ppolska.starec← Urzadnik

I SA/Lu 544/14

Адміністративні суди2014-12-30
Номер справи
I SA/Lu 544/14
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2014-12-30
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судді

Anna Kwiatek

Резолютивна частина

Umorzono postępowanie

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia I. umorzyć postępowanie w sprawie; II. zwrócić W. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. (data pisma) pełnomocnik W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. Pełnomocnik skarżącej wniósł wpis sądowy od skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie. Pismem z dnia 2 października 2014 r., sprecyzowanym na wezwanie sądu pismem z dnia 17 grudnia 2014 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie to wiąże sąd za wyjątkiem przypadku, gdy sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne z tego powodu, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w sprawie niniejszej nie jest niedopuszczalne w świetle art.60 ppsa. Tym samym, postępowanie na podstawie art.161 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa podlega umorzeniu. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.