II SAB/Ol 62/09

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I.Ż. na bezczynność Burmistrza "[...]" w udzieleniu informacji publicznej postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. UZASADNIENIE We wniosku z dnia 30 listopada 2009 r. I.Ż., zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych, podniósł, iż jest emerytem posiadającym na wychowaniu niepełnosprawnego syna, wymagającego ciągłego leczenia i rehabilitacji. Wydatki z tym związane są bardzo duże i wynoszą około 500 zł miesięcznie. Ponadto w wyniku postanowienia sądowego z dnia 22 października 2009 r. i ustalenia separacji małżeńskiej skarżący ponosi koszty alimentów w wysokości 400 zł. W konsekwencji, poniesienie kosztów sądowych nie jest możliwe. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Majątek rodziny stanowią mieszkanie i samochód osobowy marki Fiat "[...]" (rocznik 2001). Źródłami jej dochodu są emerytura i renta socjalna. W odpowiedzi na wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w sprawie o sygn. akt II SO/Ol 14/09 skarżący przedłożył oświadczenie z dnia 4 listopada 2009 r. wraz z wyciągami z rachunków bankowych oraz oświadczenie z dnia 23 listopada 2009 r. wraz z dokumentami potwierdzającymi zakup sprzętu rehabilitacyjnego i wyciągiem z kolejnego rachunku bankowego. W niniejszej sprawie skarżący złożył natomiast zaświadczenie z banku dotyczące transakcji i salda z tego rachunku. Ze wskazanych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, iż na koszty rehabilitacji i leczenia syna składają się wydatki na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, medykamenty oraz dojazdy do lekarzy i ośrodków rehabilitacyjnych. Dodatkowo, co roku lub co dwa lata skarżący ponosi koszty turnusu rehabilitacyjnego w wysokości około 2.000 zł, a pieniądze na ten cel gromadzi na oddzielnym rachunku bankowym, korzystając z nich z przeznaczeniem na inny cel tylko w ostateczności. Średnie miesięczne wydatki bytowe rodziny wynoszą około 2.500 zł i są przeznaczane na opłacenie mieszkania, energii i gazu, telewizji, Internetu i telefonów, kosztów wyżywienia, środków higieny, lekarstw, odzieży, podręczników i przyborów szkolnych oraz na utrzymanie samochodu. Skarżący występuje systematycznie do "[...]" o zapomogi pieniężne. W 2009 r. otrzymał zapomogi na łączną kwotę 2.982 zł. W listopadzie 2009 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem. Na podstawie przedłożonych wyciągów z rachunków bankowych stwierdzono, że emerytura skarżącego wynosi 1.545,72 zł netto, natomiast renta socjalna – 504,04 zł netto. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę, z jednej strony, możliwości finansowe wnioskodawcy, z drugiej zaś wysokość obciążeń finansowych, jakie musi on ponieść w konkretnym postępowaniu. W sytuacji, gdy wnioskodawca prowadzi jednocześnie wiele spraw sądowych uwzględnić należy również wysokość obciążeń finansowych, jakie pojawiły się lub mogą pojawić się w tych innych sprawach. W niniejszej sprawie, uwzględniając fakt prowadzenia obecnie przez skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie ponad 20 spraw sądowych, stwierdzić należy, iż przedstawiona przez niego sytuacja materialna jego rodziny uzasadnia twierdzenie, że środki pieniężne, którymi dysponuje, nie są wystarczające na pokrycie chociażby części kosztów sądowych związanych z ich prowadzeniem. Zauważyć należy, iż sytuacja ta jest na tyle zła, że dla zaspokojenia wszystkich potrzeb rodziny, w tym w szczególności związanych z koniecznym leczeniem i rehabilitacją syna, zmusza skarżącego do ciągłego występowania o świadczenia socjalne do "[...]". Dochody rodziny nie są bowiem wystarczające na pokrycie wszystkich jej podstawowych wydatków. Skarżący nie posiada ponadto środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów sądowych. Mieszkanie służy bowiem zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jego rodziny, natomiast samochód jest niezbędny do przewozu syna na rehabilitację. Tym samym, za uzasadnione uznać należy zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości. W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.