II SA/Ke 801/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do projektu "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu w S." postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do projektu "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu w S.". Wyjaśniła, że w ramach tego projektu wnioskowała o komputer i dostęp do Internetu. W dniu 12 sierpnia 2013 r. syn skarżącej dowiedział się w Urzędzie Miasta, że osobom, którym odmówiono przyznania komputera i dostępu do Internetu w ramach ww. projektu, listy z decyzją nie były wysyłane, oraz że decyzja ta jest ostateczna. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. wniósł o jej odrzucenie, ponieważ nie dotyczy żadnego z aktów administracji publicznej wymienionych w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że sprawa ma charakter cywilnoprawny. Skarżąca została umieszczona na liście rezerwowej, o czym poinformowano poprzez wywieszenie list z numerami wniosków w budynku Urzędu Miasta. Stworzenie listy ostatecznej beneficjentów projektu możliwe będzie po sprawdzeniu możliwości technicznych wykonania przyłączy do beneficjentów z listy podstawowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2013, poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Będąca przedmiotem skargi czynność Prezydenta Miasta S., nie mieści się w wyżej przedstawionym katalogu aktów i czynności organów administracji publicznej poddanych kontroli sądów administracyjnych. Z treści skargi wynika, że skarżąca traktuje odmowę zakwalifikowania do przedmiotowego projektu jako decyzję administracyjną. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się tymczasem, że decyzją administracyjną jest władcze i jednostronne rozstrzygnięcie kształtujące w indywidualnej sprawie sytuację prawną adresata spoza struktury ustrojowej administracji publicznej, oparte na przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Czynność Prezydenta Miasta S. nie odpowiada cechom konstytutywnym decyzji administracyjnej. Po pierwsze trudno w niej dopatrzyć się cech władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, stanowi bowiem jedynie informację dotyczącą oceny zgłoszenia skarżącej do projektu realizowanego przez Gminę S. z funduszy europejskich w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Po drugie czynność ta nie opiera się na powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Zasady kwalifikacji osób do wsparcia w ramach przedsięwzięcia są elementem wniosku aplikacyjnego o dofinansowanie realizacji projektu przygotowanego przez Gminę S., jako Beneficjenta środków z Programu Operacyjnego. Wniosek aplikacyjny (formularz zgłoszeniowy do projektu) podlega jedynie kontroli sprawowanej przez Instytucję Wdrażającą lub Pośredniczącą w ramach procedury rozstrzygania o przyznaniu środków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Ponadto ta sama instytucja sprawuje następczą kontrolę wykorzystania przyznanych Beneficjentowi środków. Z podobnych względów czynność Prezydenta Miasta S. będąca przedmiotem skargi nie może być zakwalifikowana jako inna czynność lub akt z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność ta nie kształtuje sytuacji prawnej skarżącej w zakresie żadnych uprawnień czy obowiązków, dla których podstawą istnienia byłyby przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Skarżąca nie może wywodzić, że zostały naruszone jej interesy prawne, ponieważ nie może wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, z którego wynikałoby, że przysługuje jej roszczenie o dostęp do środków, którymi dysponuje Gmina S. w ramach realizowanego projektu. Do czynności organu nie znajdują zastosowania środki przewidziane w art. 30b i nast. ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, z późn. zm.). Procedury odwoławcze przewidziane w ustawie, a także skarga do sądu administracyjnego na czynności podejmowane w trybie rozdziału środków z funduszy europejskich, dotyczą relacji prawnych pomiędzy Instytucją Zarządzającą/Pośredniczącą lub Wdrażającą (w zależności od projektu), a Beneficjentem danego Działania. Projekt "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu w S."" jest realizowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie: 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion. Oś Priorytetowa: 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki. Z treści "Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", dokumentu opracowanego na podstawie Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 1 października 2007 r. oraz uchwałą Rady Ministrów z dnia 30 października 2007 r. (http://www.poig.gov.pl/Dokumenty/Strony/Dokumenty.aspx), wynika, że Beneficjentami, którzy mogą ubiegać się o środki w ramach opisywanego Działania są jednostki samorządu terytorialnego, konsorcja tych jednostek oraz konsorcja tych jednostek z organizacjami pozarządowymi. Skarżąca zalicza się do tzw. grupy docelowej, czyli osób, instytucji, grup społecznych bezpośrednio korzystających z pomocy. Relacje pomiędzy skarżącą a Gminą S. jako Beneficjentem środków nie podlegają procedurze odwoławczej opisanej w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wykorzystanie pomocy przyznanej przez Instytucje Zarządzające/Pośredniczące Beneficjentom środków nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie opiera się na przepisach prawa powszechnie obowiązującego, które mogą być wzorcem kontroli sądowoadministracyjnej. Ma tu zastosowanie wyłącznie kontrola wewnętrzna wykorzystania środków przez Beneficjenta, oparta co do zasady na kryteriach pozaprawnych (celowości, rzetelności, gospodarności) i sprawowana przez odpowiednie Instytucje, w zależności od rodzaju Programu Operacyjnego i Działania. Jeżeli skarżąca uważa, że wykorzystanie środków przez Gminę S. jako Beneficjenta jest niewłaściwe, może jedynie zwrócić się do Instytucji Wdrażającej lub Pośredniczącej z niewiążącym ten podmiot, wnioskiem o wszczęcie kontroli procedury wykorzystania środków. Nie ma natomiast przepisów prawa powszechnie obowiązującego, które pozwalałyby na dokonanie takiej kontroli przez sąd administracyjny. Podobny pogląd został zaprezentowany w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2010 r. sygn. III SA/Lu 166/10. Skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie powołanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.