VII SA/Wa 2022/09

SENTENCJA Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przyznać S. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. UZASADNIENIE W dniu 4 grudnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy S.M., w których wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Podał, iż wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez małżonkę z tytułu pracy w wysokości 2.018,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, iż z tego dochodu żona spłaca pożyczkę z zakładu pracy w wysokości 432,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W formularzu wniosku skarżący zakreślił, że posiada dom mieszkalny o pow. 110 m ², mieszkanie o pow. 52 m ² oraz działkę o pow. 439 m² na której posadowiony jest dom. Wnioskodawca podkreślił, że razem z żoną są osobami schorowanymi wymagającymi stałego leczenia i zażywania lekarstw. Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca wraz z żoną uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.