II SA/Go 978/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu: 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "D" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie: wznowienia postępowania zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] o ustalenie dla PT Sp. z o.o, lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej na działce nr [...]. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skarżąca Spółka "D" zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2008 r. nr [...], oraz wydanej na jej podstawie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę Starosty z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w sprawie znak: [...]. W uzasadnieniu wskazanego wyżej wniosku skarżąca podniosła, iż na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazuje związany z interesem prawnym interes majątkowy wnioskodawcy, wynikający z zamierzonych inwestycji. Strona skarżąca argumentowała, że zamiarem Spółki "D" jest budowa osiedla domków jednorodzinnych, przy czym na chwilę obecna dysponuje decyzją o warunkach zabudowy. Zdaniem strony inwestycja PT Sp. z o.o nie tylko wpływa na możliwość posadowienia domów i na zainteresowanie ich zakupem. Strona skarżąca zwróciła także uwagę, iż na podstawie zaskarżonej decyzji Wójt Gminy wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, która negatywnie wpłynie na sferę jej interesów prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej – p.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do § 4 postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Natomiast zgodnie z § 6 art. 61 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wskazać należy, iż wniesienie skargi na czynność lub bezczynność organu administracji publicznej nie wywołuje skutku bezwzględnie suspensywnego. Co oznacza, iż wniesienie środka odwoławczego przez legitymowany podmiot nie powoduje z mocy prawa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania postępowania ma ochronę skarżącego przed skutkami wykonania aktu administracyjnego, do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. Warto także wskazać, iż ochronie tymczasowej podlegają wyłącznie te akty administracyjne, które nadają się do wstrzymania. Należy także pamiętać, iż wstrzymanie może jedynie nastąpić na wniosek skarżącego i musi on dotyczyć zaskarżonej decyzji. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub istnieje możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę o charakterze majątkowym bądź niemajątkowym, która spowoduje dotkliwe trudne do przezwyciężenia dla skarżącego skutki. W tym miejscu wart przywołać pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2006r., II FZ 598/08, który uznał, iż "Rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji przez sąd zależy od spełnienia istnienia przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod tymi pojęciami, ocena więc wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy do sądu. Ocena ta jest swobodna, ale nie dowolna. Dlatego sąd rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej ma obowiązek za każdym razem wskazać podstawę uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności". Należy także pamiętać, iż to na wnoszącym skargę ciąży obowiązek udowodnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółką uzasadniając potrzebę przyznania ochrony tymczasowej wskazała, iż posiada interes prawny związany z prawnym interesem majątkowym. "D" argumentowała, iż inwestycja PT Sp. z o.o. będzie negatywnie oddziaływać na planowaną budowę osiedla domków jednorodzinnych. Wnioskodawca podkreślił także, iż przedmiotowa inwestycja ujemnie wpłynie na zainteresowanie kupnem nieruchomości. Strona skarżąca zwróciła także uwagę na fakt, iż na podstawie zaskarżonej decyzji Wójta Gminy wydano decyzje o pozwoleniu na budowę, które mają wpływ na sferę interesów prawnych "D" sp. z o.o. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego argumenty nie przemawiają za zasadnością udzielenia ochrony tymczasowej do czasu wydania wyroku w sprawie. Za odmową wydania postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji przemawia fakt, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W takiej sytuacji zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter odstępstwa od zasady wykonalności rozstrzygnięć ostatecznych stanowiłaby bezpodstawne nadużycie. Uwzględniając przyjęte powyżej ustalenia należy także wskazać, iż wstrzymaniu podlegają jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania. Przyjmuje się, iż przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 3, LexisNexis, str. 378). Sąd zważył, iż Spółka "D" domaga się wstrzymania wykonania aktu dotyczącego odmowy wznowienia postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Tymczasem wymienione powyżej rozstrzygnięcie organu administracji publicznej nie ustanawia żadnych uprawnień inwestycyjnych, które stanowiłoby podstawę do rzeczywistego podjęcia działań inwestycyjnych. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż "Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Decyzja w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, która - ze względu na przedmiot - nie nadaje się do wykonania, gdyż stanowi ona dopiero pierwszy etap procesu inwestycyjnego, kiedy to następuje planowanie inwestycji." (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2009r., II SA/Gd 888/08) Marginalnie należy również wskazać, iż postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem o charakterze tymczasowym. Otóż postanowienie o udzieleniu ochrony tymczasowej ma charakter wpadkowy i utrzymuje się ono do chwili wydania przez Sąd wyroku w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.