IV SA/Wr 720/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 29 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2021r. nr 90/2021 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Pismem z dnia 24 maja 2021 r. M. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na oznaczoną w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu ( dalej: organ) . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lipca 2021r. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania z tym uzasadnieniem ,że postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu nr 90/2021 zostało już wyeliminowane z obrotu prawnego postanowieniem Komendanta Głównego Policji z dnia 10 grudnia 2021r. nr 84/SWA/BF/2021 , którym stwierdzono nieważność postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2021r. nr 90/2021. Wobec tego dokonywanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu stało się zbędne, a tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Na poparcie swoich twierdzeń organ wraz z aktami administracyjnymi sprawy dołączył oryginał postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia 10 grudnia 2021r. nr 84/SWA/BF/2021 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania , gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2). Wyjaśnić w tym miejscu należy ,że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego " z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia., Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 495.). Przy czym powyższy przepis za przesłankę umorzenia postępowania uznaje bezprzedmiotowość postępowania , a nie bezprzedmiotowość sprawy , która w sensie materialnym nadal istnieje. W judykaturze sądowoadministracyjnej ugruntował się pogląd, w pełni aprobowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie ,wedle którego zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że " chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy , postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (zob. wyroki NSA : z dnia 22 lipca 2014r. sygn. II OSK 378/13 ; z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. II OSK 2798/15, LEX nr 2261496). Wymaga jednak podkreślenia ,że użyte przez ustawodawcę w analizowanym przepisie sformułowanie " z innych przyczyn" wskazuje na to, że poza wymienionymi expressis verbis w dyspozycji art. 161 § 1 pkt. 1 i pkt. 2 p.p.s.a. dwoma zdarzeniami powodującymi bezprzedmiotowość postępowania istnieje również otwarty katalog innych przyczyn , które uzasadniają stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania. Istotne jest tylko to, że powodem umorzenia postępowania może być zdarzenie , które zaszło w toku postępowania, tj. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi (por. J.P. Tarno – Komentarz do prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2008 , str. 402). Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Jak wynika z materiału aktowego sprawy, będące przedmiotem sporu w badanej sprawie postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawego postanowieniem z dnia 10 grudnia 2021r. nr 84/SWA/BF/2021 wydanym przez Komendanta Głównego Policji , który stwierdził jego nieważność . Wobec tego skutkiem stwierdzenia przez organ Policji nieważności aktu prawnego , który stanowił przedmiot skargi do Sądu administracyjnego , jest jego brak. Tym samym zaistniała przeszkoda , w następstwie której Sąd nie mógłby w tym zakresie wyrokować, gdyż musiałby odnieść się do przedmiotu skargi, który już nie istnieje. Oznacza to ,że nastąpiło zdarzenie będące trwałą przeszkodą, powodującą niemożność prowadzenia postępowania, aż do zakończenia go merytorycznym orzeczeniem. W ślad za postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lipca 2004r. sygn. I SA/Gd 611/01 powtórzyć należy ,że w pewnym sensie omawiana sytuacja odpowiadałaby przesłance umorzenia postępowania określonej w art. 355 § 1 k.p.c. w ten sposób, że wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne. Wprawdzie analizowany przepis art. 161 § 1 p.p.s.a. takiej przesłanki wprost nie przewiduje, to jednak stan faktyczny analizowanej sprawy uprawnia do przyjęcia stanowiska, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że Sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będące nim postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był orzec jak w tenorze postanowienia .