VII SA/Wa 1400/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi (...) na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w części oraz utrzymanie decyzji w pozostałym zakresie skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) decyzją z dnia (...) listopada 2013 r. nr (...), działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.) - nakazał (...) doprowadzenie - w terminie 12 miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna - nadbudowy budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie nieruchomości przy (...) do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie następujących robót budowlanych zgodnie z zaleceniami ekspertyzy stanu technicznego ww. budynku sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego (...): 1. oczyszczenie, zaimpregnowanie i wykonanie dodatkowego podparcia krokwi koszowej, 2. wykonanie nowej warstwy pokrycia dachowego z papy termozgrzewalnej polimero-bitumicznej, 3. zdemontowanie rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku, 4. naprawa obróbek blacharskich na styku z niższym budynkiem, 5. uszczelnienie tarasów na stykach ze ścianami, 6. zapewnienie ogólnodostępnego wejścia na dach. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) maja 2014 r., nr (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania (...)- uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) listopada 2013 r. nr (...) w zakresie nakazu wykonania obowiązków określonych w punktach 1, 2, 4, 5, 6 i w tej części postępowanie umorzył, w pozostałej zaś części (odnośnie punktu 3) utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte, co wynika z treści zawiadomienia z dnia (...) września 2013 r., w sprawie inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego przy ul. (...). Sprawa dotycząca budynku mieszkalnego przy ul. (...) była wielokrotnie rozpoznawana przez organu nadzoru budowlanego zarówno stopnia powiatowego jak i stopnia wojewódzkiego. W aktach sprawy znajduje się ekspertyza stanu technicznego przedmiotowego budynku wykonana w lipcu 2012 r. przez (...), przedłożona w wykonaniu postanowienia organu powiatowego nr (...) z dnia (...) stycznia 2012 r. Ekspertyza ta zawiera opis uszkodzeń i ocenę stanu technicznego konstrukcji, wnioski oraz zalecenia remontowe. We wnioskach autor wskazuje, iż obecny stan techniczny budynku jest niezadowalający, przy czym stan konstrukcji budynku nie budzi większych zastrzeżeń. Ostatecznie sprawa została rozdzielona na dwa odrębne postępowania administracyjne - jedno: w sprawie stanu technicznego budynku, zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) nr (...) z dnia (...) maja 2013 r. nakazującą właścicielom budynku wykonanie określonych robót budowlanych, - drugie: w sprawie nadbudowy przedmiotowego budynku, w trakcie którego organ I instancji wydał decyzję będącą przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego. Z akt sprawy wynika, iż budynek przy ul. (...) został nadbudowany na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...) września 1993 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę ww. budynku. Wydział Architektury i Budownictwa (...) przy piśmie z dnia (...) kwietnia 2013 r. przekazał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zatwierdzonego projektu nadbudowy. Z dokumentacji tej wynika, iż jej autor nie projektował ogólnodostępnego wejścia na dach w części nadbudowanej. Dokumentacja projektowa w takiej formie została zatwierdzona przez właściwy organ administracji publicznej. Ponadto z ustaleń organu powiatowego wynika, że inwestor wykonał nadbudowę budynku zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, a inwestycja przyjęta do użytkowania. Tak więc zdaniem organu brak jest jakichkolwiek podstaw do nakładania na inwestora realizującego inwestycje zgodnie ze stosownym pozwoleniem obowiązku wykonania dodatkowych robót budowlanych. Organ odniósł się również do zarzucanej w tym zakresie niezgodności wykonanej nadbudowy z treścią § 308 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wskazując, iż roboty budowlane w przedmiotowej sprawie wykonane zostały na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej przed wejściem w życie przepisów tego rozporządzenia, przez co nie znajduje ono zastosowania do przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do obowiązku określonego w pkt 3 skarżonej decyzji a dotyczącym obowiązku zdemontowania rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku, organ uznał go za zasadny. Zarówno z ustaleń własnych organu jak i złożonej do akt oceny technicznej wynika, iż wskazana skrzynka elektryczna i przewody pochodzą z czasu wykonywania nadbudowy budynku, a obecnie nie jest wykorzystywana, zaś jej dalsze pozostawanie może powodować zagrożenie bezpieczeństwa. Natomiast -w ocenie organu- zawilgocenie fundamentów i ścian nie jest wynikiem wykonanej nadbudowy a jedynie może wynikać z zaniedbań właścicielskich w zakresie utrzymywania obiektu budowlanego we właściwym stanie technicznym. Ponadto wykonanie obowiązków nałożonych decyzją organu I instancji nr (...) z dnia (...) maja 2013 r. (w odrębnie prowadzonym postępowaniu) w zakresie wykonania podłóg w piwnicach z wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej oraz wykonanie kratek wentylacyjnych w miejscu zamurowanych okien piwnicznych od strony (...) będzie miało duże znaczenie w zakresie usunięcia zawilgocenia fundamentów i ścian budynku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) złożył (...). W skardze wskazał, że wnosi o nakazanie organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z zobowiązaniem do wydania nakazu usunięcia podanych nieprawidłowości poprzez natychmiastowe wykonanie: -wyłazu dachowego bezpośrednio dostępnego z klatki schodowej, -brakujących ław kominiarskich umożliwiających coroczną kontrolę przewodów kominowych i wentylacyjnych oraz urządzeń technicznych oraz anten radiowych i telewizyjnych, -brakującej instalacji odgromowej budynku. (...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W niniejszym postępowaniu Sąd kontrolował decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2014 r., którą organ uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) listopada 2013 r. nr (...) w części dotyczącej pkt 1, 2, 4, 5, i 6 i w tej części postępowanie umorzył, w pozostałej części (pkt 3) utrzymał ją w mocy. Na wstępie należy za organem wskazać, że postepowanie w niniejszej sprawie zostało rozdzielone na dwa postępowania. Pierwszej postępowanie zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) nr (...) z dnia (...) maja 2013 r. nakazującą właścicielom budynku wykonanie określonych robót budowlanych: 1. naprawę płyty spocznikowej od strony piwnicy, 2. wykonanie podłóg w piwnicach wraz z wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej, 3. wykonanie kratek wentylacyjnych w miejscu zamurowanych okien piwnicznych od strony (...). naprawę spocznika w wejściu do budynku. W drugiej sprawie - aktualnie kontrolowanej przez Sąd - organ powiatowy nałożył szereg obowiązków na inwestora, w tym: 1. oczyszczenie, zaimpregnowanie i wykonanie dodatkowego podparcia krokwi koszowej, 2. wykonanie nowej warstwy pokrycia dachowego z papy termozgrzewalnej polimero-bitumicznej, 3. zdemontowanie rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku, 4. naprawa obróbek blacharskich na styku z niższym budynkiem, 5. uszczelnienie tarasów na stykach ze ścianami, 6. zapewnienie ogólnodostępnego wejścia na dach. Organ odwoławczy utrzymał w mocy obowiązek zawarty jedynie w punkcie trzecim, tj. zdemontowanie rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku. Biorąc pod uwagę informacje zawarte w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że część obowiązków została wykonana, organ odwoławczy zobligował organ powiatowy – organ pierwszej instancji – do przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w celu jednoznacznego ustalenia czy obowiązki określone w pkt 1, 2, 4 i 5 decyzji zostały wykonane. Przedstawiciel organu powiatowego w dniu (...) kwietnia 2014 r. przeprowadził oględziny przedmiotowej nadbudowy, stwierdzając wykonie ww. obowiązków. Prawidłowo zatem, korzystając z uprawnień nadanych przepisem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. – organ odwoławczy uchylił nakaz wykonania robót polegających na oczyszczeniu, zaimpregnowaniu i dodatkowym podparciu krokwi koszowej, wykonaniu nowej warstwy pokrycia dachowego z papy termozgrzewalnej polimero-bitumicznej, naprawie obróbek blacharskich na styku z niższym budynkiem, uszczelnienie tarasów na stykach ze ścianami i umorzył postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe. Odnośnie obowiązku zawartego w punkcie 6, tj. zapewnienia ogólnodostępnego wejścia na dach - za organem wskazać trzeba, że budynek przy (...) w (...) został nadbudowany na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...) września 1993 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę ww. budynku. Z projektu wynika, iż jej autor nie projektował ogólnodostępnego wejścia na dach w części nadbudowanej. Dokumentacja projektowa w takiej formie została zatwierdzona przez właściwy organ administracji publicznej. Ponadto z ustaleń organu powiatowego wynika, że inwestor wykonał nadbudowę budynku zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, a inwestycja przyjęta do użytkowania. Tak więc skoro projekt budowlany nie przewidywał ogólnodostępnego wejścia na dach w części nadbudowanej to nie można było zobowiązać inwestora do jego wykonania, wobec czego słusznie organ zauważył, że brak było podstaw do nakładania na inwestora realizującego inwestycje zgodnie ze stosownym pozwoleniem obowiązku wykonania dodatkowych robót budowlanych. Odnośnie zaś zarzucanej przez (...) niezgodności wykonanej nadbudowy z treścią § 308 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, prawidłowo również organ wskazał, że roboty budowlane w przedmiotowej sprawie wykonane zostały na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej przed wejściem w życie przepisów tego rozporządzenia (bo w 1993 roku), przez co rozporządzenie z 2002 roku nie znajduje zastosowania do przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do obowiązku utrzymanego w mocy określonego w pkt 3 skarżonej decyzji a dotyczącym obowiązku zdemontowania rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku, za organem uznać go należy za zasadny. Zarówno z ustaleń własnych organu, jak i złożonej do akt oceny technicznej wynika, iż wskazana skrzynka elektryczna i przewody pochodzą z czasu wykonywania nadbudowy budynku, obecnie nie jest wykorzystywana, a jej dalsze pozostawanie może powodować zagrożenie bezpieczeństwa. Na marginesie już tylko wskazać można -jak słusznie zauważył organ- że zawilgocenie fundamentów i ścian nie jest wynikiem wykonanej nadbudowy a jedynie może wynikać z zaniedbań właścicielskich w zakresie utrzymywania obiektu budowlanego we właściwym stanie technicznym. Ponadto wykonanie obowiązków nałożonych decyzją organu I instancji nr (...) z dnia (...) maja 2013 r. (w odrębnie prowadzonym postępowaniu) w zakresie wykonania podłóg w piwnicach z wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej oraz wykonanie kratek wentylacyjnych w miejscu zamurowanych okien piwnicznych od strony ulicy (...) będzie miało duże znaczenie w zakresie usunięcia zawilgocenia fundamentów i ścian budynku. Jednakże nie ma to odniesienia do zaskarżonej decyzji bowiem w niniejszym postępowaniu takie obowiązki w ogóle nie były nakładane na inwestora, wobec czego nie podlegają również kontroli Sądu. Konkludując, zgodzić się należy z organem odwoławczym orzekającym w niniejszej sprawie, że wobec wykonania przez inwestora obowiązków zawartych w punkcie 1, 2, 4 i 5, ich nakładanie stało się bezzasadne, a postępowanie bezprzedmiotowe. Odnośnie obowiązku zawartego w punkcie 6 również prawidłowo organ stwierdził, że skoro projekt budowlany nie przewidywał ogólnodostępnego wejścia na dach w części nadbudowanej to nie można było zobowiązać inwestora do jego wykonania. Prawidłowo zaś organ utrzymał w mocy obowiązek zdemontowania rozdzielni i przewodów elektrycznych w piwnicy i na ścianie południowej budynku - wskazana skrzynka elektryczna i przewody pochodzą z czasu wykonywania nadbudowy budynku (ok. 1993 rok), obecnie nie jest wykorzystywana, a jej dalsze pozostawanie może powodować zagrożenie bezpieczeństwa. Organ prawidłowo zastosował zatem przepis art. 138 pkt 2 k.p.a. a postepowanie przeprowadził w zgodzie z naczelnymi zasadami procesu administracyjnego wyrażonymi w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi oddalił.