II FSK 259/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. H. i K. H. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FSK 259/07 w zakresie orzeczenia o kosztach w sprawie ze skargi kasacyjnej E. H. i K. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 333/06 w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 lutego 2006 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. H. i K. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 333/06) z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. W wyroku tym zasądzono od E. H. i K. H. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Na powyższy wyrok w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego zażalenie złożyli E. i K. H . W uzasadnieniu wskazali, że postanowieniem z dnia 26 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (sygn. akt I SA/Gd 3333/06) przyznał K. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje żaden środek prawny w toku instancji, ani sprzeciw, ani zażalenie. Stają się one prawomocne z chwilą wydania, a to na podstawie art. 168 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W tej sytuacji zażalenie skarżących, datowane na 21 lipca 2008 r., jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia stronie, że postanowieniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego zwolniona była od poniesienia kosztów sądowych (art. 211 p.p.s.a. i nast.) nie zaś od poniesienia kosztów postępowania między stronami (art. 199 p.p.s.a. i nast.). Przyznanie prawa pomocy, nawet w zakresie całkowitym, nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeżeli taki obowiązek wynika z innych przepisów (tak stanowią m.in. art. 200-204 p.p.s.a.). Dlatego też przyznanie stronie prawa pomocy nie chroni jej przed odpowiedzialnością finansową za wynik postępowania. Rozstrzyga o tym sąd w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. (tak: S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek [w]: Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, LexisNexis, Warszawa 2007, s. 247).