II SA/Ke 777/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 13 czerwca 2018r. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. II SA/Ke 446/18. W dniu 31 lipca 2018r. wpłynęło do tut. Sądu pismo [...], w którym oświadczyła, że w skardze z dnia 13 czerwca 2018r. doszło do oczywistej pomyłki w oznaczeniu sygnatury zaskarżonej decyzji, a prawidłowa sygnatura to [...]. Wniosła zatem o rozpatrzenie skargi na decyzję oznaczoną tą ostatnią sygnaturą. Na rozprawie przeprowadzonej w sprawie II SA/Ke 446/18 w dniu 8 listopada 2018r. skarżąca ostatecznie oświadczyła, że żąda rozpatrzenia skarg na obie w/w decyzje. W związku z tym wyłączono do odrębnego rozpoznania skargę na decyzję SKO z dnia [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu. Skarga ta w wyniku przekazania przez Sąd wpłynęła do organu w dniu 19 listopada 2018r. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 14 maja 2018 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."). Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru decyzja SKO z dnia [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu została doręczona skarżącej w dniu 14 maja 2018r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął więc z dniem 13 czerwca 2018r. Opisany wyżej tok postępowania nie pozwala uznać, by skarga na tę decyzję została wniesiona w terminie. W piśmie z dnia 13 czerwca 2018r. [...] wniosła co prawda skargę, ale na decyzję SKO z dnia [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego we wznowionym postępowaniu administracyjnym (rozpoznaną zresztą następnie w sprawie o sygn. II SA/Ke 446/18). Tego samego dnia wydane zostały bowiem dwie decyzje. W skardze wskazano jednak w sposób jednoznaczny, której decyzji skarga ta dotyczy. Za skargę na decyzję o znaku [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu może być uznane dopiero pismo, które wpłynęło do Sądu w dniu 31 lipca 2018r., gdzie skarżąca wskazała, że w istocie skarży właśnie tę decyzję. Na rozprawie w dniu 8 listopada 2018r. w sprawie o sygn. II SA/Ke 446/18 wniosła przy tym o rozpoznanie obu skarg. W tej sytuacji należy uznać, że datą wniesienia skargi na decyzję o znaku [...] jest data nadania skargi przez Sąd na adres organu administracyjnego, co miało miejsce (podobnie zresztą jak samo wniesienie pisma zawierającego skargę do Sądu w dniu 31 lipca 2018r.) po upływie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynął bowiem z dniem 13 czerwca 2018r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę jako spóźnioną należało odrzucić.