III SAB/Kr 32/07

SENTENCJA Kraków dnia 21 grudnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W. F. na bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W. F. pismem z dnia 19 grudnia 2006 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] nr [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. W dniu 26 lipca 2007 r. W. F. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na Starostwo Powiatowe wskazując, że Starostwo niezgodnie z prawdą poinformowało Radę Ministrów, że nie składała wniosku o przywrócenie uprawnień. Wniosek ten zdaniem skarżącej nie został rozpoznany. Pismem z dnia 23 października 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę W. F. z dnia 26 lipca 2007 r. Radzie Powiatu powołując się na przepisy art.231 kpa w związku z art. 229 pkt 4 kpa. W. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, iż złożyła skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na Starostwo Powiatowe i nie otrzymała odpowiedzi czy zajęto się jej sprawą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż sprawa W. F. nie była załatwiana w drodze decyzji administracyjnej i w związku z tym nie można mówić o bezczynności organu administracji. Gdyby Sąd nie podzielił powyższego stanowiska, Kolegium wniosło o oddalenie skargi i wyjaśniło, iż nie pozostawało w bezczynności, gdyż pismem z dnia 23 października 2007 r. przekazało skargę W. F. do rozpatrzenia organowi właściwemu, czyli Radzie Powiatu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 ppsa określa, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wobec tego, iż art. 3 § 2 pkt 8 ppsa przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organów w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a i tylko w tych przypadkach, stwierdzić należy, iż skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 czyli inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub w sprawach określonych w punkcie 4a, czyli w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie żadna z powyższych sytuacji nie zachodzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało, bowiem pismo skarżącej z dnia 26 lipca 2007r. Radzie Powiatu, która to Rada jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych (art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego, tj. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z p.zm.) zwanej dalej kpa. Przedmiotem skargi przewidzianej w art. 227 kpa, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta jest rodzajem środka prawnego o charakterze actionis popularis. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną – zawiadomieniem. Zgodnie z treścią art. 228 kpa skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Zgodnie z treścią art. 231 kpa, jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art.58 §3 ppsa). Wobec powyższego w niniejszej sprawie skarga była niedopuszczalna i dlatego Sąd na podstawie wskazanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.