II SA/Go 350/08
Адміністративні суди2008-07-01
Номер справи
II SA/Go 350/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата рішення
2008-07-01
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Судді
Aleksandra Wieczorek
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 12 czerwca 2008r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga I.K. -reprezentowanej przez pełnomocnika radcą prawnego - na decyzją Wojewody Lubuskiego [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Decyzją powyższą organ odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta Z. [...] wydane w trybie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego w sprawie decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Z. z dnia 24 listopada 2006r. w przedmiocie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalno-usługowego na cele usługowe, położonego na działce nr [...].
Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą radcy prawnemu wraz z poświadczeniem uiszczenia wymaganej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zdjęcia oraz dwa odpisy skargi. Nie zostało natomiast załączone potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi, Sąd ma obowiązek sprawdzić, czy skarga spełnia wszelkie wymogi formalne określone przez obowiązujące przepisy prawa oraz czy została prawidłowo opłacona.
Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli zatem pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wyjątek od powyższej zasady przewiduje art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia sią bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W pierwszej kolejności należało więc rozważyć, czy wniesiona przez radcę prawnego skarga podlegała wpisowi oraz czy wpis ten ma charakter stosunkowy czy też stały. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa, które to przepisy regulują tryb nadzwyczajny postępowania administracyjnego, jakim jest wznowienie postępowania.
Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł. Zatem nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wpis ma charakter stały i w świetle wyżej przywołanych przepisów powinien zostać uiszczony przez radcę prawnego reprezentującego skarżącą bez wezwania, w terminie otwartym do wniesienia skargi.
Jak wynika z akt sprawy (k.24) do dnia 27 czerwca 2008r. wymagany wpis od skargi nie wpłynął na rachunek Sądu, w konsekwencji czego na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.