I SA/Kr 1235/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1235/08 w przedmiocie cofnięcia skarżącemu przyznanego prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego postanawia: 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia zarzutów i wniosków oraz uzasadnienia zażalenia, 2. uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1235/08. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 września 2009 r. o sygn. akt I SA/Kr 1235/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie cofnął skarżącemu W.C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego przyznane postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadnione było kilkukrotnymi bezskutecznymi próbami kontaktu radcy prawnego ze skarżącym w celu udzielenia pełnomocnictwa w trybie art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Sąd zatem uznał, że unikanie odbierania przesyłek od wyznaczonego pełnomocnika, przy jednoczesnym podejmowaniu korespondencji kierowanej do skarżącego przez tut. Sąd, należy traktować w kategoriach celowego działania strony i interpretować jako rezygnacja z przyznanemu skarżącemu prawa pomocy. W dniu 21 października 2009 r. skarżący W. C. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie z uwagi na to, że pisma wyznaczonego pełnomocnika J. K. kierowane były do skarżącego na błędny adres, a mianowicie ul. T.[...], zamiast ul. T. [...] i z tego powodu nie zostały nigdy skutecznie doręczone. Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. (pismo z dnia 13 października 2009 r.) pełnomocnik radca prawny P. W. uzupełnił zarzuty złożonego przez skarżącego zażalenia, szczegółowo je uzasadnił oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia zarzutów i wniosków oraz uzasadnienia zażalenia i załączył podpisane przez W.C. w dniu 5 listopada 2009 r. pełnomocnictwo do reprezentowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszym rzędzie należy podnieść, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do zgłoszenia zarzutów i wniosków oraz uzasadnienia zażalenia jest bezprzedmiotowy i niedopuszczalny i jako taki winien ulec odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Z kolei wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają z art. 46, 47 oraz 215 § 1 cytowanej ustawy i obejmują: a) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane zażalenie, czyli NSA (art. 46 § 1 pkt 1), b) podanie imienia i nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 1 pkt 1), c) podanie miejsca zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adresu do doręczeń (art. 46 § 2), d) oznaczenie rodzaju pisma, czyli nadanie mu tytułu "zażalenie" (art. 46 § 1 pkt 2), e) wskazanie sygnatury akt (art. 46 § 2), f) wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 215 § 1), g) złożenie podpisu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4), h) wymienienie załączników (art. 46 § 1 pkt 5), i) dołączenie pełnomocnictwa, jeżeli zażalenie wnosi pełnomocnik, który wcześniej go nie złożył (art. 46 § 3), j) dołączenie odpisu lub odpisów zażalenia (art. 47 § 1), k) dołączenie załączników (art. 47 § 1). Dokonując analizy zażalenia skarżącego W. C. z dnia 21 października 2009 r. należy stwierdzić, że zawiera ono wszelkie prawem przewidziane elementy formalne, niezbędne dla nadania zażaleniu biegu procesowego. Czyni bowiem zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (oznaczenie sądu, do którego kierowane jest pismo, strony z podaniem adresu zamieszkania, wskazanie sygnatury akt, oznaczenie rodzaju pisma poprzez sprecyzowanie, że jest to "zażalenie", złożenie podpisu), zawiera wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz – w przeciwieństwie do obszernego pisma pełnomocnika – zwięzłe uzasadnienie. Zażalenie zostało nadto złożone w odpisie dla strony przeciwnej. W związku z powyższym nie było konieczności uzupełniania jakichkolwiek braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia, a zatem tut. Sąd nie wzywał skarżącego do dokonywania w wyznaczonym terminie jakichkolwiek czynności. Zatem nie rozpoczął biegu żaden termin, którego upływ powodowałby konieczność składania wniosku o jego przywrócenie. Pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 16 listopada 2009 r. musi zostać zatem potraktowane jako uzupełniające pismo procesowe w postępowaniu zażaleniowym, zaś zawarty w nim wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 cytowanej ustawy, zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Ponadto należy stwierdzić, że zgodnie z art. 195 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Mając na względzie powyższą regulację trzeba podnieść, że w niniejszej sprawie zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione, albowiem z akt sprawy, a zwłaszcza odpisu korespondencji załączonej do pisma z dnia 31 marca 2009 r. wynika jednoznacznie, że skarżący nie podejmował kierowanych do niego przesyłek od wyznaczonego K., ul. T.[...], przesyłki kierowano na adres ul. T.[...]. W związku z powyższym oczywiste jest, że skarżący nie miał możliwości odbioru w/w korespondencji i nawiązania kontaktu z pełnomocnikiem w celu udzielenia mu stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że skarżący dobrowolnie zrezygnował z przyznanego mu prawa pomocy. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.