I SA/Kr 1119/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Dąbek WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 6 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - skargę oddala - UZASADNIENIE Zaskarżonym do WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2018 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 2 lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ II instancji podał w szczególności, że postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy dla [...] w K. Wydział XII Cywilny, stwierdził, że spadek po zmarłym dnia 14 sierpnia 2015 r. B. G. nabyły na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza dzieci: M. W., M. G.-B., Z. G.. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 15 marca 2016 r., w tym też dniu powstał obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn, stosownie do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Termin do dokonania zgłoszenia nabycia spadku (na urzędowym formularzu [...]), warunkującego zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn upływał więc 15 września 2016 r. Skarżący nie dokonał zgłoszenia nabycia spadku we wskazanym terminie, mimo że Naczelnik US [...] pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. poinformował skarżącego o możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku. Strona nie złożyła również zeznania podatkowego SD-3, ani z własnej inicjatywy ani też w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego z dnia 2 marca 2018 r. do złożenia zeznania. DIAS w K. podkreślił, że obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie o wydanie zaświadczenia, jest porównanie treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym ze wszelkich danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b§1 i §2 ustawy Ordynacja podatkowa). W konsekwencji, gdy organ stwierdzi brak zgodności miedzy treścią żądania, a stanem rzeczywistym wynikającym z posiadanych przez organ danych, to taka sytuacja wymusza na organie wydanie postanowienia odmawiającego wydanie zaświadczenia. W związku z tym, okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie pozwalały Naczelnikowi US [...] wydać zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę, tj. dotyczącego uregulowania podatku od spadku po zmarłym B. G.. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku "o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skierowanie sprawy do powtórnego rozpatrzenia, w którym organ I instancji winien ustalić wysokość podatku po zmarłym moim ojcu na dzień złożenia wniosku, tj. 28.06.2018 r. i wydać stosowne zaświadczenie", DIAS w K. zauważył, że ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia spadku nie może być rozstrzygane w drodze postanowienia organu podatkowego, bowiem jest to zagadnienie, które należy rozstrzygnąć w postępowaniu podatkowym, którego efektem końcowym będzie wydanie decyzji w przedmiocie podatku od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia po zmarłym B. G.. Organ podał, że przedmiotem postępowania zażaleniowego jest postanowienie organu podatkowego w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, wobec czego poza zakresem niniejszego postępowania pozostaje kwestia wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zawarty w zażaleniu wniosek został w związku z tym uznany za niezasadny. W skardze do WSA w Krakowie skarżący zarzucił wydanie zaskarżonego postanowienia z rażącym naruszeniem prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności nierówne traktowanie stron wobec prawa, "naruszenie art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn poprzez przyjęcie, że podatnik nie złożył w wymaganym terminie deklaracji podatkowej w stosunku do rzeczy i praw majątkowych, co do których do dnia dzisiejszego nie ma wiedzy, że weszły w skład masy spadkowej przy bezczynności organu podatkowego na pismo z dnia 26.06.2018 r., które winno być potraktowane jako zagadnienie wstępne przed wydaniem skarżonego postanowienia". Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami art. 306a O.p., organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§1). Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania (§3). Wydawane jest ono w granicach żądania wnioskodawcy (§4). Zgodnie z art.306b§1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przed wydaniem zaświadczenia organ może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające (§2 art. 306b). Postępowanie określone w art. 306b §2 O.p. jest postępowaniem wyjaśniającym, ograniczonym do minimum niezbędnego do urzędowego stwierdzenia znanych faktów lub stanu prawnego, w zakresie danych pozostających w dyspozycji organu podatkowego mającego wydać zaświadczenie (vide: wyrok NSA z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt II FSK 143/08, www.orzeczdnia.nsa.gov.pl). Z przepisów O.p. nie można wyprowadzić wniosku, że organ ma obowiązek wydać zaświadczenie w każdym przypadku, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub ubiega się o nie osoba ze względu na swój interes prawny (zob. art. 306a §2 O.p.). Organ wydając zaświadczenie potwierdza bowiem jedynie te informacje, których jest dysponentem. Jest to więc akt wiedzy organu o określonych faktach lub stanie prawnym. Organ nie może więc w sposób arbitralny przesądzać o kwestiach wątpliwych. Z powyższych uwag wynika zatem, że zaświadczenie musi zawierać prawdziwie, pewne informacje. Nie może ono zatem potwierdzać stanu faktycznego, w zakresie którego rodzą się wątpliwości. Nie rozstrzyga ono także o żadnych prawach lub obowiązkach, zwłaszcza o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku. Zaświadczenie potwierdza jedynie to, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie. W sprawie nie ulegało wątpliwości, że postępowanie w sprawie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłym B. G. w ogóle nie było prowadzone. Kwestia ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego leży natomiast poza zakresem postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia, tak jak poza zakresem tego postępowania leży kwestia ustalenia co wchodzi w skład masy spadkowej. W okolicznościach faktycznych sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie mógł wydać żądanego przez skarżącego zaświadczenia dotyczącego uregulowania podatku od spadku po zmarłym B. G.. Ocena ta została słusznie zaakceptowana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko DIAS w K. przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a tym samym uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.