Ppolska.starec← Urzadnik

II SA/Go 631/23

Адміністративні суди2023-12-28
Номер справи
II SA/Go 631/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата рішення
2023-12-28
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Судді

Krzysztof Rogalski

Резолютивна частина

Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.D., S.D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.D., S.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE A.D. i S.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2023 r., nr [...] o ustaleniu małżonkom A.D. i S.D. opłaty adiacenckiej w wysokości 34002,75 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału. W skardze skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując iż z uwagi na ich sytuację finansową wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę. Skarżący wyjaśnili, że oboje pracują na stanowiskach urzędniczych inspektor i podinspektor na najniższym szczeblu, mają dwoje dzieci, ich obecne dochody są niewystarczające by godnie żyć. Zapłata kwoty określonej w decyzji wiązałaby się ze znacznym obciążeniem finansów skarżących, gdyż nie dysponują oni taką kwotą. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący uzupełnili złożony wniosek m.in. o zaświadczenia z zakładów pracy o zatrudnieniu i wysokości uzyskiwanych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Mając na uwadze powyższe Sąd przychylił się do wniosku skarżących uznając, że w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wziął pod uwagę sytuację zawodową i finansową skarżących, którzy będąc pracownikami samorządowymi, nie osiągają wysokich dochodów. W ocenie Sądu uiszczenie opłaty adiacenckiej w określonej decyzją wysokości, może istotnie, nadmiernie obciążyć budżet skarżących, co skutkować może koniecznością częściowej odsprzedaży majątku lub zaciągnięcia pożyczki. W tej sytuacji Sąd uznał, iż wniosek skarżąceych o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w niniejszej sprawie uzasadniony wystarczająco do jego uwzględnienia i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie należy wskazać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania sąd nie bada zasadności skargi ani legalności zaskarżonego aktu. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy, co oznacza, że traci ono moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).