II GSK 72/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku H. B. z dnia 26 czerwca 2008 r. o umorzenie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 825/06 w sprawie ze skargi H. B. "S." na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów o transporcie drogowym oraz o czasie pracy kierowców postanawia: odrzucić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 stycznia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 825/06, uchylił zaskarżony punkt 1 wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądził od H. B. "S." na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego kwotę 800 zł (słownie: osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 26 czerwca 2008 r. H. B. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o umorzenie zasądzonych powyższym wyrokiem kosztów postępowania wskazując na trudną sytuację materialną, która uniemożliwia jej zapłatę zasądzonej kwoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) organem uprawnionym do rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych jest prezes tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie od strony, zgodnie z wynikającą z treści art. 200 p.p.s.a. zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, na podstawie art. 203 § 2 wskazanej ustawy zasądzono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Oznacza to, że Główny Inspektor Transportu Drogowego jest wierzycielem, gdyż skarżąca została zobowiązana zwrócić temu organowi zasądzoną kwotę 800 zł. Należy zauważyć, że przepis art. 229 § 1 p.p.s.a., który enumeratywnie wymienia rodzaje należności, podlegające umorzeniu w drodze uznaniowego rozstrzygnięcia Prezesa sądu, nie dotyczy sytuacji, w których zasądzono zwrot kosztów stronie postępowania kasacyjnego, w tym przypadku organowi. Wniosek strony o umorzenie zasądzonej prawomocnym wyrokiem kwoty jest zatem niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Wobec treści art. 200 i art. 203 § 2 p.p.s.a. wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu