XI GC 156/26

Суди загальної юрисдикції2026-06-03

Номер справи

XI GC 156/26

Дата рішення

2026-06-03

Тип

SENTENCE

Судді

Andrzej Muzyka (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygnatura akt XI GC 156/26 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> B., dnia 3 czerwca 2026 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Muzyka Protokolant: Sekretarz sądowy Kornelia (...) po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. w B. na rozprawie sprawy z powództwa C. A. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (KRS (...)) o zapłatę I. oddala powództwo; II. nie obciąża strony powodowej kosztami procesu. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 156/26 16 czerwca 2026 r. Uzasadnienie pkt II wyroku: C. A. złożył pozew przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o numerze KRS (...). Również pełnomocnictwo do reprezentowania powoda obejmuje spółkę o podanym numerze KRS (k. 21). (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o numerze KRS (...) w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniosła brak legitymacji biernej w pierwszej kolejności (k. 2165v). W KRS wpisane jest dwie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie (...). Jedna pod numerem KRS (...) i druga pod numerem KRS (...) (odpisy KRS, k. 2194-2211). W obydwu udziały posiadała lub posiada H., która zmieniła nazwisko na W. oraz piastowała w obydwu spółkach funkcję członka zarządu w pewnym okresie. Ponadto U. H. (2) posiada lub posiada w obydwu spółkach udziały. Wyrok z dnia 3 czerwca 2026 r. uprawomocnił się co do pkt I z dniem 11 czerwca 2026 r. Sąd uznał, że zarzut braku legitymacji biernej był uzasadniony. W pkt II wyroku Sąd nie obciążył strony powodowej kosztami procesu. Zgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Umowa pomiędzy C. A. a (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w B. była zawarta ze spółką reprezentowaną przez U. H. (1), w umowie wskazano numer KRS (...) (k. 34). C. A. w wezwaniu do zapłaty z dnia 5 maja 2025 r. wskazał, jako stronę pozwaną (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o numerze KRS (...) (k. 28). W odpowiedzi wezwanie do zapłaty pełnomocnik zawodowy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B., w piśmie z dnia 20 maja 2025 r. wskazał, że do wezwania będzie mógł się odnieść merytorycznie po uzyskaniu dokumentacji drogą mailową. W piśmie tym nie podniesiono zarzutu braku legitymacji biernej. W piśmie tym również nie wskazano numeru KRS, (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (k. 24). Pełnomocnik powoda przesłał dokumentację 16 czerwca 2025 r. (k. 25). Zgodnie z wyrokiem SA w Krakowie z dnia 25 listopada 2025 r. (I AGa 305/22) stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> opiera się na dyskrecjonalnej władzy sędziego i zasadniczo uwzględnia poczucie sprawiedliwości i zasady słuszności. Istotne w tym zakresie są zatem okoliczności związane z przebiegiem sprawy - charakterem zgłoszonego roszczenia, jego znaczenia dla strony, subiektywnym przekonaniem o zasadności roszczenia, przedawnienie roszczenia oraz leżącymi poza procesem np. związane z sytuacją majątkową i życiową strony. Ocena, czy takie wypadki wystąpiły w konkretnej sprawie należy do sądu, który powinien dokonać jej w oparciu o całokształt okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu zasad współżycia społecznego. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> stanowi jednak wyjątek od reguły rozstrzygania o kosztach procesu w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i dlatego powinien być wyjątkowo stosowany. W myśl wyroku SN z dnia 20 sierpnia 2025 r. (II CSKP 101/23) oparta na kryterium słusznościowym ocena, dotycząca istnienia wypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, należy do sfery uznania sądów meriti. W związku z tym zakwestionowanie tej oceny może nastąpić jedynie wyjątkowo, w razie podjęcia przez sąd rozstrzygnięcia oczywiście niemieszczącego się w granicach przyznanej mu przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> swobody decyzji. Stanowisko ww. Sądów w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela. Przeciwko obciążenia strony powodowej kosztami procesu stoi poczucie sprawiedliwości i zasad słuszności. Wskazać należy na dwa przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>. Pierwszy z nich to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>, stosownie do którego strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Drugi z przepisów to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 3)">art. 187 § 1 pkt 3 kpc</a>, stosownie do którego pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. Celem regulacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 3)">art. 187 § 1 pkt 3 kpc</a> jest niejako wymuszenie na stronie powodowej aktywności przedprocesowej, której skutkiem mogłoby być rozwiązanie sporu bez konieczności angażowania organów państwa. Powód uczynił zadość temu przepisowi, o czym jest mowa w pozwie (k. 4), albowiem wystosowała wezwanie do zapłaty z dnia 5 maja 2025 r. W wezwaniu jasno wskazano numer KRS podmiotu, który powódka uznaje za legitymowany biernie. O ile dla powoda można znaleźć usprawiedliwienie w świetle dobrych obyczajów kupieckich, z uwagi na tożsamą nazwę i powiązania kapitałowe, czy też tożsame osoby zasiadające w różnych okresach w organach spółek wyżej opisanych, w wezwaniu podmiotu nielegitymowanego biernie, a tyle na tym podmiocie w ocenie Sądu ciążył już obowiązek baczenia czy został on prawidłowo wskazany jako dłużnik, skoro doszło do rejestracji dwóch podmiotów o tej samej nazwie. Sąd nie ustalił czy celowo, czy przez nieuwagę, czy przez stosowaną praktykę, niemniej pewne jest to, że w odpowiedzi na wezwanie do zapłaty (k. 24) nie wskazano numeru KRS podmiotu (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. oraz nie podniesiono zarzutu braku legitymacji biernej, a taki zarzut pojawił się już w pierwszym zdaniu sprzeciwu. Pełnomocnik pozwanego, który był autorem odpowiedzi na wezwanie do zapłaty również występował w sprawie po złożeniu sprzeciwu. W odpowiedzi na wezwanie do zapłaty strona pozwana wbrew zasadom słuszności, uczciwości kontraktowej zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, nie wskazała, że nie ma legitymacji biernej. Powyższy zarzut w odpowiedzi na wezwanie do zapłaty, w istocie spowodowałby, że do Sądu powództwo przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o numerze KRS (...) nie zostałoby złożone. Pozostawałoby to w zgodzie z celem wprowadzenia do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>, co do zasady obowiązkowej próby mediacji czy też polubownego rozwiązania sporu. Dodatkowo wskazać należy na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971210769" title="Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz. 769 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowy Rejestrze Sądowym</a> stosownie, do którego podmioty wpisane do Rejestru są obowiązane umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych, w zakresie swojej działalności, do oznaczonych osób i organów, następujące dane: 1) firmę lub nazwę; 2) oznaczenie formy prawnej wykonywanej działalności; 3) siedzibę i adres; 4) NIP; 5) oznaczenie sądu rejestrowego, w którym przechowywane są akta rejestrowe podmiotu oraz numer podmiotu w Rejestrze. W ocenie Sądu dotyczy to również pism pełnomocników reprezentujących dany podmiot. Pismo z dnia 20 maja 2025 r. nie wskazywało numeru KRS spółki, co pozostawało w sprzeczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971210769" title="Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz. 769 (art. 34;art. 34 ust. 1;art. 34 ust. 1 pkt. 5)">art. 34 ust. 1 pkt 5</a> ww. ustawy. Pozwana spółka o numerze KRS (...) nie pozostawała z powodem w stałych stosunkach umownych (art. 34 ust. 5 ustawy o KRS). Wobec tego, że pozwana nie działała w sposób uczciwy przed procesem, wręcz pismo z dnia 20 maja 2025 r. pozostawało w sprzeczności z przepisem ustawy o KRS (art. 34 ust. 1 pkt 5), wniosek o obciążenie strony powodowej kosztami procesu nie zasługiwał na uwzględnienie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>). Wobec powyższego orzeczono jak w pkt II wyroku. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 156/26 dnia 16 czerwca 2026 r. </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...) 2.  (...) 3. (...) 4. (...) 5. (...) (...) </div>