Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Kr 284/06

Адміністративні суди2008-08-04
Номер справи
I SA/Kr 284/06
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2008-08-04
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судді

Michał Śmiałowski

Резолютивна частина

pozostawiono wniosek o zwolnienie od kosztów bez rozpoznania

Текст рішення

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności T. A. za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością " B - O" w podatku od osób prawnych za 2001r. zarządza: pozostawić wniosek bez rozpoznania UZASADNIENIE W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19.05.2008 r. Sąd wezwał stronę skarżącą, aby ta, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, odesłała wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z formularzem PPF doręczone zostało T. A. dnia [...].06.2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru ). Nakreślony termin minął więc dnia [...].07.2008r. Nałożony przez Sąd obowiązek nie został jednak wypełniony przez stronę skarżącą. Nie nadesłała ona w terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym spełniona została przesłanka z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) który brzmi:" "Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania." Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2, pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.