II SA/Rz 910/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję o Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- UZASADNIENIE Przedmiotem skargi W.K. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej: WINGiK) z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...], którą po rozpoznaniu odwołania wyżej wymienionego oraz A.K. uchylono decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] o odmowie wprowadzenia z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów obr. [....] dotyczących użytków gruntowych dla działek nr 1793/2, 1894/7, 1894/9, 2692/2 i jednocześnie umorzono postępowanie pierwszej instancji w całości. W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm. – zwana dalej "P.g.k."). Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że dnia [...] marca 2018 r. W.K. zwrócił się do Prezydenta o aktualizację informacji co do użytków gruntowych w ewidencji gruntów i budynków miasta R. obręb [...]. Powołując się na współwłasność działki nr 1809, zażądał aktualizacji "z urzędu" użytków gruntowych na działkach przyległych nr 1793/2, 1894/7, 1894/9 i 2692/2. Po przeprowadzeniu postępowania Prezydent decyzją z dnia [...] maja 2018 r. orzekł o odmowie wprowadzenia z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów obr. [....] dotyczących użytków gruntowych dla działek nr 1793/2, 1894/7, 1894/9, 2692/2. W uzasadnieniu wskazano, że przeanalizowane zostały materiały państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dotyczące przedmiotowych działek od czasu "podziału terenów pod budownictwo jednorodzinne miasta R. - Osiedle "[...]". Powstały wtedy działki nr 836 i 798 w byłym obrębie 123, natomiast działka nr 590 w byłym obrębie 205 stanowiła ulicę [...]. W 1998 r. w wyniku odnowienia i modernizacji ewidencji gruntów Miasta R. w miejsce między innymi obrębów 123 i 205 utworzono nowy obręb [....]. Działki nr 836, 798 w obr. 123 zmieniły kolejno oznaczenie na działki nr: 1894/1 i 1793 w obr. [...] a działka nr 590 obr. [...] zmieniła oznaczenie na działkę nr 2692 w obr. [...]. Podczas modernizacji ewidencji gruntów nie zmieniono użytku gruntowego na w/w działkach i w ewidencji gruntów obrębu [...] sklasyfikowane są jako drogi - dr. Na podstawie mapy nr [...], wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2016 r., opracowanej do postępowania sądowego o zasiedzenie sygn. akt [...] w wykazie zmian danych ewidencyjnych wydzielono działki nr: 1793/2, 1894/9, 1894/7 i 2692/2 obr. [...] objęte wnioskiem o zasiedzenie nic zmieniając na w/w działkach użytków gruntowych. Organ ustalił, że na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [....] [...] Wydział Cywilny z dnia [...] sierpnia 2017 r. Sygn. akt [...] o zasiedzeniu oraz mapy do zasiedzenia nr [...] dokonano z urzędu podziału działek nr 1793, 1894/4 i 2692 obr. [...] i ujawniono prawo własności na rzecz A.K. i W.K. Z przedłożonych dokumentów nie wynikała zmiana użytku gruntowego na działkach nr: 1793/2, 1894/9, 1894/7 i 2692/2 objętych zasiedzeniem. Odwołanie od tej decyzji złożyła A.K. wnosząc o przeprowadzenie dokładnego postępowania wyjaśniającego i dowodowego i uchylenie decyzji lub wydanie merytorycznego orzeczenia albo przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podkreśliła, że rolą organu winno być zweryfikowanie informacji zawartych w piśmie jej syna W.K. Organ winien był dokonać badania (rozpoznania) w terenie, tj. przeprowadzenia wizji lokalnej i oględzin na gruntach. W wyniku kontroli terenowej i w oparciu o protokół z wizji lokalnej i oględzin organ mógł dokonać zmiany rodzaju użytków gruntowych poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Odwołująca wskazała, że organ winien podjąć działania w celu ustalenia prawidłowości oznaczenia użytków gruntowych w archiwalnych materiałach dotyczących starych działek nr 798 i 836 (oraz "omawianego obszaru") z byłego obrębu nr 123 tj. w okresie przed [...] 09.2011 r. kiedy to na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] sygn. akt [...] z dnia [...].08.2017 r. nabyła wraz z synem "przez zasiedzenie prawo własności nieruchomości" oznaczonych jako działki ewidencyjne nr 1793/2, 1894/9, 2692/2 i 1894/7. Natomiast W.K. zawnioskował o uchylenie decyzji i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Podał, że jego żądanie dotyczyło przeprowadzenia z urzędu aktualizacji i zmiany informacji w ewidencji gruntów i budynków obr. [...] w R. polegającej na zmianie użytków gruntowych działek nr 1793/2, nr 1894/7, nr 1894/9 i nr 2692/2 z dotychczasowych użytków drogi (dr) na aktualne (faktyczny stan korzystania z gruntów) tereny mieszkaniowe (B) w drodze postępowania i decyzji administracyjnej. Jego zdaniem wprowadzenie z urzędu zmian w oznaczeniu rodzaju użytków gruntowych nie wymaga w omawianym przypadku skomplikowanych i kosztownych czynności geodezyjnych lub kartograficznych, wystarczy tylko po przeprowadzeniu wizji lokalnej i oględzin gruntów wydać decyzję administracyjną w sprawie zmiany klasyfikacji rodzajów użytków gruntowych, bez powoływania klasyfikatora gleboznawczego lub geodety uprawnionego. Dodatkowo, powołując się na art. 136 K.p.a., zażądał by organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe "celem uzupełnienia materiałów dowodowych" poprzez "dopuszczenie dowodów (środków dowodowych) m.in. z wizji lokalnej i oględzin miejsca". Zarzucił brak umożliwienia mu przez organ zapoznania się z aktami sprawy. WINGiK wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Podał, że przeprowadzone postępowanie administracyjne i wydana w jego wyniku zaskarżona decyzja, obarczone są wadami powodującymi konieczność uchylenia decyzji w całości i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości. Wyjaśnił, że sprawy z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków uregulowane są przepisami ustawy Pgk oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 – zwane dalej "rozporządzeniem"). Podał, że informacje zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji w trybie art. 24 ust. 2a P.g.k i § 44 i § 45 rozporządzenia. Zauważył, że analiza wniosków, pism stron oraz odwołań wskazuje, że żądanie dotyczyło podjęcia przez organ działań "z urzędu". Skoro wnioskodawca używał pojęcia "aktualizacji ewidencji gruntów i budynków" oraz wskazywał dokumenty mające być jej podstawą, to organ zobligowany był do zastosowania art. 24 ust. 2a pkt 1 P.g.k. z uwzględnieniem definicji pojęcia aktualności zawartej w § 44 pkt 2 rozporządzenia. WINGiK zaznaczył, że nie można utożsamiać pojęcia "aktualności", o której mowa w § 44 pkt 2 rozporządzenia z weryfikacją danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym w terenie, które zadanie opisane zostało w § 54 rozporządzenia. Organ podał, że z dokonanych przez organ I instancji prawidłowych ustaleń wynika, że w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków wykazane były już wcześniej dane zawarte w powołanym przez W.K. orzeczeniu Sądu Rejonowego w [...] oraz w wykonanej na potrzeby tego rozstrzygnięcia dokumentacji geodezyjnej. Dane te, w zakresie użytków gruntowych, zgodne są z archiwalną dokumentacją zgromadzoną w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Od czasu "podziału terenów pod budownictwo jednorodzinne miasta R.- Osiedle "[...]" - etap III" przedmiotowe działki stanowiące ulicę [...] sklasyfikowane są jako użytek gruntowy "dr". Brak było zatem przesłanek do twierdzenia, że operat ewidencyjny zawierał błędne informacje w zakresie "zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi". Mimo wezwania (pismo z [...] marca 2018 r.) strona nie przedstawiła nowych dowodów. W konsekwencji organ uznał, że brak było okoliczności określonych w art. 24 ust. 2a pkt 1 P.g.k. do aktualizacji z urzędu informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków (w znaczeniu określonym § 44 pkt 2 rozporządzenia). Organ zaznaczył, że analiza żądań odwołujących prowadzi do wniosku, że ich faktyczną intencją było zainicjowanie działań Prezydenta związanych z weryfikacją danych dotyczących użytków gruntowych na działkach nr 1793/2, 1894/7, 1894/9, 2692/2, a nie ich aktualizacja. Jednakże weryfikacja o jakiej mowa w § 54 rozporządzenia dotyczy całych obrębów a dopiero stwierdzone niezgodności usuwane są w drodze modernizacji ewidencji gruntów lub jej aktualizacji na podstawie posiadanych przez organ dokumentów, danych zawartych w dostępnych rejestrach publicznych oraz dokumentacji geodezyjnej, sporządzonej na zamówienie zainteresowanych podmiotów lub w drodze zamówienia publicznego, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie można żądać od organu administracji geodezyjnej i kartograficznej weryfikacji terenowej użytków gruntowych wybranych działek w drodze postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że brak było podstaw do żądania od Prezydenta przeprowadzenia weryfikacji "z urzędu". Złożony w tym zakresie wniosek jednostki, chociażby powołującej się na swój interes prawny, nie może stanowić prawnie skutecznej inicjatywy wszczęcia takiego postępowania, z uwagi na brak podstaw prawnych do skutecznego złożenia podania. Dla weryfikacji danych ewidencji gruntów i budynków przepisy nie przewidują wydania decyzji. Zaznaczono przy tym, że Prezydent podjął już (w ramach projektu PSIP, realizowanego we współpracy także z WINGiK) - działania zmierzające do weryfikacji danych operatu ewidencji gruntów i budynków, o czym W.K. został poinformowany. Organ zauważył, że wobec brzmienia § 54 ust. 6 rozporządzenia pogląd odwołujących, że ewentualna weryfikacja użytków możliwa jest na podstawie fotografii, oględzin czy też wizji lokalnej "bez powoływania klasyfikatora gleboznawczego lub geodety uprawnionego" - jest niewłaściwy. Za bezprzedmiotowe uznał żądanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania oraz uzupełnienia dowodów w określony przez odwołujących sposób. Ewentualna aktualizacja (po terenowej weryfikacji) możliwa jest na podstawie dokumentacji geodezyjnej sporządzonej na zamówienie zainteresowanych podmiotów. Odnośnie decyzji wydanej przez Starostę [...] z [...] lipca 2013 r. WINGiK wskazał, że dotyczy ona innej sprawy, innego stanu faktycznego i prawnego. Resumując organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że opisane wyżej wnioski i ustalenia są podstawą do odmowy wprowadzenia żądanych zmian w ewidencji gruntów i budynków. Skoro w trakcie prowadzonego postępowania okazało się, że wnioskowana aktualizacja jest bezzasadna a faktyczną intencją wnioskodawcy i A.K. jest działanie, dla którego w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia w trybie administracyjnym, to organ I instancji powinien był umorzyć postępowanie a nie orzekać merytorycznie. Powyższe uzasadniało uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego w całości. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał na uchybienia proceduralne, a mianowicie brak poinformowania A.K. o wszczętym postępowaniu, brak poinformowania stron o treści art. 10 § 1 K.p.a. i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył W.K. wnosząc o jej uchylenie z zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W jego ocenie organ II instancji naruszył przepisy prawa, tj.: art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i lit. d P.g.k. w zw. z § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia, naruszenie § 44 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 7, art. 61 § 1, art. 77 § 1, art. 75 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 85 § 1, art. 136, art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. przez co "wpłynął istotnie na rozstrzygnięcie sprawy". Skarżący wskazał nadto na naruszenie jego interesu prawnego, w tym by użytki gruntowe działek nr 1793/2, 1894/7, 1894/9 i 2692/2 obr. [...] w R. miały oznaczony prawidłowy rodzaj w ewidencji (wpisy ewidencyjne). W rozwinięciu zarzutów skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniom organu nie składał wniosku o dokonanie okresowej weryfikacji danych zawartych w ewidencji ze stanem faktycznym w terenie, lecz wnosił o aktualizację z urzędu informacji ewidencyjnych co do rodzaju użytków gruntowych wyżej wymienionych działek w oparciu o art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i lit. d P.g.k. w zw. z § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia. Podał, że działki te w dotychczasowej ewidencji określone są jako użytek gruntowy drogi (dr), a powinny być oznaczone jako użytek gruntowy tereny mieszkaniowe (B). Jego żądanie dotyczyło doprowadzenia z urzędu ewidencji gruntów do aktualnego stanu zgodnego z faktami i rzeczywiście istniejącego w terenie – aktualizacja ewidencji gruntów z urzędu. Skarżący podkreślił, że obowiązkiem organu jest utrzymywanie ewidencji gruntów w stanie aktualności. Podniósł, że nie jest wiadomym dlaczego i na jakiej podstawie organ odwoławczy uznał, że jego wniosek dotyczył okresowej weryfikacji danych ewidencyjnych - § 54 rozporządzenia). Zarzucił brak przeprowadzenia prze organ postępowania dowodowego, brak uwzględnienia złożonych przez skarżącego w toku postępowania wniosków dowodowych, brak zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego. WINGiK w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2018 r. uczestniczka A.K. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. Jej zdaniem organ w toku postępowania winien bezsprzecznie ustalić jaki rodzaj użytku gruntowego obejmował tereny w obrębie ewid. 123 w R., które następnie po odnowieniu i modernizacji przeszły w skład nowo utworzonego obrębu 209. Organy winny w tym zakresie zgromadzić konieczne materiały geodezyjne i kartograficzne, mapy katastralne, ewidencyjne, rejestry gruntów i klasyfikacje. Uczestniczka zawnioskowała o uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji (bądź postanowienia) lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli Sąd nie stwierdzi wskazanych wyżej naruszeń skarga podlega oddaleniu stosownie do treści art. 151 P.p.s.a. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów, a w szczególności wskazanych w skardze przepisów P.g.k. oraz K.p.a. Należy przypomnieć, że z przepisów art. 20, art. 22 i art. 24 P.g.k. wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko zbiorem informacji oraz danych o gruntach i budynkach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art. 21 ust. 1 ustawy). Spełnia ona funkcje informacyjno-techniczne, rejestrując stany prawne ustalane w innym trybie i przez inne organy. Nie rozstrzyga ona sporów o prawo do gruntu ani też takich praw nie nadaje. Ewidencja ta winna być utrzymywana w stanie aktualności (art. 20 ustawy w zw. z § 44 pkt 2 i § 47 rozporządzenia, co należy do zadań starosty (winien on dokonywać zmian zapewniających aktualność ewidencji). Zmiany te dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (zob. wyrok NSA z dnia 13.05.1999 r., II SA 566/99, Lex 46217). Ewentualne zaś kwestionowanie tych dokumentów może się odbywać w przepisowym trybie i nie należy do organów ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA z dnia 17.02.1993 r., II SA1155/92, ONSA 1994/2/61). W świetle tych uwag, a więc co do charakteru ewidencji gruntów oraz warunków wprowadzania zmian do operatu ewidencji gruntów, a także zebranego w sprawie niniejszej materiału dowodowego stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji jest trafne, a tym samym zasługuje na akceptację Sądu. Wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. decyzja WINGiK jest w pełni prawidłowa. Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia 12 marca 2018 r. domagał się aktualizacji "z urzędu" użytków gruntowych na działkach oznaczonych nr 1793/2, 1894/7, 1894/9 i 2692/2 (których jest współwłaścicielem), przyległych do działki nr 1809 (której również jest współwłaścicielem), tj. z dotychczasowych użytków - drogi (dr) na tereny mieszkaniowe (B), zgodnie z faktycznym stanem korzystania z gruntów – w drodze decyzji administracyjnej. WINGiK uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie pierwszoinstancyjne w całości w wydanej decyzji szczegółowo wyjaśnił istotę ewidencji gruntów i budynków, regulowanej przepisami ustawy Pgk oraz rozporządzenia. W sposób szczegółowy wyjaśnił motywy jakimi się kierował podejmując rozstrzygnięcie, wyjaśniając przy tym przepisy znajdujące zastosowanie - z przytoczeniem ich treści. Z tej przyczyny nie jest konieczne w tym miejscu przytaczanie i powtarzanie ich treści. Wskazać jednakże należy, że wobec tego, iż wnioskodawca wskazywał na konieczność dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oraz wskazywał na dokumenty mające być jej podstawą, to organ słusznie rozważał możliwość zastosowania art. 24 ust. 2a pkt 1 Pg.k., dotyczącego właśnie sytuacji w których dokonuje się aktualizacji "z urzędu" informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Trafnie organ odwoławczy wskazał, że nie można utożsamiać "aktualności" z § 44 pkt 2 rozporządzenia z zadaniem starosty określonym w § 54 rozporządzenia. Regulacja zawarta w pierwszym z przepisów dotyczy obowiązku starosty utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi – co zgodnie z § 45 ust. 1 następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi (pkt 1); ujawnienia nowych danych ewidencyjnych (pkt 2); wyeliminowania danych błędnych (pkt 3). Natomiast regulacje zawarte w § 54 rozporządzenia dotyczą przeprowadzenia okresowych weryfikacji – będącej również zadaniem starosty, który w myśl ust. 1 zapewnia przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie: zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji (pkt 1); zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie (pkt 2). Lektura akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że w operacie ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do materiałów zasobu geodezyjno-kartograficznego nie ma błędu. W obowiązującym operacie wykazane już zostały dane zawarte w, powołanym we wniosku skarżącego, postanowieniu Sądu Rejonowego w [...] z [...] sierpnia 2017 r., sygn. [...] o zasiedzeniu. Wówczas z urzędu dokonano podziału działki 1793, 1894/4 i 2692 obr. [...], sporządzona mapa została wpisana do zasobu – dnia [...] lipca 2016 r., w wykazie zmian danych ewidencyjnych nie zmieniono na wydzielonych działkach – 1793/2, 1894/9, 1894/7 i 2692/2 użytków gruntowych oraz ujawniono prawo własności na rzecz A.K. i W.K. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe działki do czasu "podziału terenów pod budownictwo jednorodzinne m. R. – Osiedle [...] – etap III" sklasyfikowane są jako użytek gruntowy "dr". Brak zatem było podstaw do twierdzenia o istnieniu błędu, tj. że operat ewidencji gruntów i budynków zawierał błędne dane co do "zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi". Skarżący mimo wezwania go przez organ nie przedstawił żadnych nowych dowodów. Z tej przyczyny brak było podstaw określonych w art. 24 ust. 2a pkt 1 P.g.k. do aktualizacji z urzędu informacji zawartych w ewidencji gruntów (w znaczeniu wynikającym z § 44 pkt 2 rozporządzenia). W ocenie Sądu, stanowisko skarżącego, że użytki gruntowe na przedmiotowych działkach winny być oznaczone jako tereny mieszkaniowe (B), nie świadczy o błędzie w ewidencji w odniesieniu do dostępnych dla organu dokumentów i materiałów źródłowych (§ 44 pkt 2 rozporządzenia), lecz o ewentualnej potrzebie weryfikacji terenowej tego stanu. Słusznie, zdaniem Sądu, wywiódł organ odwoławczy – analizując treść wniosku i pism skarżącego (w tym pisma z [...] czerwca 2018 r.) oraz pism uczestniczki, że ich istotą była weryfikacja danych ewidencyjnych (świadczą o tym chociażby wnioski o przeprowadzenie "wizji lokalnej i oględzin miejsca – terenu na którym znajdują się w/w działki", złożone fotografie, użycie słów "zweryfikować"). Nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości (wbrew twierdzeniom skarżącego), że porównanie treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie to w istocie weryfikacja danych ewidencyjnych. Brak jest jednak podstaw prawnych do skutecznego złożenia wniosku (załatwienia w formie decyzji administracyjnej). W świetle regulacji § 54 rozporządzenia – weryfikacja dotyczy całych obrębów i dopiero stwierdzone niezgodności usuwane są w drodze modernizacji ewidencji lub jej aktualizacji, na podstawie posiadanych przez organ dokumentów, danych zawartych w dostępnych rejestrach publicznych oraz dokumentacji geodezyjnej, sporządzonej na zamówienie zainteresowanych podmiotów lub w drodze zamówienia publicznego, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z przepisu tego wynika, że nie można żądać od organu weryfikacji terenowej użytków gruntowych wybranych działek w drodze postępowania administracyjnego. Tym samym zasadnie organ odwoławczy wskazał, że nie można było żądać od Prezydenta M.R. przeprowadzenia weryfikacji z "urzędu". Zgodnie z treścią art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W sprawie będącej przedmiotem skargi z taką sytuacja mamy do czynienia. Postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej (wyrok WSA w Opolu z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. II SA/Op 565/2008 LexPolonica nr 2011083). Dlatego też prawidłowym było wydanie przez organ II instancji decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i umarzającej postępowanie w I instancji na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Reasumując Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego - przepisów wskazanych w skardze, jak również naruszenia szeregu przepisów procesowych (również wskazanych w zarzutach skargi) w szczególności w stopniu nakazującym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Stąd też stanowisko organu odwoławczego, który wywiódł, iż wnioskowana aktualizacja jest bezzasadna, a faktyczną intencją odwołujących jest działanie dla którego w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia w trybie administracyjnoprawnym, należy uznać za słuszne. W konsekwencji więc, skorzystanie przez ten organ z dyspozycji przewidzianej w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. było prawidłowe i odpowiada prawu. Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona. Nadmienić należy, co istotne, a czego zdaje się nie zauważa skarżący (a był o tym informowany już w piśmie z dnia 29 marca 2018 r.), że Gmina Miasto R. przystąpiła do [...] Systemu Informacji Przestrzennej (PSIP) Regionalny Program Operacyjny Województwa [...] na lata 2014-2020 – polegającego na weryfikacji danych ewidencji gruntów i budynków na terenie miasta R. i w trakcie tych prac użytki gruntowe zostaną zaktualizowane zgodnie z faktycznym stanem użytkowania na gruncie.