II AKa 506/17

<p>Sygn. akt: II AKa 506/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Witold Mazur (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Waldemar Szmidt</p> <p>SSO del. Marcin Schoenborn</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Agnieszka Przewoźnik</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jaworznie Jacka Nowickiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. S.</span> </strong> s. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 §3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 §1 pkt 2 kk</a> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. D.</span> </strong> c. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">A.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 §1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 24 lipca 2017 roku,</p> <p>sygn. akt XXI K 182/16</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> w ten sposób, że przyjmuje jako podstawę skazania i wymiaru kary przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156§3 kk</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2017 roku przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5)">art. 72§1 pkt 5 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> warunkowo zawiesza, ustalając okres próby na 2 (dwa) lata i w tym czasie zobowiązuje ją do powstrzymania się od nadużywania alkoholu <br/>i oddaje ją pod dozór kuratora sądowego oraz uchyla rozstrzygnięcie zawarte <br/>w punkcie 5;</p> <p>3.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>4.  zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Katowicach) na rzecz adwokatów: <span class="anon-block">G. W.</span> i <span class="anon-block">K. O.</span> – Kancelarie Adwokackie w <span class="anon-block">K.</span> kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonym <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span> w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>5.  zwalnia oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span> od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>SSO del. Marcin Schoenborn SSA Witold Mazur SSA Waldemar Szmidt</p> <p>Sygn. akt II AKa 506/17 UZASADNIENIE</p> <p>1.  <span class="anon-block">Ł. S.</span> został oskarżony o to, że :</p> <p>I. w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span> zadawał rękami uderzenia po całym ciele, w szczególności po głowie <span class="anon-block">M. B.</span>, powodując tym u niego obrażenia w postaci potłuczenia głowy i twarzy oraz drobnych zadrapań klatki piersiowej w okolicy podobojczykowej, urazu mózgowo-czaszkowego, krwiaka przymózgowego okolicy płata czołowego po stronie prawej, krwiaka śródmózgowego w płacie ciemieniowym prawym, w wyniku czego u pokrzywdzonego doszło do śpiączki mózgowej i ostrej niewydolności oddechowej, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu pokrzywdzonego, przy czym w następstwie doznanych obrażeń <span class="anon-block">M. B.</span> zmarł w szpitalu w dniu 30 stycznia 2016 r.,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 §1 pkt 2 k.k.</a> </p> <p>2.  <span class="anon-block">B. D.</span> została oskarżona o to, że :</p> <p>II. w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span> działając w celu udzielenia pomocy sprawcy przestępstwa utrudniała postępowanie karne w ten sposób, że po spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu <span class="anon-block">M. B.</span> przez <span class="anon-block">Ł. S.</span>, w mieszkaniu w którym doszło do zdarzenia wymyła podłogę na której znajdowały się ślady krwi, co mogło utrudnić odtworzenie przebiegu zdarzenia i zweryfikowanie wyjaśnień i zeznań złożonych w sprawie,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 239;art. 239 § 1)">art. 239 § 1 k.k.</a> </p> <p>III. w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">M. B.</span> znajdującemu się na skutek obrażeń doznanych w wyniku pobicia w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udzieliła pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. akt</p> <p>XXI K 182/16, orzekł :</p> <p>1.uznał oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> za winnego tego, że w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span>, poprzez zadawanie pokrzywdzonemu <span class="anon-block">M. B.</span> uderzeń rękami po całym ciele, w szczególności po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci potłuczenia głowy i twarzy, drobnych zadrapań klatki piersiowej w okolicy podobojczykowej, urazu mózgowo-czaszkowego, krwiaka przymózgowego okolicy płata czołowego po stronie prawej, krwiaka śródmózgowego w płacie ciemieniowym prawym, w wyniku czego u pokrzywdzonego doszło do śpiączki mózgowej i ostrej niewydolności oddechowej, które stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu pokrzywdzonego, przy czym w następstwie doznanych obrażeń <span class="anon-block">M. B.</span> zmarł w szpitalu w dniu 30 stycznia 2016 r., czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. S.</span> karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. S.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 12 grudnia 2015 r. od godz. 19.40 do dnia 13 stycznia 2016 r. do godz. 14. 50;</p> <p>3. uznał oskarżoną <span class="anon-block">B. D.</span> za winną tego, że w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span> nie udzieliła pomocy pokrzywdzonemu <span class="anon-block">M. B.</span> znajdującemu się na skutek doznanych obrażeń w wyniku pobicia w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, czym wyczerpała dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 § 1 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; 4. uniewinnił oskarżoną <span class="anon-block">B. D.</span> od zarzutu popełnienia czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 pkt. 2)">punkcie II</a> i w tej części na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.</p> <p>5. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zaliczył oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 12 grudnia 2015 r. od godz. 19.45 do dnia 14 grudnia 2015 r. do godz. 16. 20;</p> <p>6. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zwrócił oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. S.</span> dowody rzeczowe w postaci bluzy z kapturem koloru szarego, bluzy koloru szarego, spodni dresowych koloru czarnego, ręcznika koloru żółto-niebieskiego, zapisane pod numerem 77/16 w księdze przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Katowicach, stwierdzając ich zbędność dla postępowania; 7. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zwrócił oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> dowody rzeczowe w postaci bluzy koloru szarego zapinanej na zamek, spodni dżinsowych koloru niebieskiego, zapisane pod numerem 77/16 w księdze przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Katowicach, stwierdzając ich zbędność dla postępowania;</p> <p>8. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">K. O.</span> kwotę 1476 zł obejmującą podatek VAT w wysokości 276 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> z urzędu; 9. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">G.</span> kwotę 1033,20 zł obejmującą podatek VAT w wysokości 193,20 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> z urzędu; 10. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił w całości oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span> od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych obejmujących opłaty i wydatki, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Od wyroku apelacje złożyli obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span>.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2;art. 425 § 3)">art. 425 § 1, 2, 3 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> zaskarżył wyrok w całości na jego korzyść i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zarzucił: I. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:</p> <p>1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 175;art. 175 § 2)">art. 175 § 2 k.p.k.</a> poprzez nieuwzględnienie przez Sąd I instancji wniosku obrońcy o uzupełniające przesłuchanie oskarżonego po przeprowadzeniu dowodu z uzupełniającej ustnej opinii biegłego w dniu 22 czerwca 2017 r. i tym samym uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do dowodu, a w konsekwencji pozbawienie go prawa do obrony; 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> przez dokonanie przez Sąd I instancji dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego, z jednoczesnym naruszeniem zasady logicznego rozumowania oraz niezgodnie z doświadczeniem życiowym, a mianowicie:</p> <p>a. wysnucie błędnych wniosków w oparciu o przeprowadzoną ustnie uzupełniającą opinię biegłego na rozprawie, a to:</p> <p>- pominięcie istotnych okoliczności wskazanych przez biegłego i uznanie, że rzekome pobicie pokrzywdzonego przez oskarżonego wpłynęło bezpośrednio na zapalenie płuc i w efekcie doprowadziło do śmierci, podczas gdy biegły na rozprawie wskazał, że bezpośrednią przyczyną śmierci pokrzywdzonego było zapalenie płuc, a obrażenia jakich doznał pokrzywdzony mogły wpłynąć na rozwój zapalenia płuc, a Sąd nie uwzględnił dalszych wniosków biegłego, że pokrzywdzony był po wylewie, chorował na nadciśnienie, a zapalenie płuc mogło być efektem leczenia szpitalnego,</p> <p>b. uznanie zeznań świadka <span class="anon-block">J. L.</span> za wiarygodne, podczas gdy:</p> <p>- świadek podczas zeznań przed organami ścigania wskazał, że nie posiada wiedzy co do zdarzenia, poza tym, iż widział oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> z rozciętą głową oraz, że wie, iż pokrzywdzonego zabrało pogotowie, a podczas rozprawy podał zupełnie inną wersję zdarzeń, dokładnie opisując ich przebieg, - świadek podkreślił, iż przy pierwszych zeznaniach towarzyszyło mu zdenerwowanie i dlatego zeznał nieprawdę, podczas gdy czynność przesłuchania świadka miała miejsce dzień po całym zdarzeniu i świadek, pomimo ogólnego zaniepokojenia całą sytuacją, był w stanie w sposób logiczny i rzeczowy przedstawić funkcjonariuszom przebieg zdarzenia,</p> <p>c. uznanie wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> za niewiarygodne, w zakresie w jakim twierdził, że pokrzywdzony spadł z łóżka, a oskarżony bił pokrzywdzonego otwartą dłonią,</p> <p>d. uznanie wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> za niewiarygodne, w zakresie w jakim opisuje ona przebieg zdarzenia, co do zadawanych pokrzywdzonemu uderzeń przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span>, podczas gdy wyjaśnienia te są spójne i logiczne,</p> <p>e. nieuwzględnienie zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span>, który w swoich zeznaniach wskazał, że :</p> <p>- gdy świadek wszedł do mieszkania, oskarżony leżał nieprzytomny i był zakrwawiony, - świadek widział obrażenia u pokrzywdzonego, jednakże nie wiedział skąd one pochodzą;</p> <p>II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mianowicie uznanie, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> pobił pokrzywdzonego, powodując u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu, a tym samym doprowadzając do jego śmierci, podczas gdy:</p> <p>- wyjaśnienia oskarżonych i świadków <span class="anon-block">J. L.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span> wskazują, że oskarżony miał rozciętą głowę, co spowodowane zostało tym, że oskarżony i pokrzywdzony uderzali się nawzajem, - opinia biegłego wskazała, iż pokrzywdzony cierpiał na nadciśnienie tętnicze, był po wylewie, a jego śmierć nastąpiła na skutek zapalenia płuc, do którego mogło dojść także w szpitalu,</p> <p>- zarówno świadek <span class="anon-block">J. L.</span>, jak i świadek <span class="anon-block">A. S.</span> nie widzieli przebiegu zdarzeń, a zjawili się w mieszkaniu dopiero po całym zajściu.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty obrońca oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego o zarzucanego mu czynu oraz a contrario <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 452;art. 452 § 2)">art. 452 § 2 k.p.k.</a> wniósł o przeprowadzenie dowodu z uzupełniających wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> na okoliczność przebiegu zdarzenia oraz w celu odniesienia się do uzupełniającej ustnej opinii biegłego.</p> <p>Obrońca oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> zaskarżył wyrok w punkcie 3 i zarzucił:</p> <p>obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> poprzez rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonej kary przejawiającą się w wymierzeniu kary pozbawienia wolności o bezwzględnym charakterze.</p> <p>W związku z tak sformułowanym zarzutem na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> obrońca oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> wniósł o zmianę przedmiotowego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonej kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a ewentualnie z ostrożności procesowej o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> jest zasadna i należało ją uwzględnić, ponieważ sformułowane w nich zarzuty okazały się trafne oraz dały podstawę do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze na jej korzyść.</p> <p>Przechodząc w pierwszej kolejności do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> to trzeba stwierdzić, że zaprezentowana w niej argumentacja mająca wspierać sformułowane zarzuty nie zasługuje na uwzględnienie i nie może prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku wskazanym przez skarżącego. Przede wszystkim trzeba jednoznacznie podkreślić, iż analiza i ocena całokształtu zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego upoważnia do wyprowadzenia wniosku, że Sąd Okręgowy rzeczowo i obiektywnie zrekonstruował przyczyny, przebieg oraz skutki zajścia przestępczego pomiędzy oskarżonym <span class="anon-block">Ł. S.</span> i pokrzywdzonym <span class="anon-block">M. B.</span>. Należy zauważyć, że Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób poprawny i zgodny z zasadami procesu karnego. Przewód sądowy nie zawiera braków i uchybień proceduralnych. Podstawę wydanego wyroku stanowił całokształt okoliczności oraz dowodów przeprowadzonych i ujawnionych na rozprawie głównej. Sąd I instancji odniósł się do wszystkich dowodów przeprowadzonych na rozprawie, a zaprezentowana przez niego ich ocena jest racjonalna i przekonująca. Uwzględnia wskazania wiedzy, doświadczenia życiowego, zasad logicznego rozumowania oraz nie narusza zasad procesu karnego określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Z tego powodu podnoszone przez autora apelacji zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i obrazy przepisów prawa karnego procesowego w zakresie oceny zgromadzonych dowodów są całkowicie chybione. Sąd Apelacyjny podzielając ustalenia faktyczne i prawne Sądu Okręgowego traktuje je jako własne.</p> <p>Na gruncie niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości to, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> w dniu 12 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span>, działając umyślnie zadał <span class="anon-block">M. B.</span> rękami szereg uderzeń po całym ciele, w tym w szczególności po głowie, powodując u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, w następstwie których pokrzywdzony zmarł w szpitalu 30 stycznia 2016 r. Istotne znaczenie dla ustalenia przyczyn, przebiegu i skutków zajścia pomiędzy stronami miały wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span>, wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span>, zeznania świadków <span class="anon-block">J. L.</span>, <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">P. F.</span>, treść dowodów z dokumentów oraz opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej. Zaprezentowana przez Sąd Okręgowy ocena tych dowodów nie nasuwa uwag i zastrzeżeń. Jest szczegółowa i logiczna. Nie ma potrzeby powtarzania analizy treści wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków. Sąd Apelacyjny w pełni podziela przytoczoną w tym zakresie argumentację przez Sąd Okręgowy. Oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> nie kwestionował faktu pobicia pokrzywdzonego i w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Starał się jedynie umniejszać swoją rolę w zajściu i w kolejnych przesłuchaniach podawał mniejszą liczbę zadanych <span class="anon-block">M. B.</span> uderzeń rękami. Oględziny miejsca zdarzenia i treść dokumentacji lekarskiej uzupełniają osobowe źródła dowodowe. Opinie sądowo- medyczne sporządzone przez biegłych sądowych <span class="anon-block">C. J.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> są jasne i rzeczowe. Obrażenia zewnętrzne i wewnętrzne odniesione przez pokrzywdzonego powstały w wyniku pobicia, w sposób czynny od urazów zadanych narzędziem twardym, tępym takim jak pięść, czy to obuta stopa. Trudno wśród stwierdzonych obrażeń wskazać te, które mogły powstać w wyniku upadku, w mechanizmie biernym. Ponadto Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, opierając się na opiniach biegłych sądowych, że zgon pokrzywdzonego pozostawał w adekwatnym związku przyczynowym z doznanymi przez niego urazami głowy. W hospitalizacji <span class="anon-block">M. B.</span> doszło do rozwinięcia zapalenia płuc w następstwie infekcji wirusowej, bakteryjnej albo grzybiczej. Biegły sądowy <span class="anon-block">C. J.</span> wskazał, że pierwotną przyczyną rozwinięcia się zapalenia płuc były doznane przez pokrzywdzonego urazy głowy i uszkodzenia mózgu. Obrażenia te stanowiły ciężką chorobę realnie zagrażającą życiu. Pierwotną przyczyną śmierci były doznane obrażenia głowy, które spowodowały uszkodzenia mózgowe, śpiączkę mózgową i stan wegetatywny z następstwem w postaci zapalenia płuc, które było przyczyną wtórną. Na gruncie niniejszej sprawy nie nastąpiły inne stany poza urazem głowy i wtórnym zapaleniem płuc, które doprowadziły do śmierci pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> <p>Chybiony jest zarzut apelacyjny obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 175;art. 175 § 2)">art. 175 § 2 k.p.k.</a> polegający na nieuwzględnieniu przez Sąd I instancji wniosku obrońcy o uzupełniające przesłuchanie oskarżonego po przeprowadzeniu dowodu z uzupełniającej ustnej opinii biegłego w dniu 22 czerwca 2017 r. i tym samym uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do dowodu, a w konsekwencji pozbawienie go prawa do obrony. Oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> był reprezentowany na terminach rozprawy głównej 22 czerwca 2017 r. 20 lipca 2017r. przez swojego obrońcę. Był nieobecny przy wyznaczonych czynnościach dowodowych i tym samym pozbawił się możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonego dowodu. Na rozprawie odwoławczej złożył dodatkowe wyjaśnienia, lecz w sposób skuteczny nie podważył opinii biegłego sądowego z dziedziny medycyny sądowej.</p> <p>Nie ma racji autor apelacji, gdy zarzuca Sądowi I instancji jednostronną oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. Sąd orzekający miał w polu widzenia wszystkie dowody zebrane w toku postępowania, zarówno te dla oskarżonego niekorzystne, jak i te przemawiające na jego korzyść. Przypomnieć należy, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> stanowi jedną z ogólnych zasad rządzących procesem karnym, a mianowicie zasadę obiektywizmu, a ponieważ przedmiotem uchybień zarzucanych w apelacji mogą być jedynie konkretne normy nakazujące lub zakazujące dokonywania określonych czynności w danych sytuacjach procesowych, to zarzut obrazy wskazanego przepisu jest całkowicie chybiony, ponieważ nie wskazuje, jakie konkretne przepisy prawa karnego procesowego zostały w tym przypadku naruszone.</p> <p>Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> należało uznać za całkowicie bezzasadny. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku. Sąd Apelacyjny podzielił tę ocenę, jeżeli chodzi o wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> oraz <span class="anon-block">B. D.</span> i zeznania świadków, w tym <span class="anon-block">J. L.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span>. O przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów można by mówić wtedy, gdyby ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego zawierała oczywiste błędy natury faktycznej (np. niedostrzeżenie istotnych dowodów czy okoliczności) bądź logicznej (niezrozumienie implikacji wynikających z treści dowodów). Taka sytuacja w niniejszym postępowaniu sądowym odnośnie wyżej wskazanych dowodów nie wystąpiła.</p> <p>Gołosłowny jest również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> pobił pokrzywdzonego, powodując u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu, i tym samym doprowadził do jego śmierci, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonych i świadków <span class="anon-block">J. L.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span> wskazują, że oskarżony miał rozciętą głowę, co spowodowane zostało tym, że strony uderzały się nawzajem, a z treści opinii biegłego sądowego wynika, iż pokrzywdzony cierpiał na nadciśnienie tętnicze, był po wylewie, a jego śmierć nastąpiła na skutek zapalenia płuc, do którego mogło dojść w szpitalu, a ponadto świadkowie <span class="anon-block">J. L.</span> <span class="anon-block">A. S.</span> nie widzieli przebiegu zdarzeń, a zjawili się w mieszkaniu dopiero po całym zajściu. To, że pokrzywdzony został pobity przez oskarżonego jest okolicznością bezsporną. Stan jego zdrowia przed zdarzeniem nie miał wpływu na zgon. Doznane przez niego urazy głowy i uszkodzenia mózgu stanowiły ciężką chorobę realnie zagrażającą życiu. Pierwotną przyczyną jego śmierci były obrażenia głowy, które spowodowały uszkodzenia mózgowe, śpiączkę mózgową i stan wegetatywny z następstwem w postaci zapalenia płuc, które było przyczyną wtórną. Na gruncie niniejszej sprawy nie nastąpiły inne stany chorobowe, poza urazem głowy i wtórnym zapaleniem płuc, które doprowadziły do śmierci pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. B.</span>. Analiza dowodów przeprowadzona przez Sąd I instancji wskazuje jednoznacznie na istnienie ścisłego związku przyczynowo skutkowego między zadanymi pokrzywdzonemu przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> uderzeniami, a spowodowaniem jego śmierci. Zatem należy stwierdzić, że ustalenia faktyczne Sądu I instancji są prawidłowe i znajdują pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Fakt, że świadkowie <span class="anon-block">J. L.</span> <span class="anon-block">A. S.</span> nie widzieli przebiegu zdarzeń nie wyklucza sprawstwa i winy oskarżonego.</p> <p>Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął również w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i ustalony stan faktyczny, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. S.</span> swoim działaniem dopuścił się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 k.k.</a> w warunkach pełnej poczytalności. Sąd Apelacyjny akceptuje uzasadnienie podstawy prawnej wyroku. Z urzędu zmienił jednak zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. S.</span> przyjął za podstawę skazania i wymiaru kary przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2017 r. przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, ponieważ ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przestępstwa jest względniejsza dla sprawcy, niż w czasie orzekania, ponieważ po nowelizacji czyn ten stanowi zbrodnię.</p> <p>Sąd Okręgowy prawidłowo uwzględnił te okoliczności mające wpływ na wymiar orzeczonej kary, która została ukształtowana w wysokości 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. We właściwy sposób ona uwzględnia stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. S.</span> przestępstwa, przejawiającego się w charakterze naruszonych dóbr prawnych, w sposobie, okolicznościach oraz skutkach jego działania, pobudkach zachowania, a także w sposób sprawiedliwy odnosi się do stopnia winy, jak również bierze pod uwagę jego warunki i właściwości osobiste. Ponadto prawidłowo odnosi się do dyrektyw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a>, co sprawia, że powinna spełnić ona swoje zadania w zakresie wychowawczego oddziaływania na sprawcę, jak i w płaszczyźnie społecznego oddziaływania, jak również w dziedzinie zapobiegania przestępstwom oraz umacniania poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego. Absolutnie nie przekracza granic karygodności i ujemnego ładunku bezprawia zawartych w zaistniałym czynie zabronionym. Niewątpliwie uzmysłowi oskarżonemu naganność takiego postępowania oraz powinna wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego, norm moralnych i zasad współżycia społecznego oraz spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Winna też czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Ponadto brak jest jakichkolwiek okoliczności, przemawiających za obniżeniem jej wymiaru.</p> <p>Przechodząc z kolei do apelacji obrońcy oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span>, to w przedmiotowej sprawie Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że orzeczona wobec niej przez Sąd Okręgowy kara bezwzględna 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 § 1 k.k.</a> jest rażąco niewspółmiernie surowa do przyjętego stopnia jej winy i społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu. Okoliczności czynu, jak i osobowość sprawcy przemawiają za warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oskarżona do tej pory nie była karana. Przyznała się do nieudzielenia pomocy pokrzywdzonemu, złożyła wyjaśnienia i przedstawiła przebieg zdarzenia. Wykazała skruchę i żal. Od chwili zakończenia zajścia pomiędzy stronami do momentu zawiadomienia przez osoby trzecie pogotowia ratunkowego upłynął stosunkowo krótki okres. Samo znajdowanie się w stanie nietrzeźwości w chwili czynu, czy też naruszanie zasad właściwego wykonywania środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji nie stoi na przeszkodzie zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5)">art. 72 § 1 pkt 5 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1 k)">art. 73 § 1k</a>.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej <span class="anon-block">B. D.</span> warunkowo zawiesił, ustalając okres próby na 2 lata i w tym czasie zobowiązał ją do powstrzymania się od nadużywania alkoholu, oddał ją pod dozór kuratora sądowego i uchylił rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 5 zaskarżonego wyroku o zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności.</p> <p>Kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest dostosowana do granic karygodności i ujemnego ładunku bezprawia zawartego w dokonanym czynie zabronionym. Niewątpliwie uzmysłowi oskarżonej naganność takiego postępowania oraz powinna wdrożyć ją do przestrzegania porządku prawnego, norm moralnych i zasad współżycia społecznego oraz spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Winna też czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach po rozpoznaniu apelacji obrońców oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span>, po dokonaniu wyżej wskazanych zmian, w pozostałym zakresie uznał zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego za trafny oraz słuszny i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> utrzymał go w mocy, nie dopatrując się uchybień, które należałoby uwzględnić z urzędu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> </p> <p>O kosztach obrony z urzędu oskarżonych <span class="anon-block">Ł. S.</span> i <span class="anon-block">B. D.</span>, za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1;art. 29 ust. 2)">art.29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze</a> ( Dz. U z 2015.615 j.t. ze zm.).</p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.), uwzględniając trudną sytuację majątkową i rodzinną oskarżonych.</p> <p>S.S.O. del. Marcin Schoenborn S.S.A. Witold Mazur S.S.A. Waldemar Szmidt</p> </div>