III SO/Gd 7/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Sz. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] za nieprzekazanie do sądu administracyjnego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1) wymierzyć Dyrektorowi Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) zł, 2) zasądzić od Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] na rzecz wnioskodawcy A. Sz. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 stycznia 2007 r. Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] poinformował A. Sz., iż skreślił stronę z rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2007 r. będącym odpowiedzią na złożone przez A. Sz. odwołanie, organ poinformował stronę, iż podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w decyzji z dnia 22 stycznia 2007 r. Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. A. Sz. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe - organ w piśmie z dnia 31 lipca 2007 r., ponownie podał, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 22 stycznia 2007r. Jednocześnie wskazał, że nie jest organem administracyjnym i zaskarżone przez stronę pismo nie stanowiło decyzji w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu 13 sierpnia 2007 r. A. Sz. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rozstrzygnięcie z dnia 31 lipca 2007 r. Pismem z dnia 24 września 2007 r. organ poinformował wnioskodawcę o odmowie przekazania skargi do Sądu, wskazując, iż pismo od którego strona wniosła odwołanie nie było decyzją w rozumieniu przepisów k.p.a. W dniu 19 października 2007 r. A. Sz. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z powodu nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jego skargi na rozstrzygnięcie organu z dnia 31 lipca 2007 r. - na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] wniósł o jego odrzucenie, wywodząc, iż Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy [...] nie jest organem administracji - jest natomiast publicznym zakładem opieki zdrowotnej zarejestrowanym w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej prowadzonym przez Pomorskie Centrum Zdrowia Publicznego. W tej sytuacji pisma strony z dnia 13 sierpnia 2007 r. zatytułowanego "skarga" organ nie przekazał do Sądu, a jedynie udzielił odpowiedzi pismem z dnia 24 września 2007 r. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle treści złożonego wniosku i dołączonych doń kserokopii dokumentów, nadto w świetle treści odpowiedzi na wniosek, nie ulega wątpliwości, że do organu wpłynęło w dniu 31 sierpnia 2007 r. pismo wnioskodawcy z dnia 13 sierpnia 2007 r., zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zawierające skargę na rozstrzygniecie Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z dnia 31 lipca 2007 r. Nie ulega też wątpliwości, że Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] skargi tej nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Z odpowiedzi na wniosek wynika, że zdaniem Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] nie miał on obowiązku przekazać skargi z dnia 13 sierpnia 2007 r. do sądu administracyjnego, gdyż nie jest on organem administracji publicznej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku stanowisko Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] nie jest trafne. Zdaniem Sądu obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest niezależny od tego, czy - obiektywnie rzecz ujmując - organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę, jest organem administracji publicznej. Zdaniem Sądu w art. 54 § 2 powołanej ustawy chodzi o organ w subiektywnym znaczeniu, czyli o podmiot, o którym skarżący twierdzi, że jest organem administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność poddana jest kognicji sądów administracyjnych. Weryfikacja tych twierdzeń należy do sądu administracyjnego, który uznając, że sprawa zainicjowana skargą nie należy do jego właściwości, czy to z uwagi na podmiot dokonujący czynności albo dopuszczający się bezczynności, czy to z uwagi na przedmiot tej czynności lub bezczynności, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuca. W sytuacji zatem, gdy wnioskodawca wnosi skargę na działanie (bezczynność) określonego organu to obowiązkiem organu jest stosownie do treści art. 54 § 2 powołanej ustawy, przesłanie do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią i materiałami dotyczącymi wniosku. Podmiot, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę nie jest właściwy do jej oceny, gdyż ocena ta należy wyłącznie do sądu administracyjnego. Taka wykładnia przepisu art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uzasadniona również i dlatego, że istnieje szereg podmiotów, które nie są organami administracji sensu stricte, lecz których niektóre czynności mają charakter czynności z zakresu administracji publicznej - podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Skoro tak, to pozostawienie uznaniu takich podmiotów oceny, czy dana skarga powinna zostać skierowana do sądu administracyjnego, czy też nie, byłoby sprzeczne z celem analizowanych przepisów, które prawo dokonania takiej oceny dają sądowi administracyjnemu, który może w jej wyniku skargę odrzucić jako niedopuszczalną lub nadać jej bieg zgodny z ustawą. Sformułowanie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, stanowiące, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jak przyjmuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, niezależnie od stopnia zawinienia organu. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] wniesionej za jego pośrednictwem skargi A. Sz. nie przekazał sądowi administracyjnemu, co uzasadnia wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 154 § 6 powołanej ustawy grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 19 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2006 r. i w drugim półroczu 2006 r. (M.P. nr 14, poz. 146) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe w 2006 r. wyniosło 2.059,92 zł. Mając na uwadze wysokość tej kwoty, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ jest wymierzenie grzywny w wysokości stosunkowo niskiej, w stosunku do jej maksymalnej dopuszczalnej wysokości. Z tych wszystkich względów na mocy art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia. Wobec uwzględnienia wniosku Sąd na mocy art. 200 w zw. z art. 64 § 3 i art. 210§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy.