III SA/Kr 1056/09

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Uwidocznił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 200 zł otrzymywanych z opieki społecznej. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że od 1998 r. jest chory co potwierdzają opinie biegłych sądowych i stosowne zaświadczenia lekarskie, ma problemy z poruszaniem się, nie posiada żadnego majątku. W oparciu o przedstawione sądowi akta sprawy okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący mieszka i gospodaruje samotnie, korzysta ze wsparcia ośrodków pomocy społecznej, otrzymuje także dodatek mieszkaniowy (vide: kopia decyzji OPS), z uwagi na problemy zdrowotne postrzegany jest jako osoba niezdolna do pracy fizycznej (vide: kopie zaświadczeń lekarskich k. 8,5 i opinii biegłego k. 7-6) Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Zgodnie bowiem z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że w jej aktualnej sytuacji wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strony nie będzie stać na ich poniesienie, może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami znanymi z urzędu na podstawie kopii dokumentów zalegających w pomocniczych aktach administracyjnych jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie są specjalne. Skarżący jest osobą ubogą. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotną, bez majątku z niewielkim dochodem, zmuszoną korzystać z pomocy społecznej a przy tym borykającą się z problemami natury zdrowotnej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że skromne środki jakimi skarżący rozporządza wystarczają na opatrzenie najbardziej podstawowych potrzeby życia codziennego. Ze względu na sygnalizowany stan zdrowia trudno zaś czynić skarżącemu zarzut, iż nie stara się poprawić swojej sytuacji. Mając to wszystko na uwadze udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.