I SA/Wa 1562/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego S. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania S. K. od uchwały Rady Wydziału Zarządzania [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. o odmowie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenie jej do publicznej obrony utrzymała w mocy tę uchwałę. W uzasadnieniu decyzji Centralna Komisja wskazała, że na posiedzeniu Sekcji Nauk [...] w głosowaniu tajnym za utrzymaniem w mocy uchwały Rady Wydziału z [...] stycznia 2006 r. głosowało 6 członków, przeciw było 7, wstrzymała się 1 osoba. Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji, utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Głosowało 10 członków Prezydium i wszyscy przeciwko uchyleniu uchwały z [...] stycznia 2006 r. Przedstawiona rozprawa doktorska budzi istotne wątpliwości. Uwagi krytyczne budzi samo sformułowanie jej tytułu, a także fakt uogólniania wyników badań przeprowadzonych na [...] na cały kraj. Autor rozprawy wykazał bardzo słabą wiedzę z literatury obcej związanej z zarządzeniem i ekonomiką zdrowia. Najważniejszy jest zarzut licznych kilkustronicowych "zapożyczeń", co narusza zasady pracy naukowej. Argumenty odwołania nie znalazły uznania Centralnej Komisji. Nie stwierdzono też uchybień formalnych w postępowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. K. zarzucił decyzji Centralnej Komisji naruszenie art. 107 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, art. 80 w związku z art. 7 kpa, art. 73 § 1 i art. 79 kpa, art. 21 ust 2, art. 35 ust. 5 i art. 51 ust. 1 ustawy z 14 czerwca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), a także § 7 ust. 1 Statutu Centralnej Komisji. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji z [...] czerwca 2007 r. wraz z utrzymaną na jej podstawie uchwałą Rady Wydziału Zarządzania [...] z [...] stycznia 2006 r. lub o uchylenie decyzji Centralnej Komisji i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W obszernym uzasadnieniu skargi S. K. podniósł, m.in., że Centralna Komisja nie odniosła się do zarzutów odwołania, ani nie zbadała legalności uchwały z [...] stycznia 2006 r. Podstawę rozstrzygnięcia powinny stanowić przepisy uchwały z 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 ze zm.). Przewód doktorski został wszczęty 28 maja 2002 r., a więc pod rządami tej ustawy i to ona powinna stanowić podstawę rozstrzygnięć. Sekcja Nauk [...] podjęła uchwałę bez uzyskania bezwzględnej większości głosów. Wymóg taki wynika z art. 18 ust. 1 ustawy z 12 września 1990 r. jak i art. 20 ustawy z 14 marca 2003 r., ale przede wszystkim z § 7 ust. 1 Statutu Centralnej Komisji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w głosowaniu Sekcji brało udział 14 osób. Bezwzględna większość to 8 głosów. Przeciw uchyleniu zaskarżonej uchwały głosowało 7 osób - nie uzyskano więc bezwzględnej większości, zatem uchwała nie została podjęta w sposób prawidłowy. Stanowisko Centralnej Komisji co do trybu postępowania przed nią, w tym udostępnienia akt, nie może naruszać podstawowych praw strony gwarantowanych przepisami rangi ustawowej. Komisja odmówiła dostępu stronie do akt postępowania. Odpowiadając na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Rozpoznając sprawę w ramach rozpoznanych kryteriów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Kwestią fundamentalną do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest ocena, czy skład organu Centralnej Komisji był zgodny z przepisami prawa, tj. art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 z późn. zm.) i § 1 ust. 1 i 2 Statutu Centralnej Komisji, uchwalonego przez nią z upoważnienia art. 34 ust. 5 ustawy z 1990 r. Stosownie do tych przepisów Centralna Komisja działa przez swoje organy, w tym Prezydium. Zgodnie z § 7 Statutu do właściwości Prezydium Komisji należało zatwierdzanie uchwał rad wydziałów dotyczących nadania stopni naukowych. Skład Prezydium wynikał z § 1 ust. 3 w związku z § 5 ust. 1 Statutu. Organ ten tworzą: przewodniczący komisji, dwaj jego zastępcy, sekretarz oraz przewodniczący sekcji stałych. Istotne jest to, że Statut nie przewiduje, aby poza osobami wyżej wymienionymi zamiast tych osób w skład Prezydium wchodziły inne osoby. Tymczasem w posiedzeniu Prezydium w dniu [...] czerwca 2007 r. brali udział i głosowali przewodniczący sekcji [...] i sekcji [...] - profesorowie H. I. i J. Z., w zastępstwie za nieobecnych przewodniczących tych sekcji. Potwierdza to zarówno lista obecności jak i zsumowanie liczby głosów. Jak wyżej nadmieniono statut nie przewiduje tego rodzaju zastępstw. W tej sytuacji uznać należy, że w składzie kolegialnego organu orzekającego brały udział osoby nieuprawnione. Wobec tego decyzja z [...] czerwca 2007 r. Centralnej Komicji do Spraw Stopni i Tytułów została wydana przez organ niewłaściwie reprezentowany, a więc dotknięta jest wadą w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z zaskarżonej decyzji wynika, że sprawa, merytorycznie zajmowała się i wypowiadała sekcja [...] Nauk [...]. Zatem tylko zastępca przewodniczącego tej sekcji - zgodnie z § 12 ust. 1 statutu - mógł referować na posiedzeniu Prezydium uchwałę sekcji i przysługiwało mu uprawnienie członka prezydium. W tej sprawie sekcja Nauk [...] (sekcja [...] według statutu) wypowiedziała się za nieprzyjęciem rozprawy doktorskiej i za niedopuszczeniem jej do publicznej obrony. Tylko więc zastępcy przewodniczącego tej sekcji przysługiwało uprawnienie członka Prezydium. Przepis § 12 ust. 1 statutu należy traktować jak przepis szczególny w stosunku do § 1 ust. 3 Statutu. Tylko zastępcy przewodniczącego Sekcji, który na posiedzeniu Prezydium był referentem, przysługują uprawnienia członka tego organu. Statut nie przewiduje takiego uprawnienia dla innych zastępców przewodniczących sekcji. Uchylenie decyzji z powyższego powodu oznacza, że przedwczesne byłoby wypowiadanie się Sądu co do zarzutów skargi. Należy tylko dodać, że Sąd podziela stanowisko ugruntowane w orzecznictwie sądowym, że kontrola zaskarżonych decyzji polega wyłącznie na ocenie zgodności z prawem czynności prowadzących do ich wydania. Nie może więc Sąd wkraczać w materię oceny dorobku naukowego i jakości rozprawy doktorskiej. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 oraz art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.