I SA/Wa 1261/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia : I. przyznać M. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 18 grudnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z wujkiem, którym się opiekuje. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wujek jest osobą posiadającą znaczny stopień niepełnosprawności, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Ze względu na konieczność sprawowania stałej opieki nad wujkiem wnioskodawczyni nie pracuje i jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni dodała, że wujek jest kawalerem i nie ma rodziny, ani dzieci. Zaznaczyła, że została ustanowiona przez Sąd Rejonowy w [...] kuratorem dla niepełnosprawnego wujka. Oznajmiła, że wraz z wujkiem utrzymuje się z jego renty z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Podała, że oprócz domu o powierzchni [...] m ² o wartości [...] zł oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] arów, oraz samochodu osobowego marki [...] rok produkcji [...] o wartości ok. [...] zł nie posiada żadnego innego majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, wierzytelności, czy papierów wartościowych. Jako stałe zobowiązania i wydatki wnioskodawczyni wymieniła podatek, opłaty za energię elektryczną w wysokości [...] zł, zakup węgla i drewna w wysokości ok. [...] zł miesięcznie, zakup leków w wysokości [...]zł miesięcznie, zakup środków czystości w wysokości [...] zł, opłaty za gaz w wysokości [...] zł, wywóz śmieci w wysokości [...] zł. Oświadczyła, że pozostałe środki finansowe są przeznaczane na zakup żywności i odzieży. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni utrzymującej się z renty wujka jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż przekracza to jej możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.