V KK 137/16

Sygn. akt V KK 137/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie J. K. ukaranego z art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1356 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 21 czerwca 2016 r. kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w N. z dnia 23 lutego 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu, do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 23 lutego 2015 r., Sąd Rejonowy w N. uznał obwinionego J. K. za winnego popełnienia czynu z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1356 ze zm.) i za to, na podstawie tego 2 przepisu wymierzył mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, której odbywanie na podstawie art. 20 § 2 k.w. i art. 21 § 1 k.w. miało polegać na wykonywaniu przez obwinionego nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Powyższy wyrok został doręczony ukaranemu, który potwierdził jego odbiór w dniu 4 marca 2015 r. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 12 marca 2015 r. Kasację na korzyść ukaranego od tego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, polegające na orzeczeniu wobec obwinionego J. K. na podstawie tego przepisu kary ograniczenia wolności, mimo że w jego sankcji przewidziano jedynie możliwość wymierzenia kary grzywny. W konkluzji kasacji Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczonej kary i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z dyspozycją art. 431 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, przypisane ukaranemu wykroczenie zagrożone jest wyłącznie karą grzywny. Co więcej, żaden z przepisów ogólnych prawa wykroczeń nie pozwala na orzeczenie w tym przypadku kary ograniczenia wolności w miejsce przewidzianej przez ustawodawcę kary grzywny. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości zasadność zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 431 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, poprzez orzeczenie względem obwinionego kary, której ustawa za przypisane wykroczenie nie przewiduje. Wobec tego konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego w zakresie rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. kc 3