XV Ca 1694/13
Суди загальної юрисдикції2016-12-30
Номер справи
XV Ca 1694/13
Дата рішення
2016-12-30
Тип
DECISION
Судді
Brygida Łagodzińska Arleta LewandowskaMichał Wysocki (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt XV Ca 1694/13</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 30 grudnia 2016 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XV Cywilny Odwoławczy</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Michał Wysocki (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SSO Brygida Łagodzińska SSO Arleta Lewandowska</p>
<p>Protokolant: prot. sąd. Barbara Miszczuk</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2016 r. w Poznaniu</p>
<p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">I. B.</span>
</p>
<p>przy udziale <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, Miasta <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">L. K.</span>, <span class="anon-block">K. T.</span>, <span class="anon-block">D. G.</span>, <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> S.K. w <span class="anon-block">P.</span>
</p>
<p>o ustanowienie drogi koniecznej</p>
<p>na skutek apelacji wniesionych przez uczestników: <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">H. J.</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span>
</p>
<p>od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu</p>
<p>z dnia 7 marca 2013 r.</p>
<p>sygn. akt I Ns 2011/10</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a :</strong>
</p>
<p>uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu Poznań<strong>
<!-- --> -</strong> Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.</p>
<p>Brygida ŁagodzińskaMichał Wysocki Arleta Lewandowska</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie I Ns 2011/10 Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, po rozpoznaniu wniosku <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">I. B.</span>, przy udziale <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">C. C.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">H. J.</span>, Miasta <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">L. K.</span>, <span class="anon-block">K. T.</span>, <span class="anon-block">D. G.</span> i <span class="anon-block">A. B. (2)</span> o ustanowienie drogi koniecznej w punkcie:</p>
<p>1.
pierwszym ustanowił na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości, położonej w <span class="anon-block">P.</span>, oznaczonej <span class="anon-block">numerem geodezyjnym (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgi wieczyste nr (...)</span> służebności gruntowe drogi koniecznej przechodu i przejazdu, oraz przyłącza instalacji sanitarnej na nieruchomościach:</p>
<p>a)
części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW nr (...)</span> <strong>
<!-- -->prowadzonej </strong>przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>b)
<span class="anon-block">działce nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW nr (...)</span> <strong>
<!-- -->prowadzonej </strong>przez Sąd Rejonowy<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>c)
<span class="anon-block">działce nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW nr (...)</span> <strong>
<!-- -->prowadzonej </strong>przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>d)
<span class="underline">
<!-- -->części</span> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW nr (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>w obszarze określonym jako wariant II w opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">J. W. (1)</span> z dnia 6 października 2011 r. oraz opinii tego samego biegłego z dnia 5 maja 2009 r. w zakresie części <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, stanowiących integralną część orzeczenia,</p>
<p>2.
drugim tytułem wynagrodzenia za ustanowienie służebności zasądził od wnioskodawczyni:</p>
<p>I.
<span class="anon-block">I. B.</span> na rzecz uczestników postępowania:</p>
<p>a.
<span class="anon-block">H. J.</span> kwotę 7.687,50 zł,</p>
<p>b.
<span class="anon-block">R. K. (2)</span> kwotę 3.843,76 zł,</p>
<p>c.
<span class="anon-block">J. K.</span> kwotę 3.843,76 zł,</p>
<p>d.
<span class="anon-block">R. K. (1)</span> kwotę 8.462,25 zł,</p>
<p>e.
<span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 4.231,13 zł,</p>
<p>f.
<span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 4.231,13 zł;</p>
<p>II.
<span class="anon-block">D. P.</span> na rzecz uczestników postępowania :</p>
<p>a.
<span class="anon-block">H. J.</span> kwotę 2.562,50 zł,</p>
<p>b.
<span class="anon-block">R. K. (2)</span> kwotę 1.281,26 zł,</p>
<p>c.
<span class="anon-block">J. K.</span> kwotę 1.281,26 zł,</p>
<p>d.
<span class="anon-block">R. K. (1)</span> kwotę 2.820,75 zł,</p>
<p>e.
<span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 1.410,38 zł,</p>
<p>f.
<span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 1.410,38 zł;</p>
<p>3.
trzecim kosztami sądowymi obciążył wnioskodawczynie w stosunku: ¾ <span class="anon-block">I. B.</span> i ¼ <span class="anon-block">D. P.</span>, pozostawiając szczegółowe rozliczenie w tym zakresie referendarzowi sądowemu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Wydając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Nieruchomość położona w <span class="anon-block">P.</span>, obejmująca działki gruntu oznaczone numerami <span class="anon-block">(...)</span>jest własnością <span class="anon-block">D. P.</span> w ¼ części i <span class="anon-block">I. B.</span> w ¾ części. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> ma powierzchnię 204 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>, natomiast <span class="anon-block">działka nr (...)</span> ma 207 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>. Obie działki stanowią całość gospodarczą, stąd są traktowane pod względem funkcjonalnym jako jedna nieruchomość. Nieruchomość ujawniona jest w dwóch księgach wieczystych: dla <span class="anon-block">działki nr (...)</span> Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>, a dla <span class="anon-block">działki nr (...)</span> <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. W przeszłości <span class="anon-block">działki nr (...)</span> stanowiły jedną nieruchomość należącą do <span class="anon-block">Z. L.</span> i jej matki <span class="anon-block">Z. L.</span> (po połowie). Mieszkały one w budynku znajdującym się na działkach obecnie należących do wnioskodawczyń. W umowie z dnia 19 grudnia 1964 r. <span class="anon-block">Z. L.</span> sprzedała udział w wysokości ¼ <span class="anon-block">I. W.</span> i <span class="anon-block">R. W.</span> i darowała udział w wysokości ¼ <span class="anon-block">R. P.</span>. Strony umówiły się zarazem co do sposobu korzystania z nieruchomości: małżonkowie <span class="anon-block">W.</span> mieli korzystać z części nieruchomości położonej po lewej od frontu (od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>), <span class="anon-block">R. P.</span> miał korzystać z części położonej po prawej stronie od frontu (od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>), <span class="anon-block">Z. L.</span> miała korzystać z pozostałej części nieruchomości, położonej na zapleczu. Strony umowy zobowiązały się także przeprowadzić w przyszłości podział nieruchomości odpowiadający ustanowionemu sposobowi korzystania. <span class="anon-block">R. P.</span> zobowiązał doprowadzić rurę odpływową z podłączeniem do kanalizacji od budynku znajdującego się w głębi nieruchomości do <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, oświadczył także, że nie będzie ze swej strony czynić żadnych przeszkód odnośnie <span class="anon-block">Z. L.</span> oraz wszelkim osobom ją reprezentującym przez część nieruchomości objętą jego zarządem i sposobem korzystania<em>
<!-- -->
- </em>od <span class="anon-block">ul. (...)</span> do budynku znajdującego się w głębi nieruchomości. Wyraził też zgodę na korzystanie przez <span class="anon-block">Z. L.</span> z pasa ziemi o szerokości około dwóch metrów, równoległego do <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, a przyległego do części gruntu objętej korzystaniem <span class="anon-block">Z. L.</span>.</p>
<p>Po zawarciu umowy z dnia 19 grudnia 1964 r. między współwłaścicielami nieruchomości zaistniał konflikt, w następstwie którego doszło do zawarcia kolejnych umów między <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block">R. P.</span>, regulujących zasady korzystania przez nich ze wspólnej nieruchomości. Po jej podziale powstały: <span class="anon-block">działka nr (...)</span> - stanowiąca własność <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">R.</span> małżonków <span class="anon-block">W.</span> (aktualnie <span class="anon-block">A. B. (2)</span>), <span class="anon-block">działka nr (...)</span> - stanowiąca własność <span class="anon-block">R. P.</span> (aktualnie: <span class="anon-block">J. P.</span> w ½ części, <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w 1/10 części i <span class="anon-block">A. P. (1)</span> w 4/10 części), <span class="anon-block">działki nr (...)</span> - należące do <span class="anon-block">Z. L.</span> (aktualnie do wnioskodawczyń) oraz <span class="anon-block">działka nr (...)</span> - należąca do Skarbu Państwa (aktualnie Miasto <span class="anon-block">P.</span>). Na <span class="anon-block">działkach nr (...)</span> wybudowany został na początku lat 70 — tych dom mieszkalny w zabudowie bliźniaczej. Sposób zabudowania nieruchomości stanowiących <span class="anon-block">działki nr (...)</span> uniemożliwia swobodny dostęp z nieruchomości wnioskodawczyń do drogi publicznej (<span class="anon-block">ul. (...)</span>). Własność <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i użytkowanie wieczyste <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nabyli w dniu 5 lutego 1975 r. w drodze umowy sprzedaży z dnia 16 października 1974 r. i następującą po niej umowę przeniesienia własności <span class="anon-block">S. N.</span> (do ½ części) oraz <span class="anon-block">D. P.</span> (wówczas: <span class="anon-block">K.</span>) i jej mąż <span class="anon-block">W. K.</span> (po ¼ części). Udziały <span class="anon-block">S. N.</span> i <span class="anon-block">W. K.</span> w drodze umów darowizny uzyskała następnie <span class="anon-block">I. B.</span>. Nabycie nieruchomości nastąpiło z zamiarem zamieszkania w niej przez małżonków <span class="anon-block">K.</span>. W 1999 r. prawo użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki nr (...)</span> zostało przekształcone w prawo własności. Na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> w momencie jej nabycia przez małżonków <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">S. N.</span> znajdował się budynek gospodarczy, przystosowany do celów mieszkalnych, który powstał w XX wieku, znacznie zniszczony i wymagający gruntownego remontu.</p>
<p>W momencie zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości istniał już obecny stan rzeczy, to te nie miały dostępu do drogi publicznej; od <span class="anon-block">ul. (...)</span> były nr <span class="anon-block">(...)</span>. Mimo tej niedogodności <span class="anon-block">S. N.</span> oraz małżonkowie <span class="anon-block">K.</span> zdecydowali się na nabycie nieruchomości, kierując się zapewnieniem zbywcy, że od strony północno - wschodniej nieruchomości powstanie <span class="anon-block">ulica (...)</span> zaprojektowana i w planach miasta już wyrysowana, która jednakże na moment zawarcia umowy sprzedaży nie jest jeszcze urządzona i nie nadaje się do przejazdu i przechodu. Z uwagi na powyższe w umowie sprzedaży pomiędzy <span class="anon-block">Z. L.</span> (zbywcą) i małżonkami <span class="anon-block">K.</span> oraz <span class="anon-block">S. N.</span> (nabywcami) zawarto wzmiankę, że do <span class="anon-block">działek nr (...)</span> istnieje na razie tylko przejście przez część nieruchomości sąsiedniej, stanowiącej własność <span class="anon-block">R. P.</span>, do <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, z powołaniem się na postanowienia umowy sprzedaży i darowizny z dnia 19 grudnia 1964 r.</p>
<p>Małżonkowie <span class="anon-block">K.</span> zamieszkali w domu na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> i mieszkali tam przez dwa lata, następnie przez kilkanaście lat mieszkała tam <span class="anon-block">S. N.</span>. Początkowo małżonkowie <span class="anon-block">K.</span> wjeżdżali na swoje działki od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, należącą wówczas do <span class="anon-block">R. P.</span>, na której znajdował się w owym czasie tylko budynek mieszkalny, obok którego (do granicy <span class="anon-block">działki nr (...)</span>) znajdowała się przestrzeń o szerokości ok. 3 metrów. Z momentem, gdy po kilku latach, <span class="anon-block">R. P.</span> ogrodził swoją działkę i urządził na niej zamykaną bramę wjazdową właściciele <span class="anon-block">działek nr (...)</span> utracili faktyczną możliwość wjazdu i wyjazdu przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> do drogi publicznej. Nie przyniosły rezultatu próby porozumienia się właścicieli <span class="anon-block">działek nr (...)</span> z <span class="anon-block">R. P.</span> (właścicielem <span class="anon-block">działki nr (...)</span>) co do otwarcia</p>
<p>przejazdu przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>; <span class="anon-block">R. P.</span> argumentował, że dostęp do drogi publicznej zapewni urządzenie <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Od czasu ogrodzenia <span class="anon-block">działki nr (...)</span> przez <span class="anon-block">R. P.</span> właściciele <span class="anon-block">działek nr (...)</span> nie wjeżdżali na swoją nieruchomość samochodami; przechodzili</p>
<p>swoich nieruchomości od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, pomiędzy granicą tej działki i znajdującymi się na niej zabudowaniami.</p>
<p>Wnioskodawczynie aktualnie nie mieszkają na nieruchomości obejmującej <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Budynek posadowiony na nieruchomości wnioskodawczyń nie ma podłączenia do instalacji sanitarnej. Na działce jest jedynie szambo, istniejące jeszcze przed nabyciem nieruchomości przez obecne właścicielki, które nigdy nie było przez nie oczyszczane w inny sposób, jak przez jego opróżnianie wiadrami i wylewanie zawartości na działkę.</p>
<p>Na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> znajduje się budynek mieszkalny (połowa tzw. <span class="anon-block">B.</span>) zajmowany przez właścicieli oraz budynek gospodarczy, który wybudowany został w 1988 r., jako przybudówka domu mieszkalnego, w pasie gruntu, przez który prowadziło przejście do działek wnioskodawczyń (a w przeszłości także odbywał się przejazd do tych działek). W konsekwencji wybudowania przybudówki gospodarczej pas gruntu pomiędzy domem mieszkalnym a granicą <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i działki sąsiedniej zmniejszył się do około 1,6 metra - przestrzeń jest wystarczająca do przejścia przez nią człowieka, ale nie jest możliwe przejeżdżanie przez nią pojazdów. Przybudówka pełni funkcję magazynu; właściciele przechowują tam należące do nich przedmioty. Wybudowanie przybudówki gospodarczej na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> nosiło cechy samowoli budowlanej. Jednakże już w toku niniejszego postępowania, decyzją z dnia 30 czerwca 2003 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">P.</span> zezwolił na użytkowanie wybudowanego budynku gospodarczego. Z uwagi na aktualny stan zagospodarowania (zabudowy) <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie istnieje możliwość ustanowienia na niej przejazdu do działek wnioskodawczyń. Nieruchomość wnioskodawczyń graniczy także z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>. Działka ta zabudowana jest budynkiem mieszkalnym (druga połowa tzw. „bliźniaka" posadowionego na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>). Na działce tej, do budynku mieszkalnego dobudowany został garaż, w pasie gruntu pomiędzy 1 domem mieszkalnym a granicą <span class="anon-block">działek nr (...)</span>. Istnienie tego garażu uniemożliwia przejazd samochodem od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> do działek wnioskodawczyń. Sposób zabudowania nieruchomości stanowiących <span class="anon-block">działki nr (...)</span> uniemożliwia swobodny dostęp z nieruchomości wnioskodawczyń do drogi publicznej (<span class="anon-block">ul. (...)</span>).</p>
<p>Nieruchomość wnioskodawczyń graniczy z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>, która stanowi wyłączną własność uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. K. (1)</span>. Na działce tej wybudowany jest dom mieszkalny który nie został dotąd oddany do użytku i w którym nikt nie mieszka. Po śmierci rodziców uczestnik postępowania <span class="anon-block">R. K. (1)</span> stał się nadto współwłaścicielem <span class="anon-block">działki nr (...)</span> oraz <span class="anon-block">działki oznaczonej numerem (...)</span>, które oddzielają <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> (bezpośrednio przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> znajduje się <span class="anon-block">działka nr (...)</span>). <span class="anon-block">R. K. (1)</span> mieszka w domu znajdującym się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Dom na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> został wybudowany jeszcze za życia ojca <span class="anon-block">R. K. (1)</span> – uczestnik postępowania miał w nim zamieszkać, ale po śmierci ojca tego planu nie zrealizował. W okresie gdy budowany był dom na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> została ustanowiona umownie (umowa między <span class="anon-block">R. K. (1)</span> a jego rodzicami) na rzecz każdoczesnego jej właściciela służebność gruntowa polegająca na prawie korzystania z 3 - metrowego pasa drogi prowadzącej od <span class="anon-block">ul. (...)</span> do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> wzdłuż granicy <span class="anon-block">działki nr (...)</span> oraz przez <span class="anon-block">działkę (...)</span>. Ustanowienie tej służebności nastąpiło, gdy uczestnik postępowania <span class="anon-block">R. K. (1)</span> nie miał jeszcze udziału we własności <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i gdy konieczne było poprowadzenie instalacji gazowej do budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>. Faktycznie, na dzień dzisiejszy służebność ta nie może być wykonywana, albowiem w pasie gruntu, na którym została ustanowiona został wybudowany przez <span class="anon-block">R. K. (1)</span> garaż. Budowa tego garażu nastąpiła już w toku postępowania. Uczestnik postępowania uzyskał pozwolenie na budowę tego garażu decyzją z dnia 9 sierpnia 2000 r., na wniosek z dnia 31 lipca 2000 r. W garażu jest parkowany samochód należący do uczestnika - wjazd do garażu następuje od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, na wprost, bez wjeżdżania za budynek mieszkalny. Z momentem wybudowania garażu faktycznie przestała istnieć możliwość wjechania samochodem na teren nieruchomości za domem mieszkalnym na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> - między domem a garażem pozostała przestrzeń około 1,6 m, na której dodatkowo należy wykonać skręt, by wjechać za budynek, z uwagi na wzajemne usytuowanie obu budowli.</p>
<p>Współwłaścicielami <span class="anon-block">działki nr (...)</span> są: <span class="anon-block">R. K. (1)</span> w ½ części, <span class="anon-block">A. M.</span> w ¼ części i <span class="anon-block">S. K.</span> w ¼ części. Działka ta stanowi pas gruntu o długości 23 m i szerokości 4 m, wydzielony przy tworzeniu <span class="anon-block">działek nr (...)</span> poprzez podział większej nieruchomości. Celem wydzielenia <span class="anon-block">działki nr (...)</span> było utworzenie ulicy zapewniającej dojazd do działek powstałych w wyniku podziału, nie mających dostępu do drogi publicznej (m.in. do nieruchomości wnioskodawczyń). Współwłaściciele <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie wyrazili jednak zgody na jej zbycie na rzecz Miasta <span class="anon-block">P.</span> w celu urządzenia drogi. Nie doszło też do wywłaszczenia tej działki. W konsekwencji nie mogło nastąpić utworzenie na <span class="anon-block">działce (...)</span> drogi gminnej (planowanej <span class="anon-block">ulicy (...)</span>). W obrębie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> usytuowana jest instalacja sanitarna, tj. studzienka kanalizacyjna instalacji sanitarnej. Istnieje możliwość wykonania przyłącza instalacji sanitarnej nieruchomości wnioskodawczyń do studzienki sanitarnej znajdującej się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>. Przyłączenie nieruchomości wnioskodawczyń do studzienki kanalizacyjnej istniejącej na <span class="anon-block">działce (...)</span> pokrywałoby się z przebiegiem drogi koniecznej na <span class="anon-block">działkach (...)</span>. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> zgodnie z wpisem w ewidencji gruntów jest przeznaczona pod drogę. Teren działki jest niezagospodarowany, zaniedbany i porośnięty dziką roślinnością jak chwasty, samosiejki krzewów i jedno stare zaniedbane drzewko owocowe. Działka od strony <span class="anon-block">działek nr (...)</span> ogrodzona jest siatką stalową.</p>
<p>
<span class="anon-block">Działka nr (...)</span> sąsiaduje z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>. Obie położone są bezpośrednio przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. <span class="anon-block">Działka (...)</span> stanowi własność uczestników postępowania <span class="anon-block">A. M.</span> <span class="anon-block">S. K.</span> po ½ części, dla której Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. Na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> znajduje się dom mieszkalny, w którym mieszka aktualnie <span class="anon-block">A. M.</span>. <span class="anon-block">S. K.</span> poza <span class="anon-block">P.</span>. Na nieruchomości znajduje się także szopa za domem mieszkalnym. Garaż usytuowany jest bezpośrednio w przyziemiu budynku mieszkalnego. Wjazd do niego znajduje się z tyłu budynku mieszkalnego; jest tam urządzony specjalny spad umożliwiający wjazd do garażu małym samochodem od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Dojazd do garażu prowadzi przez zamykaną bramę w ogrodzeniu od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Przejazd znajduje się wzdłuż domu mieszkalnego i ma szerokość ok. 3,52 m (w najwęższym miejscu). Uczestniczka postępowania obecnie nie posiada samochodu. Od wielu lat nie korzysta z garażu z uwagi na jego położenie, które uniemożliwia wjazd do garażu od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> samochodem większym niż <span class="anon-block">F. (...)</span>. W pasie biegnącym wzdłuż budynku mieszkalnego na <span class="anon-block">działce (...)</span> istnieją aktualnie przeszkody dla przebiegu drogi dojazdowej z uwagi na stan techniczny budynku. Jego ściany i strop wykazują bowiem liczne zarysowania, a nawet pęknięcia. Budynek mieszkalny posadowiony na tej działce wykazuje nadto naruszenia budowlane także wyższych kondygnacji. W konsekwencji wytyczenie drogi koniecznej biegnącej tuż przy budynku pogłębi istniejące już naruszenia budowlane.</p>
<p>
<span class="anon-block">Działka nr (...)</span> przylegająca do działek wnioskodawczyń i stanowiąca przedłużenie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> należy do Miasta <span class="anon-block">P.</span> (po komunalizacji) i stanowi część większej nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. Działka ta stanowi jedną z działek, na których miała zostać urządzona <span class="anon-block">ulica (...)</span>, zapewniająca komunikację właścicielom nieruchomości tworzonych w wyniku podziału większych działek gruntu na tym terenie (m.in. nieruchomości nabytej przez wnioskodawczynie). Aktualnie działka jest niezagospodarowana, zaniedbana i zarośnięta i krzewami.</p>
<p>Przedłużeniem <span class="anon-block">działki (...)</span> i <span class="anon-block">działki (...)</span> - w kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span> - jest <span class="anon-block">działka nr (...)</span> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> (co do 16 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>). Dla nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. Działka ta została wydzielona w związku z planowaną realizacją ulicy i przejęta na własność przez Skarb Państwa w celu urządzenia drogi publicznej. Mimo prawnego wydzielenia <span class="anon-block">działki nr (...)</span> oraz pozbawienia prawa jej własności dotychczasowych właściciel, na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> i <span class="anon-block">działce (...)</span> w części (tj. co do 16 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>) nigdy nie została urządzona droga; dotychczasowi właściciele nie zostali pozbawieni posiadania ww. nieruchomości. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> stanowi gospodarczą i funkcjonalną całość z działkami o numerach: <span class="anon-block">(...)</span>, częścią <span class="anon-block">działki (...)</span> (co do 16 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>) <span class="anon-block">(...)</span>. Wszystkie wymienione działki zagospodarowane są da budynków mieszkalnych, które znajdują się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> (budynek wielorodzinny położony przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>) i na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> (budynek jednorodzinny położony w tylnej części nieruchomości, w rzędzie w którym stoją także budynki na <span class="anon-block">działce (...)</span>). Własność <span class="anon-block">działek (...)</span> przypada: <span class="anon-block">H. J.</span> w udziale <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> w udziale <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">R. K. (2)</span> w udziale <span class="anon-block"> (...)</span>. Na <span class="anon-block">działkach nr (...)</span> znajdują się liczne nasadzenia zieleni ozdobnej. Żadne z nasadzeń znajdujących się na wskazanej działce nie ma charakteru pomnika przyrody. Następcy prawni właścicieli nieruchomości, którym odebrano <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> w celu urządzenia drogi publicznej, odzyskali w toku niniejszego postępowania własność tej nieruchomości na podstawie postanowienia stwierdzającego nabycie nieruchomości przez zasiedzenie w udziałach: ½ <span class="anon-block">H. J.</span>, ¼ <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i ¼ <span class="anon-block">J. K.</span>, które ujawniono w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span>, prowadzonej przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> jest ogrodzona od <span class="anon-block">działek (...)</span> siatką stalową. Część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> - co do terenu o powierzchni 16 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup> bezpośrednio graniczącego z <span class="anon-block">działką nr (...)</span> - nie zostało udrożnione i zajęte pod drogę publiczną, mimo że w takim celu działka ta została wyodrębniona i przejęta na własność Skarbu Państwa (aktualny właściciel: Miasto <span class="anon-block">P.</span>). Działka ta ujawniona jest w księdze wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span> pod numerem <span class="anon-block">KW (...)</span>. Uczestnicy postępowania <span class="anon-block">H. J.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> zamierzają nabyć przez zasiedzenie fragment <span class="anon-block">działki nr (...)</span> pozostający w ich władaniu, jako część ogrodu i w tym celu zainicjowali postępowanie sądowe (wniosek o zasiedzenie złożony w styczniu 2013r. do Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span>) .</p>
<p>W przeciwnym kierunku niż <span class="anon-block">ulica (...)</span>, nieruchomość wnioskodawczyń graniczy z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>, ujawnioną w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW nr (...)</span>, której właścicielami są <span class="anon-block">K. T.</span> i <span class="anon-block">D. G.</span> (w udziałach po ½ części). <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> ma 1264 m<sup>
<!-- -->2</sup>; zgodnie z wpisem ujawnionym w ewidencji gruntów ma w całości przeznaczenie budowlane. Od frontu nieruchomości (tj. przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>) usytuowany jest budynek mieszkalny (3 lokale mieszkalne), natomiast w pozostałej części urządzony jest ogród (wiele drzew owocowych, ozdobnych - od kilku- do kilkudziesięcioletnich). Nieruchomość jest zadbana i zagospodarowana. Działka jest ogrodzona od działek wnioskodawczyń i <span class="anon-block">działki nr (...)</span> betonowym płotem. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> z prawej strony (patrząc od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>) graniczy z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>, która w zakresie niezabudowanym utwardzona jest w całości kostką brukową. Właścicielem <span class="anon-block">działki nr (...)</span> jest <span class="anon-block">L. K.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">Ulica (...)</span> miała powstać w obrębie działek oznaczonych numerami geodezyjnymi: <span class="anon-block">(...)</span>Spośród powyższych działek przeznaczonych pod realizację <span class="anon-block">ulicy (...)</span> przejął na własność wszystkie - poza opisaną wyżej <span class="anon-block">działką nr (...)</span>. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> pozostała własnością uczestników postępowania <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (1)</span> (uprzednio także <span class="anon-block">M. K.</span>, która zmarła w toku niniejszego postępowania). W konsekwencji <span class="anon-block">ulica (...)</span> została urządzona jedynie w części, tj. w zakresie obejmującym <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i w części <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, przez co nie zapewnia nieruchomości wnioskodawczyń dostępu do drogi publicznej - <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Aktualnie, dla obszaru obejmującego powyższe działki nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i plan taki nie jest opracowywany. Obowiązujący wcześniej plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta <span class="anon-block">P.</span>, zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej <span class="anon-block">P.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 6 grudnia 1994 r., utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. <span class="anon-block">Ulica (...)</span> została przewidziana w szczegółowym planie zagospodarowania przestrzennego <span class="anon-block"> (...)</span> z symbolem <span class="anon-block"> A</span>, zatwierdzonym zarządzeniem z dnia 13 czerwca 1984 r. i ogłoszonym w wykazie do uchwały Zarządu Miasta <span class="anon-block">P.</span> z dnia 20 kwietnia 1995 r. jako plan zgodny z planem ogólnym miasta <span class="anon-block">P.</span>. W wymienionym planie szczegółowym zdefiniowany był przebieg <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Pod pas drogowy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> miały być przeznaczone działki: <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">Ulica (...)</span> według powyższego planu łączyła <span class="anon-block">ulicę (...)</span> i <span class="anon-block">ulicę (...)</span>, miała charakter ulicy pieszojezdnej wewnętrznej. Projekt urządzenia <span class="anon-block">ulicy (...)</span> figurował w planach, w ewidencji gruntów i został wymieniony w załączniku do uchwały <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 10 października 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych i lokalnych miejskich, jako droga lokalna miejska.</p>
<p>Aktualnie <span class="anon-block">ulica (...)</span> we wskazanym wyżej zakresie spełnia charakter komunikacyjny (znajduje się na niej wąska droga asfaltowa) i możliwy jest tą drogą dojazd od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> do bezpośrednio położonych przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. <span class="anon-block">Ulica (...)</span> w zakresie obejmującym <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i w części <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> jest drogą publiczną posiadającą kategorię drogi gminnej. Zarząd Dróg Miejskich w <span class="anon-block">P.</span> nie przewiduje obecnie budowy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w jej pierwotnym przebiegu. Z uwagi na swoje parametry (40 m długości i ok. 3 m szerokości) <span class="anon-block">ulica (...)</span> przewidziana jest do pozbawienia jej kategorii drogi publicznej i zakwalifikowanie do kategorii zjazdów indywidualnych. Jednakże konkretne decyzje w tym zakresie zostaną podjęte po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania.</p>
<p>Od strony <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, poprzez <span class="anon-block">działki o numerach (...)</span> bezpośrednio sąsiadujące z nieruchomością wnioskodawczyń, nie ma możliwości poprowadzenia drogi koniecznej.</p>
<p>Służebność drogi koniecznej przejazdu i przechodu, zapewniająca dostęp nieruchomości wnioskodawczyń do drogi publicznej - <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, winna przebiegać przez działki: <span class="anon-block">(...)</span> i część <span class="anon-block">działki (...)</span> (o pow. 16m<sup>
<!-- -->2</sup>). W celu zapewnienia przejezdności dla drogi urządzonej na tych działkach likwidacji musiałyby ulec drzewa owocowe i ozdobne znajdujące się na <span class="anon-block">działkach (...)</span> (w części obejmującej 16 m<sup>
<!-- -->2</sup>), krzewy na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> oraz część ogrodzeń z siatki drucianej na <span class="anon-block">działce (...)</span>, pomiędzy <span class="anon-block">działkami (...)</span>. Szerokość drogi koniecznej wyniosłaby 4 m, a powierzchnia zajęta pod drogę konieczną - łącznie 214 m<sup>
<!-- -->2</sup> (92 m<sup>
<!-- -->2</sup> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> m<sup>
<!-- -->2</sup> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> m<sup>
<!-- -->2</sup> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> m<sup>
<!-- -->2</sup> <span class="anon-block">działki nr (...)</span>).</p>
<p>Wysokość wynagrodzenia (płatnego jednorazowo) należnego z tytułu ustanowienia na <span class="anon-block">działkach nr: (...)</span> i części <span class="anon-block">działki (...)</span> (o pow. 16 m<sup>
<!-- -->2</sup>) służebności gruntowych (drogi koniecznej i przyłącza instalacji sanitarnej) wynosi:</p>
<p>1.
dla właścicieli nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> - 17.266 zł,</p>
<p>2.
dla właścicieli nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> (co do 16 m<sup>
<!-- -->2</sup>) - 3.234 zł,</p>
<p>3.
dla właścicieli nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> - 22.566 zł.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego, Sąd Rejonowy dokonał następujących rozważań prawnych:</strong>
</p>
<p>Zdaniem Sądu I instancji w układzie topograficznym — sąsiednich - do nieruchomości wnioskodawczyń - nieruchomości nie ma rozwiązania, które spełniałoby wszystkie kryteria z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 1)">art. 145 § 1 kc</a> i mogło zadowolić zarówno wnioskodawczynie jak i wszystkich uczestników. Przede wszystkim z tego względu, że jest to teren charakteryzujący się ścisłą zabudową, gdzie części nieruchomości - o ile nie są zabudowane budynkami - stanowią miejsce odpoczynku i rekreacji. Wszystkie warianty przebiegu drogi ' mają swoje niedogodności.</p>
<p>Przebieg przez <span class="anon-block">działki (...)</span> (z których nieruchomość wnioskodawczyń została wydzielona) oraz przez <span class="anon-block">działkę (...)</span> zdezaktualizował się w wyniku ich zabudowy i stał się niemożliwy.</p>
<p>Przebieg drogi koniecznej przez <span class="anon-block">działkę (...)</span> został negatywnie oceniony przez Sąd Okręgowy przy rozpoznaniu wcześniej wydanego w sprawie a uchylonego orzeczenia w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 stycznia 2008 r. Przebieg drogi przez <span class="anon-block">działkę (...)</span> byłby nader uciążliwy, stanowił zarzewie konfliktów i kolidował nie tylko z interesem społeczno - gospodarczym, o mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 3)">art. 145 § 3 kc</a>, ale stanowił bezzasadne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 64)">art. 64 Konstytucji RP</a> ograniczenie własności osób dysponujących <span class="anon-block">działką nr (...)</span>.</p>
<p>Ujawniony wariant przebiegu drogi koniecznej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> Sąd Rejonowy ocenił jako nieodpowiedni w świetle przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art. 145 § 2 i § 3 kc.</a> Podkreślił, że ta koncepcja wiązałaby się z przeniesieniem ciężaru ustanowienia służebności na <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>. Wskazuje na to stosunkowo wysokie - w porównaniu z innymi wariantami - wynagrodzenie za ustanowienie służebności, którego wysokość odzwierciedla równocześnie stopień ingerencji i ograniczeń związanych z ustanowieniem służebności na tej nieruchomości. W tym wariancie przebieg służebności wpływałby w największym zakresie na dotychczasowy sposób korzystania z nieruchomości obciążonej - <span class="anon-block">działka nr (...)</span> ma w całości przeznaczenie budowlane. Prowadziłby zatem do ograniczenia w zakresie zabudowy tej części działki, które to ograniczenie nie występuje w przypadku <span class="anon-block">działek nr (...)</span>, albowiem nie są to działki przeznaczone pod zabudowę. Nadto ten wariant, stwarzałby konieczność przebudowy ogrodzenia nieruchomości - <span class="anon-block">działki nr (...)</span> (ogrodzenie z płyt betonowych). Znacznie mniejszym problemem będzie usunięcie metalowych słupków i siatki zamontowanych na granicy <span class="anon-block">działek (...)</span>. W tym wariancie ustanowienie służebności stanowiłoby zatem bezzasadne, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 64)">art. 64 Konstytucji RP</a>, ograniczenie własności osób dysponujących <span class="anon-block">działką nr (...)</span>.</p>
<p>Przebieg drogi koniecznej przez <span class="anon-block">działki o numerach (...)</span> także w okolicznościach ustalonych przy ponownym rozpoznaniu sprawy jawi się jako stanowiący najmniejsze obciążenie gruntów, przez które droga ma prowadzić i uwzględniający interes społeczno - gospodarczy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art. 145 §2 i §3 kc</a>). Ocena prawna dokonana w tym zakresie przez Sąd Okręgowy zachowała w pełni aktualność. Odmiennie ustalono przy ponownym rozpoznaniu sprawy jedynie, iż część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> (co do 16 m<sup>
<!-- -->2</sup> leżących tuż przy granicy z <span class="anon-block">działką nr (...)</span> do linii stanowiącej przedłużenie granicy <span class="anon-block">działki nr (...)</span>) pozostaje we władaniu uczestników <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">H. J.</span>, jako część ich ogrodu. Zaś w pozostałej, w przeważającej części, <span class="anon-block">działka nr (...)</span> została udrożniona i zagospodarowana pod drogę. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że tego typu rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym, który był przedmiotem rozpoznania Sądu Odwoławczego, a tym ustalonym przy ponownym rozpoznaniu sprawy, jest na tyle nieistotna, iż związania Sądu I instancji wskazaniem Sądu Okręgowego co do przebiegu drogi koniecznej. Nawet okoliczność, że uczestnicy postępowania <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">H. J.</span> uzyskają status właścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w części obejmującej 16 m<sup>
<!-- -->2</sup>, nie stoi na przeszkodzie wykorzystania jej do urządzenia drogi koniecznej biorąc pod uwagę aktualny stan jej zagospodarowania.</p>
<p>
<span class="anon-block">Ulica (...)</span> - na odcinku od <span class="anon-block">ulicy (...)</span> do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> - pozostaje drogą gminną. Przeciwko służebności drogi koniecznej przez wskazane działki nie mogła zatem przemawiać hipotetyczna okoliczność, iż w przyszłości <span class="anon-block">ulica (...)</span> może zostać pozbawiona kategorii drogi publicznej. Na chwilę zamknięcia rozprawy droga ta istnieje, jest ogólnie dostępna, utwardzona (asfaltem) w taki sposób, który umożliwia korzystanie z niej niezależnie od pory roku. Zasady wykładni nakazują dokonywać interpretacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145)">art. 145 kc</a> przy uwzględnianiu wzajemnych interesów wszystkich biorących udział w postępowaniu - nie tylko wyłącznie interesu właściciela nieruchomości, która zostaje obciążona w wyniku ustanowienia służebności drogowej. Okoliczności sprawy wskazują, że poprzez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> odbywa się komunikacja do dalej położonych <span class="anon-block">działek nr (...)</span>, w tym piesza do budynku mieszkalnego pobudowanego na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> i dojazd do dwóch garażów na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>. Podobnie przez <span class="anon-block">działkę (...)</span> istnieje jedyne możliwe pomiędzy drogą publiczną (<span class="anon-block">ul. (...)</span>) a <span class="anon-block">działkami nr (...)</span>, zaś przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> - do nieruchomości wnioskodawczyń. Także w ewidencji gruntów <span class="anon-block">działki nr (...)</span> ujawnione są jako przeznaczone pod drogę. Z tego względu nie można przyjąć, że ustanowienie służebności przebiegającej przez te działki będzie stanowiło nadmierne obciążenie uczestników, pomimo że na wskazanych działkach dotąd drogi nie urządzono. Z uwagi na przeznaczenie tych działek pod drogę istnienie na nich służebności w najmniejszym stopniu ograniczy korzystanie z nieruchomości. Odmiennie bowiem niż np. w przypadku <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, nie będzie wiązało się z ograniczeniami w zakresie zabudowania. Ponadto, za ustanowieniem drogi koniecznej przebiegającej przez wskazane działki w ocenie Sądu Rejonowego przemawia fakt, iż właśnie w tym wariancie koszty zapewnienia przejezdności drogi będę najniższe. Przeciwko ustanowieniu służebności drogi koniecznej przez wskazane działki nie mógł przemawiać fakt, że <span class="anon-block">działka nr (...)</span> poza funkcją komunikacyjną stanowi część ogrodu. Ani przepisy o służebności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 285;art. 286;art. 287;art. 288;art. 289;art. 290;art. 291;art. 292;art. 293;art. 294;art. 295;art. 296;art. 297;art. 298;art. 299;art. 300;art. 301;art. 302;art. 303;art. 304;art. 305)">art. 285-305 kc</a>), ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145)">art. 145 kc</a>, nie zawierają zakazu ustanowienia drogi koniecznej przez działkę, która stanowi ogród. Sama przez się okoliczność takiego właśnie zagospodarowania nieruchomości nie sprzeciwiała się ustanowieniu drogi koniecznej. Nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym twierdzenia uczestników, iż usunięciem - w związku z zapewnieniem przejezdności - zagrożone będą gatunki roślin podlegające szczególnej ochronie. Argumentem przeciwko ustanowieniu drogi koniecznej na wskazanych działkach mogła być też okoliczność, iż szerokość tych działek jest mniejsza niż ta, wymagana dla drogi publicznej. Droga konieczna nie musi bowiem spełniać warunków technicznych przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990430430" title="Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie - Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ()">rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r.</a> w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich (Dz.U. nr 43, poz. 430). Inne są przesłanki powstania drogi publicznej, a inne - służebności drogi koniecznej.</p>
<p>W ocenie Sądu Rejonowego, właśnie wariant przebiegu drogi koniecznej przez <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w części dotyczącej 16 m<sup>
<!-- -->2</sup> pozwala - przy dobrej woli uczestników - uniknąć w przyszłości konfliktów na tle korzystania z nieruchomości. W gruncie rzeczy bowiem, mając na uwadze sposób zagospodarowania nieruchomości obciążonych - tj. drugą linię zabudowy znajdującą się na działkach położonych w głębi nieruchomości - najkorzystniejsze byłoby stworzenie jednej drogi do wspólnego korzystania przez wszystkie strony.</p>
<p>Przyjęty ostatecznie przebieg drogi koniecznej uwzględnia w najszerszym zakresie wymagania przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art. 145 § 2 i 3 kc.</a> W szczególności wbrew obawom uczestników nie prowadzi do przerzucenia na właścicieli nieruchomości obciążonych obowiązku zapewnienia dostępu do drogi publicznej kosztem istotnego naruszenia ich uprawnień właścicielskich. W tym przebiegu nie można mówić o nieuzasadnionym uprzywilejowaniu właścicieli nieruchomości władnącej. Jest to wersja najbardziej dogodna dla wnioskodawczyń, albowiem jest najprostsza, a urządzenie i utrzymanie drogi najmniej kosztowne. W miejscu projektowanej drogi na <span class="anon-block">działkach (...)</span> teren nie jest zabudowany. Na <span class="anon-block">działkach (...)</span> wymaga w zasadzie jedynie uporządkowania (działki są zachwaszczone, zakrzewione).</p>
<p>Droga konieczna będzie przebiegać w przeważającej części (tj. <span class="anon-block">działki (...)</span> w części) przez pas terenu służący w tym samym celu właścicielom nieruchomości obciążonych (charakter komunikacyjny, a nie rekreacyjny). W tym zakresie sposób wykorzystania nieruchomości obciążonych w części zajętej pod drogę konieczną nie ulegnie zmianie. Kwestia zabezpieczenia dostępu do nieruchomości obciążonych ze względów bezpieczeństwa jej mieszkańców, powinna być rozwiązana w drodze uzgodnień właścicieli tych nieruchomości i uprawnionych z tytułu służebności.</p>
<p>Sąd I instancji uznał, że skoro bez drogi koniecznej nieruchomość wnioskodawczyń jest pozbawiona dostępu do drogi publicznej i nie może być wykorzystywana do celów mieszkalnych (zgodnie z przeznaczeniem), to mając na uwadze przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145)">art. 145 kc</a> oraz wytyczne Sądu Okręgowego zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 stycznia 2008 r., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.</p>
<p>W kwestii przebiegu służebności gruntowej Sąd Rejonowy rozważył możliwość wykorzystania działek przeznaczonych pod drogę konieczną również pod kątem ustanowienia</p>
<p>służebności przyłącza instalacji sanitarnej. W świetle definicji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010720747" title="Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - Dz. U. z 2001 r. Nr 72, poz. 747 (art. 2;art. 2 pkt. 5)">art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków</a> (t.j. Dz.U. 2006 r., nr 123, poz. 858) Sąd Rejonowy przyjął, że przyłącze to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, która znajduje się za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku. Postępowanie dowodowe wykazało, że możliwość wykonania takiego przyłącza istnieje poprzez <span class="anon-block">działkę (...)</span> do studzienki kanalizacyjnej znajdującej się na tej działce, wobec czego Sąd Rejonowy orzekł, jak w punkcie I sentencji postanowienia.</p>
<p>Zdaniem Sądu I instancji orzeczenie o obowiązku zapłaty wynagrodzenia za ustanowienie służebności uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 1)">art. 145 §1 kc</a> stanowiący, że ustanowienie służebności następuje za wynagrodzeniem. Wynagrodzenie to, ma zrekompensować właścicielowi nieruchomości obciążonej ograniczenie w korzystaniu z niej, przy uwzględnieniu stopnia ingerencji w prawo własności. Co do wysokości wynagrodzenia orzeczenie oparte jest natomiast na uznaniu Sądu i wyliczeniach biegłego. Uszczuplenie prawa własności przez wykonywanie służebności usprawiedliwia co do zasady, żądanie odpowiedniego ekwiwalentu w postaci wynagrodzenia. Kierując się przesłanką „ekwiwalentności” świadczenia nie można wykluczyć, że mogą zachodzić okoliczności, które będą uzasadniać obniżenie lub podwyższenie wyliczonego przez biegłego wynagrodzenia, bądź nawet całkowitą odmowę jego wypłaty. Wykazanie okoliczności podwyższających obowiązek zapłaty wynagrodzenia winni byli udowodnić uczestnicy stosownie do reguły zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> Tymczasem uczestnicy nie zainicjowali żadnego postępowania dowodowego w celu wykazania szkody pozostającej w związku z ustanowieniem służebności, a polegającej np. na utracie wartości nieruchomości. Wykazane zostało natomiast przez uczestników, że ustanowienie drogi koniecznej w wariancie przebiegającym do <span class="anon-block">ulicy (...)</span> ograniczy uczestników <span class="anon-block">H. J.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> nie tylko we władaniu <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, ale także części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> – co do gruntu o powierzchni 16 m<sup>
<!-- -->2</sup>. W tej sytuacji Sąd Rejonowy uznał, że należne tym uczestnikom wynagrodzenie należy podwyższyć, tak by uwzględniało także tę okoliczność. Sąd także wskazał, że koszty urządzenia drogi nie obciążają właścicieli nieruchomości, przez które droga ta ma przebiegać. Nie mogły zatem prowadzić do podwyższenia wynagrodzenia.</p>
<p>Wynagrodzenie zasadniczo powinno być świadczeniem jednorazowym. Stąd w orzeczeniu Sąd może ustalić to świadczenie jako spełniane częściami (okresowe), jedynie wówczas gdy wnioskodawcy i uczestnicy wyrażali taką wolę w toku postępowania. Sąd nie powinien zaś sięgać do tej formy z własnej inicjatywy. W niniejszej sprawie wnioskodawczynie wyraźnie wniosły by wynagrodzenie miało formę jednorazową.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Rejonowy przyznał właścicielom nieruchomości obciążonych wynagrodzenie jednorazowe w wysokości proporcjonalnej do wysokości ich udziałów we własności nieruchomości. Zasądzone wynagrodzenie stanowi dla nich realną wartość ekonomiczną.</p>
<p>Sąd I instancji wyliczył wynagrodzenie należne poszczególnym uczestnikom postępowania w następujący sposób (przyjmując za punkt wyjścia stawki obliczone przez biegłą <span class="anon-block">B. H.</span>):</p>
<p>1.
za <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> w części obejmującej 16 m<sup>
<!-- -->2</sup> wynagrodzenie w kwocie 3.234 zł z czego ¾ od <span class="anon-block">I. B.</span> (co do kwoty 2.425,50 zł) i ¼ od <span class="anon-block">D. P.</span> (co do kwoty 808,50 zł):</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>w ½ na rzecz <span class="anon-block">H. J.</span>,</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>po ¼ części na rzecz <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span>;</p>
</dd>
</dl>
<p>2.
za <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> wynagrodzenie w kwocie 17.266 zł z czego ¾ od <span class="anon-block">I. B.</span> (co do kwoty 12.949,50 zł) i ¼ od <span class="anon-block">D. P.</span> (co do kwoty 4.316,50 zł):</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>w ½ na rzecz <span class="anon-block">H. J.</span>,</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>po ¼ części na rzecz <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span>;</p>
</dd>
</dl>
<p>3.
za <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> wynagrodzenie w kwocie 22.566 zł z czego ¾ od <span class="anon-block">I. B.</span> (co do kwoty 16.924,50 zł) i ¼ od <span class="anon-block">D. P.</span> (co do kwoty 5.641,50 zł):</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>w ½ na rzecz <span class="anon-block">R. K. (1)</span>,</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>po ¼ części na rzecz <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span>.</p>
</dd>
</dl>
<p>Wynagrodzenia za ustanowienie służebności gruntowych na <span class="anon-block">działce (...)</span> w części nie zasądzono na rzecz Miasta <span class="anon-block">P.</span>. Uczestnik ten bowiem w zakresie wynagrodzenia nie wniósł skutecznie apelacji od pierwotnie wydanego orzeczenia w sprawie.</p>
<p>Sąd uznał, że wynagrodzenie wyliczone na rzecz właścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span> jest na takim poziomie, że stanowi odpowiedni ekwiwalent nie tylko za ustanowienie drogi koniecznej, ale także za ustanowienie służebności przyłącza instalacji sanitarnej. Niewątpliwie ustanowienie służebności gruntowej przyłącza instalacji sanitarnej może wiązać się z pewną ingerencją w prawo własności, np. w przypadku konserwacji, modernizacji czy naprawy urządzeń sanitarnych. Jednak częstotliwość takiej ingerencji będzie w istocie niewielka i bardzo rzadka, a po dokonaniu przyłącza - może w ogóle nie wystąpić. W ocenie Sądu Rejonowego ustalone w sprawie wynagrodzenie za ustanowienie służebności gruntowej przechodu i przejazdu jest stosunkowo wysokie mając na uwadze sposób zagospodarowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> (a właściwie brak tego zagospodarowania) i jej przeznaczenie; według zapisu w ewidencji gruntów - <span class="anon-block">działka nr (...)</span> stanowi drogę. Nadto, co równie istotne, studzienka kanalizacyjna, jako urządzenie kanalizacyjne, podlega eksploatacji i utrzymaniu przez przedsiębiorstwo wodociągowe. Stąd, wykonywanie tego obowiązku przez wskazane przedsiębiorstwo wiąże się już z obciążeniem <span class="anon-block">działki (...)</span> prawem wstępu na nią pracowników przedsiębiorstwa wodociągowego. Co więcej, przebieg przyłącza sanitarnego na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> do studzienki kanalizacyjnej znajduje się w pasie drogi koniecznej, a strefy ochronne nie przekraczają granic tej drogi. Tym samym nie zostały wykazane żadne dodatkowe niedogodności dla właścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span> pozostające w związku z przyłączeniem nieruchomości wnioskodawczyń do wskazanej studzienki kanalizacyjnej, od których zaistnienia biegła <span class="anon-block">B. H.</span> uzależniała zasadność ustalania odrębnego wynagrodzenia. W ocenie Sądu Rejonowego przyjęty przez biegłą <span class="anon-block">B. H.</span> współczynnik 0,17 jest na takim poziomie, że uwzględnia ingerencję w prawo własności także w zakresie wynikającym z przyłącza instalacji sanitarnej. Prawdopodobieństwo ingerencji związanych z korzystaniem ze służebności przyłącza instalacji sanitarnej jest przy tym małe i jeżeli już wystąpi, to niewątpliwie rzadko i jedynie w zakresie drogi koniecznej.</p>
<p>Kosztami sądowymi, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 kpc</a>, Sąd Rejonowy obciążył wnioskodawczynie w częściach odpowiadających wielkości ich udziałów w nieruchomości władnącej. Koszty te zdaniem Sądu powinny obciążać wnioskodawczynie, albowiem one ubiegały się o ustanowienie służebności, a opinie biegłych, których koszt jest wliczony w koszty sądowe służyły ocenie możliwości istniejących w tym względnie oraz przyczyniły się do rozstrzygnięcia sprawy. Postępowanie toczyło się z uwagi na interes wnioskodawczyń, których interes był sprzeczny z uczestnikami postępowania. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> Sąd Rejonowy pozostawił szczegółowe wyliczenie kosztów sądowych referendarzowi sądowemu.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Apelację od powyższego postanowienia wniósł pełnomocnik uczestników postępowania <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">H. J.</span>
</span> zaskarżając je w całości.</p>
<p>Sądowi I instancji zarzucono:</p>
<p>1.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 1;art. 145 § 3)">art. 145 § 1 i 3 kc</a> poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię,</p>
<p>2.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>, poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, polegającym, na:</p>
<p>a)
uznaniu, że wariant przebiegu drogi koniecznej przez <span class="anon-block">działki nr (...)</span> pozwoli uniknąć w przyszłości konfliktów na tle korzystania z nieruchomości, w sytuacji, gdy w rzeczywistości antagonizuje on zainteresowane strony,</p>
<p>b)
uznaniu, że <span class="anon-block">ulica (...)</span> ma status drogi publicznej i stanowi drogę ogólnie dostępną w sytuacji, gdy ulica ta spełnia parametry wyłącznie zjazdu indywidualnego i jest przewidziana do pozbawienia jej kategorii drogi publicznej, a korzystanie z niej jest bardzo mocno ograniczone,</p>
<p>c)
uznaniu, że uczestnicy postępowania również będą korzystali z drogi koniecznej do dostępu do swoich nieruchomości w sytuacji, gdy mają oni dostęp do swoich nieruchomości od <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia niewłaściwego współczynnika <span class="anon-block">(...)</span>, a przez to do błędnego określenia jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności drogi koniecznej,</p>
<p>3.
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, polegający na przyjęciu, że dla <span class="anon-block">działki nr (...)</span> Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>, w sytuacji gdy działka jest ujawniona w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span>.</p>
<p>Wobec powyższego skarżący wnieśli o:</p>
<p>1.
zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez ustanowienie na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości położonej w <span class="anon-block">P.</span>, oznaczonej <span class="anon-block">numerem geodezyjnym (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgi wieczyste nr (...)</span> służebności gruntowe drogi koniecznej przechodu i przejazdu oraz przyłącza instalacji sanitarnej na nieruchomościach:</p>
<p>a)
<span class="anon-block">działce nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span>, prowadzonej przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>b)
<span class="anon-block">działce nr (...)</span> ujawnionej w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span>, prowadzonej przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>w obszarze określonym jako wariant III B opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">J. W. (1)</span> z dnia 6 października 2011 r.</p>
<p>2.
zasądzenie od wnioskodawczyń na rzecz uczestników postępowania zwrotu kosztów postępowania zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 kpc</a>.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Apelację od powyższego postanowienia wnieśli także osobiście uczestnicy postępowania <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">H. J.</span>
</span> zaskarżając je w całości.</p>
<p>Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:</p>
<p>1.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art. 145 § 2 i 3 kc</a>, poprzez wybór wariantu II przebiegu służebności Przechodu i przejazdu, który w porównaniu z innymi wariantami, w szczególności z wariantem III B, nie respektuje interesu społeczno – gospodarczego i nie gwarantuje przebiegu drogi koniecznej w sposób jak najmniej obciążający,</p>
<p>2.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 285;art. 285 § 2)">art. 285 § 2 kc</a>, poprzez fakt iż Sąd wybierając wariant II uzasadnił postanowienie, m.in. korzyścią, jaką służebność gruntowa przynieść ma nieruchomościom obciążonym,</p>
<p>3.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a>, poprzez niepełne wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, tj. nie podanie przyczyn, dla których Sąd w uzasadnieniu pominął bez odrzucenia ważne dowody:</p>
<p>a)
pominięcie w uzasadnieniu bez podania przyczyny faktu przebiegu pod obciążoną służebnością <span class="anon-block">działką nr (...)</span> instalacji gazowych i teleinformatycznych, w sposób nie przewidujący ruchu kołowego na tym odcinku,</p>
<p>b)
pominięcie w uzasadnieniu bez podania przyczyny zleconej i przyjętej przez Sąd opinii biegłych <span class="anon-block">A. J.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> z dnia 25 listopada 2009 r., dotyczącej wynagrodzenia z tytułu ustanowienia służebności, których wycena wariantów I i II całkowicie odbiega od opinii biegłej <span class="anon-block">B. H.</span> z dnia 19 grudnia 2012 r., na której Sąd oparł postanowienie i uzasadnienie,</p>
<p>c)
pominięcie w uzasadnieniu bez podania przyczyny obiektywnego stanowiska Miasta <span class="anon-block">P.</span> jako właściciela <span class="anon-block">działki nr (...)</span> obciążonej służebnością, wnoszącego o ustanowienie drogi koniecznej według wariantu III B,</p>
<p>d)
pominięcie w uzasadnieniu części opinii biegłych <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> przy jednoczesnym wskazaniu ww. opinii jako wiarygodnych,</p>
<p>4.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a>, poprzez nieuwzględnienie przez Sąd w postanowieniu związków przyczynowo skutkowych, mimo wykazanego przez skarżących ich istnienia w praktyce, oraz sprzeczne, czyli niezgodne z zasadami logiki zapisy w uzasadnieniu:</p>
<p>a)
traktowanie <span class="anon-block">działki (...)</span> jako przeznaczonej na drogę, i podnoszenie tego jako jednego z argumentów uzasadnienia, przy jednoczesnym podkreślaniu przez Sąd w uzasadnieniu nieaktualności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odstąpienia Zarządu Dróg Miejskich od budowy <span class="anon-block">ul. (...)</span>,</p>
<p>b)
podkreślenie przez Sąd w uzasadnieniu funkcjonalnej całości <span class="anon-block">działki nr (...)</span> z całością należących do nas parceli, przy jednoczesnym nieuwzględnieniu rozbicia tej całości w przypadku wytyczenia drogi koniecznej przez środek nieruchomości, a nie np. wzdłuż obrzeży jak w wariancie III B,</p>
<p>c)
nie przewidzenie związku przyczynowo skutkowego między wyborem wariantu II na przebieg drogi koniecznej a nasileniem konfliktów między uczestnikami postępowania oraz dodatkowo między mieszkańcami <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz <span class="anon-block">ulic (...)</span>,</p>
<p>5.
pominięcie przez Sąd ważnego dowodu, mimo wnioskowania o to podczas rozprawy.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Apelację od powyższego postanowienia wniósł również pełnomocnik uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. K. (1)</span>
</span> zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:</p>
<p>1.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145)">art. 145 kc</a>, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na ustanowieniu służebności drogi koniecznej Przechodu i przejazdu, oraz przyłącza instalacji sanitarnej, w sposób określony w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia – pomimo braku przesłanek do takiej służebności gruntowej,</p>
<p>2.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 1)">art. 145 § 1 kc</a>, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, ze wynagrodzenie za ustanowienie służebności należy odnosić do sposobu zagospodarowania działki, a nie do zakresu jej obciążenia służebnością,</p>
<p>3.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a>, poprzez dokonanie oceny dowodów, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego – w szczególności w zakresie opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">S. L.</span> z dnia 26 czerwca 2012 r., oraz jego zeznań, złożonych na rozprawie w dniu 3 września 2012 r., a także zeznań biegłej <span class="anon-block">B. H.</span>, złożonych na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. – skutkującej przyjęciem, że ustanowienie służebności przyłącza instalacji sanitarnej będzie oznaczać jedynie niewielką i bardzo rzadką ingerencję w prawo własności nieruchomości – <span class="anon-block">działki nr (...)</span>.</p>
<p>Wobec powyższego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez oddalenie wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej Przechodu i przejazdu oraz przyłącza instalacji sanitarnej, oraz o zasądzenie od wnioskodawczyń na rzecz uczestnika zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Na wstępie zauważyć należy, że w toku postępowania apelacyjnego doszło do zmian podmiotowych wśród uczestników postępowania. Po pierwsze w dniu 12 sierpnia 2013r. zmarła uczestniczka <span class="anon-block">H. J.</span> i w jej miejsce w sprawie występował <span class="anon-block">J. K.</span> (k.3369). Natomiast uczestniczka <span class="anon-block">C. C.</span> zbyła swą nieruchomość na rzecz <span class="anon-block">A. B. (2)</span>, a następnym nabywca tej nieruchomości została <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wezwana do udziału w sprawie w dniu 11 maja 2015r. (k.3753). Właśnie więc sytuacja prawna i faktyczna <span class="anon-block">działki nr (...)</span> położonej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> była decydująca dla losów postepowania apelacyjnego. Wydając w dniu 7 marca 2013r. zaskarżone postanowienie Sąd Rejonowy miał niewątpliwie trudne zadanie przy wyborze drogi koniecznej. Nieruchomość wnioskodawczyń znajduje się bowiem w centrum <span class="anon-block">P.</span>, dookoła znajdują się zabudowane nieruchomości, a Miasto <span class="anon-block">P.</span> nie wywiązało się z obietnic zapewnienia dojazdu do nieruchomości wnioskodawczyń i doszło do porzucenia działań zmierzających do przedłużenia <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Rozstrzygając o zasadności wniosku Sąd Rejonowy musiał więc wybrać rozwiązanie, które wiązało za sobą konieczność wykonania wielu czynności przygotowawczych i poniesienia kosztów zapewnienia przejezdności. Istotne jest też i to, że po wydaniu postanowienia przez Sąd Rejonowy współwłaściciele <span class="anon-block">działki nr (...)</span> postawili budynek gospodarczy (k.3430) utrudniający przejazd przez tę działkę. Te właśnie okoliczności skłoniły Sąd Okręgowy do zwrócenia się do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym w dniu 5 czerwca 2014r. (k.3603), gdyż w istniejącej sytuacji praktycznie każdy wariant wymagał usunięcia budowli znajdującej się na którejś z działek. W grę wchodziło bowiem w pierwszej kolejności w tej nowej, zmienionej sytuacji bądź akceptacja przebiegu drogi wybranej przez Sąd Rejonowy, bądź prowadzenie drogi przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, na której w latach osiemdziesiątych dobudowano budynek gospodarczy. Z odpowiedzi Sądu Najwyższego wynika, że choć co do zasady możliwe jest przeprowadzenie drogi koniecznej przez nieruchomość zabudowaną to biorąc pod uwagę zakres obciążenia nieruchomości preferowane powinno być przeprowadzenie takiej drogi w sposób nie wymagający rozebrania budowli (k.3634). Sytuacja faktyczna w sprawie zmieniła się przy tym diametralnie od chwili kiedy <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> nabyła <span class="anon-block"> spółka (...)</span>. Za bezsporne uznać bowiem należy, że doszło do wyburzenia przez nowego nabywcę garażu, który wcześniej uniemożliwiał urządzenie przez tę działkę drogi koniecznej. Działania spółki doprowadziły do powstania przestrzeni umożliwiającej stworzenie drogi przejazdowej, która mogłaby doprowadzić dojazd do działek wnioskodawczyń. Niewątpliwie powstanie takiej drogi także wiąże się z uciążliwościami dla właściciela <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, tym niemniej są to w ocenie Sądu Okręgowego utrudnienia nieporównywalne z tymi, które wchodziły w grę przy innym możliwym przebiegu drogi koniecznej. Taki przebieg drogi koniecznej znajduje swoje uzasadnienie w wymogach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art.145 § 2 i 3 kc</a> zwłaszcza gdy się zauważy, że <span class="anon-block">działka nr (...)</span> także była w przeszłości fragmentem jednej większej działki, z której wyodrębniono kilka mniejszych nieruchomości. Przy tym wariancie nie ma konieczności wyburzania żadnego budynku (uczynił to sam nabywca po zakupie) w związku z czym maleją koszty urządzenia drogi koniecznej. Ów przejazd już dziś jest zaś wykorzystywany dla ruchu samochodów, a nieruchomość wykorzystywana jest na cele gospodarcze, a nie na mieszkalne co także jest nieobojętne z punktu widzenia przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 145;art. 145 § 2;art. 145 § 3)">art.145 § 2 i 3 kc.</a> Wszystkie te argumenty skłaniają do przesądzenia (w obecnym stanie rzeczy), że zasadne z punktu widzenia argumentów prawnych i interesu społeczno – gospodarczego jest wybranie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> jako tej, przez którą należy ustanowić służebność drogi koniecznej. Wybór ten jest zresztą akceptowany przez właścicieli innych, sąsiednich działek, a <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie zajęła jednoznacznego stanowiska, nadsyłając jedynie odpisy umów najmu miejsc parkingowych (k.3971). Od razu zaznaczyć wypada, że przeszkodą dla przeprowadzenia takiej drogi (ciągu pieszo – jezdnego) nie jest jej szerokość (3,22m), na co zwracał uwagę biegły <span class="anon-block">M. S. (2)</span> (k.3889 – 3890). Przy sądowym ustalaniu przebiegu drogi koniecznej nie obowiązują bowiem w ocenie Sądu Okręgowego ograniczenia wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20020750690" title="Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ()">rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.</a>, które mają zastosowanie tylko przy <strong>
<!-- -->planowanej i</strong>nwestycji budowlane, nie zaś w sytuacji gdy to sąd orzeka o drodze koniecznej. Oczywiście po zapoznaniu się z argumentami właściciela <span class="anon-block">działki nr (...)</span> podjęta zostanie przez sąd decyzja czy przeprowadzenie drogi przez tę nieruchomość spowoduje konieczność przebudowy wejścia i umocnienia drogi dojazdowej (taka konieczność kwestionowały wnioskodawczynie). W każdym razie dla uwzględnienia wniosku niezbędne jest dokonanie czynności dotąd dla tego przebiegu drogi nie dokonanych i wymagających przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. W grę wchodzi zatem skorzystanie z pomocy biegłych dla określenia przebiegu drogi koniecznej (przygotowanie mapy geodezyjnej), określenie czynności faktycznych koniecznych do wykonania dla umożliwienia korzystania z przejazdu dla wnioskodawczyń i wyliczenie wynagrodzenia za ustanowioną służebność. Te czynności póki co nie zostały przeprowadzone i wykonywanie ich przez Sąd Okręgowy mogłyby dodatkowo doprowadzić do pozbawienia jednej instancji dla strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia. Dodatkowo w grę wchodzą podobne czynności w stosunku do przyłącza instalacji sanitarnej – w tym zakresie wnioskodawczynie sugerowały dostęp także przez <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> i ten wariant będzie wymagał weryfikacji przez biegłego. Zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego bez wątpienia nie zawiera przy tym orzeczenia o wysokości wynagrodzenia za przyłącze sanitarne (co uznane zostało przez Sąd Rejonowy za zbędne wobec pokrywania się tego przyłącza z drogą konieczną) co oznacza brak rozpoznania istoty sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012r. I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz.68). Te uwagi są tez aktualne co do uchylenia zaskarżonego postanowienia w pozostałej części wobec przyjęcia przez Sąd Okręgowy innej koncepcji końcowego rozstrzygnięcia sprawy.</p>
<p>Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy uchylił w całości zaskarżone postanowienie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art.386 § 4 kpc</a> i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art.108 § 2 kpc</a>.</p>
<p>Brygida Łagodzińska Michał Wysocki Arleta Lewandowska
</p>
</div>