III Ca 1670/16

<p>Sygn. akt III Ca 1670/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia SO Leszek Dąbek</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2016 r. w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Z. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">W. N.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu</p> <p>z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt VIII C 729/15</p> <p> <strong> <!-- -->o d d a l a a p e l a c j ę.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Leszek Dąbek</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1670/16 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powód <span class="anon-block">Z. S.</span> </strong>żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanych <span class="anon-block">W. N.</span> i <span class="anon-block">I. K.</span> solidarnie kwoty 1.757zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31 10 2014r. oraz zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu powództwa twierdził, że na podstawie umowy zlecenia świadczył</p> <p>Pracę na rzecz pozwanych prowadzących działalność gospodarcza pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, którzy nie wy-płacili mu należnego mu wynagrodzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zabrzu </strong>sporządził w dniu 22 04 2015r. nakaz zapłaty,</p> <p>w którym polecił pozwanym zapłacić powodowi dochodzone należności.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwani <span class="anon-block">W. N.</span> i <span class="anon-block">I. K.</span> </strong>wnieśli sprzeciw</p> <p>od nakazu zapłaty, w którym wnosili o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na ich rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu sprzeciwu zarzucili, że powód nie wykazał zasadności i wysokości dochodzonych roszczeń oraz podnosili, że następcą <span class="anon-block"> (...) Spółki Cywilnej (...)</span> jest <span class="anon-block"> (...) Spółka komandytowa</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zabrzu </strong>w postanowieniu z dnia 28 10 2015r. odrzucił sprzeciw pozwanego <span class="anon-block">I. K.</span> a następnie - po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - w wyroku z dnia 9 02 2016r. uwzględnił powództwo</p> <p>oraz orzekł o kosztach procesu</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia stwierdził, że powód wbrew zarzutom pozwanych „wykazał prawdziwość faktów, z których wywodzi korzystne</p> <p>dla siebie skutki prawne”. Podkreślił, że strona pozwana ograniczyła się jedynie</p> <p>do złożenia lakonicznego sprzeciwu, nie zgłaszając jakichkolwiek wniosków dowodowych w celu udowodnienia zgłaszanych zarzutów oraz że Sąd zmuszony był pominąć dowód z przesłuchania pozwanego <span class="anon-block">W. N.</span>, gdyż bez należytego usprawiedliwienia nie stawił się on na posiedzenie rozprawy wyznaczone w celu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron. Przywołał regulacje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 864)">art. 864 k.c.</a> </p> <p>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 551;art. 551 § 2)">art. 551 § 2 k.s.h</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 574)">574 k.s.h.</a> i ocenił, że w świetle tych regulacji przekształcenie się z dniem 16 01 2015r. spółki cywilnej pozwanych w spółkę komandytową „nie ma wpływu</p> <p>na ocenę zasadności roszczeń powoda” i pozwany <span class="anon-block">I. K.</span> „ponosi</p> <p>z tego tytułu solidarną odpowiedzialność wobec powoda”. W konkluzji stwierdził,</p> <p>że wobec wykazania przez powoda, iż zawarł z pozwanymi umowę zlecenia o świad-czenie usługi ochrony i przy niespornej okoliczności, że z tego tytułu nie otrzymała on wynagrodzenia „w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1)">art. 734 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735)">art. 735 k.c.</a> uzasadnione było zasądzenie na rzecz powoda żądanej przez niego kwoty”. O należnych powodowi</p> <p>od pozwanych odsetkach za ich opóźnienie w zapłacie dochodzonej należności orzekał w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 359 § 1;art. 359 § 2)">art. 359 § 1 i 2 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> a o kosztach procesu na pod-stawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Orzeczenie <strong> <!-- -->zaskarżył pozwany <span class="anon-block">W. N.</span> </strong>który wnosił o jego zmianę przez oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do pono-wnego rozpoznania.</p> <p>Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono przepisy prawa procesowego</p> <p>i materialnego, regulacje:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na dokonaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki <br/>i doświadczenia życiowego, prowadzący do uznania, że powód <br/>w sposób właściwy wykazał zasadność i wysokość dochodzonego roszczenia;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 551;art. 551 § 2)">art. 551 § 2 k.s.h.</a> przez jego błędną interpretację i w konsekwencji błędne uznanie, że pozwany <span class="anon-block">W. N.</span> posiada legitymację bierną w niniejszej sprawie.</p> </dd> </dl> <p>W uzasadnieniu twierdzili, iż powódka nie wykazała wysokości roszczenia <br/>oraz że błędnie uznał, iż mimo przekształcenia spółki cywilnej pozwany posiada legitymację bierną w niniejszym postępowaniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powoda, przyjmując, iż źródłem dochodzonej przez niego ochrony prawnej stanowi umowa zlecenia.</p> <p>Ustalenia faktyczne zawarte w części ustalającej uzasadnienia zaskarżonego wyroku w części dotyczą faktów bezspornych pomiędzy stronami a w pozostałym zakresie mają odniesienie w informacjach zawartych w wiarygodnych źródłach dowodowych.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeks postępowania cywilnego</a> nie zawiera zamkniętej listy środków dowodowych i niepoświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie dokumentów lub innych pism mogą zostać włączone w skład materiału dowodowego jako materiał dowodowy pozyskany z „innych środków dowodowych” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 309)">art. 309 k.p.c.</a> </p> <p>Nieopatrzenie kserokopii poświadczeniem za zgodność z oryginałem niewątpliwie samo w sobie – wbrew temu co w istocie podnosi apelacja – nie pozbawia zatem zawartych w nich informacji przymiotu wiarygodności, jedynie wpływa to na ocenę ich moc dowodowej, która jest uzależniona od innych zaoferowanych w sprawie dowodów (podobnie w wyroku S.A. w Warszawie z dnia 12 01 2016r. I A Ca 823/15).</p> <p>Dane zawarte w kwestionowanych w apelacji kserokopiach pism zostały pośrednio potwierdzone przez informacje zawarte w zeznaniach powoda, z którym Sąd Rejonowy miał bezpośrednią styczność w czasie składania przez niego zeznań,</p> <p>Zeznaniom tym Sąd pierwszej instancji dał im w pełni wiarę, wobec czego Sąd odwoławczy może tę ocenę podważyć tylko wówczas, gdy w sposób oczywisty są ze sobą czy z pozostałym materiałem sprawy sprzeczne czy też nielogiczne, z czym jednak nie mamy do czynienia.</p> <p>Wiarygodność tych informacji – poza ich werbalnym zakwestionowaniem</p> <p>w apelacji – nie została w żaden sposób podważona przez skarżącego w toku postępowania odwoławczego.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ja podziela (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p> <p>Strony łączyła umowy o świadczenie przez powoda na rzecz pozwanych (prowadzących działalność gospodarcza w formie spółki cywilnej) usługi ochrony fizycznej obiektu (urządzeń i osób oraz mienia związanego z tymi obiektami</p> <p>i urządzeniami.</p> <p>Pomimo wywiązania się przez powoda z tej umowy jego kontrahenci</p> <p>nie wywiązali się z ciążącego na nim obowiązku zapłaty mu wynagrodzenia</p> <p>za świadczoną przez niego usługę, co w konsekwencji doprowadziło do powstania po jego stronie względem nich roszczeń o zapłatę nieuiszczonego mu wynagrodzenia.</p> <p>Jakkolwiek Spółka cywilna została później w dniu 16 01 2015r. przekształcona w <span class="anon-block"> Spółkę (...) Spółkę Komandytową</span>, to nie niweczy to jednak odpowiedzialności pozwanych za dochodzone w niniejszej sprawie zobowiązania – w tym także odpowiedzialności skarżącego - gdyż z mocy regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 574)">art. 574 k.s.h.</a> jako wspólnicy przekształconej spółki odpowiadają oni za jej zobowiązania przez okres trzech lat licząc od dnia jej przekształcenia (wyrok SN z dnia 8 12 2105r. I PK 231/15 LEX nr 2043736).</p> <p>Do chwili obecnej nie upłynął wskazany powyżej termin (upływa on z dniem 16 01 2018r.) i tym samym – wbrew temu co zarzuca apelacja – skarżący posiada w sprawie legitymację bierną.</p> <p>Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku, <br/>co czyni apelację bezzasadną w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> i z mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Resumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację pozwanego jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Leszek Dąbek</em> </p> </div>