Ppolska.starec← Urzadnik

I C 692/14

Суди загальної юрисдикції2015-12-31
Номер справи
I C 692/14
Дата рішення
2015-12-31
Тип
SENTENCE

Судді

Agnieszka Basek (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 692/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 31 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Garwolinie I Wydział Cywilny</p> <p>w następującym składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący : SSR Agnieszka Basek </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: sekr. sąd. Marta Piotrowska </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r.</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. P.</span> </p> <p>o zwolnienie zajętych przedmiotów spod egzekucji</p> <p>oraz sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. P.</span> </p> <p>o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji</p> <p>I. powództwo oddala,</p> <p>II. zasądza od powódki <span class="anon-block">B. K.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 2 417 zł ( dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>III. powództwo oddala,</p> <p>IV. zasądza od powódki <span class="anon-block">B. K.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 617 zł ( sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 692/14 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 01.04.2014 r. wniesionym do Sądu Rejonowego dla Warszawy –Woli w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">B. K.</span> wniosła o zwolnienie od egzekucji na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 kpc</a> zajętych przez Komornika <span class="anon-block">S.</span> przy SR w Garwolinie <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz wierzyciela w ramach prowadzonego postepowania egzekucyjnego przedmiotów stanowiących własność powódki laptopa <span class="anon-block">T. (...)</span> 40 E z zasilaczem , obrazu –Krajobraz –L. <span class="anon-block">Z.</span> w ramie pozłacanej, dwu obrazów <span class="anon-block">S.</span> Grecja, samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , telewizora <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>/40 V z pilotem, konsoli <span class="anon-block">S.</span> z joystickami i kamerką oraz zasądzenie kosztów procesu na rzecz powoda według norm przepisanych. Pozew zawierał wniosek o zabezpieczenie dowodu. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy -Woli w <span class="anon-block">W.</span> zabezpieczył powództwo – postanowienie k. 19.</p> <p>Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sad Rejonowy dla Warszawy –<span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">W.</span> stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę wg. właściwości Sądowi Rejonowemu w Garwolinie- k. 22.</p> <p>W toku procesu powódka reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika popierała powództwo.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">J. P.</span> reprezentowany przez zawodowego pełn. wnosił o jego oddalenie, wskazując, iż umowa majątkowa małżeńska nie była znana wierzycielom oraz podnosił nieważność umowy darowizny samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span>. Ostatecznie pełn. pozwanego zgłosił w drodze zarzutu skargę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 kc</a> wnosząc o uznanie za bezskuteczną w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">J. P.</span> któremu na mocy wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie XX Wydział Cywilny w dniu 6 lipca 2010 r. sygn.. akt XX GC 136/09 przysługuje wobec <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wierzytelność w wysokości 301 092, zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu w wysokości 12 301, 43 zł umowy darowizny pojazdu z dnia 12.08.2010 r. dotyczącej samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> , model 320d, o nr nadwozia <span class="anon-block"> (...)</span> pomiędzy dłużnikiem pozwanego <span class="anon-block">S. K. (1)</span> a powódką <span class="anon-block">B. K.</span> – pismo k. 78- 80.</p> <p>Pozwem z dnia 27.03.2014 r. powódka <span class="anon-block">B. K.</span> wniosła o wniosła o zwolnienie od egzekucji na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 kpc</a> zajętych przez Komornika Sądowego przy SR w Garwolinie <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz wierzyciela w ramach prowadzonego postepowania egzekucyjnego przedmiotów stanowiących własność powódki w postaci środków pieniężnych w wysokości 2 040 zł oraz zasadzenie na swoją rzecz od pozwanego kosztów procesu wg. norm przepisanych. Sprawa została zarejestrowana w rep. C za 2014 r. za nr 712.</p> <p>W toku procesu powódka reprezentowana przez zawodowego pełn. popierała powództwo. Pozwany <span class="anon-block">J. P.</span> reprezentowany przez zawodowego pełn. wnosił o jego oddalenie.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2015 r. sprawa I C 712/14 została połączona do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą I C 692/14 – k. 197.</p> <p>Równolegle z niniejszą sprawą przed Sądem Rejonowym dla Warszawy <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">W.</span> pod sygn. akt I C 3281/14 toczyła się sprawa z powództwa <span class="anon-block">J. P.</span> przeciwko <span class="anon-block">B. K.</span> o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną w postaci umowy darowizny z dnia 12.08.2010 r. dotyczącej samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> , model 320d, o nr nadwozia <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej pomiędzy dłużnikiem <span class="anon-block">S. K. (1)</span> a <span class="anon-block">B. K.</span>. Wyrokiem zaocznym z dnia 20.03.2015 r. powództwo o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną zostało uwzględnione - wyrok zaoczny k. 118.</p> <p>Wyrokiem z dnia 16.12.2015 r. w sprawie I C 3281/14 został utrzymany w mocy w całości wyrok zaoczny wydany w dniu 20.03.2015 r. przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w <span class="anon-block">W.</span> w sprawie I C 3281/14 - wyrok z dnia 16.12.2015 r. - k. 237.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: </strong> </p> <p>W dniu 18.03.2014 r. Komornik Sądowy przy SR w Garwolinie <span class="anon-block">A. K.</span> w sprawie Km 109/13 prowadzonej z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">J. P.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. K. (1)</span> jako dłużnikowi dokonała zajęcia ruchomości znajdujących się w mieszkaniu wynajmowanym przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> , których dotyczy pozew sprawie I C 692/14 przed jej połączeniem – protokół zajęcia ruchomości k. 8-9, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji k. 10.</p> <p>Obecny przy zajęciu ruchomości właściciel mieszkania <span class="anon-block">W. K.</span> oświadczył do protokołu, że zajęte ruchomości stanowią własność dłużnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> - protokół zajęcia ruchomości k. 8v.</p> <p>Dłużnik <span class="anon-block">S. K. (2)</span> nie prowadził wspólnego gospodarstwa domowego z powódką pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Współpracę gospodarczą z <span class="anon-block">J. P.</span> rozpoczął w 2007 r. i ich współpraca układała się bardzo źle. W 2009 r. <span class="anon-block">S. K. (1)</span> dowiedział się, że <span class="anon-block">J. P.</span> złożył pozew do Sadu przeciwko niemu- zeznania świadka <span class="anon-block">S. K. (1)</span> k. 86v.-87.</p> <p>Dłużnik <span class="anon-block">S. K. (1)</span> nie kwestionował , że ruchomości objęte obydwoma pozwani stanowią własność powódki – okoliczność bezsporna.</p> <p>W dniu 10.09.2003 r. <span class="anon-block">B. K.</span> ze <span class="anon-block">S. K. (1)</span> zawarła umowę majątkową małżeńską w formie aktu notarialnego na mocy której z dniem jej zawarcia wyłączyli łączącą ich dotychczas ustawową wspólność majątkową i od tej daty pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej - Akt notarialny Rep. A nr <span class="anon-block"> (...)</span> k. 11-11v.</p> <p>W dniu 12.08.2010 r. została zawarta umowa darowizny pomiędzy <span class="anon-block">S. K. (1)</span> jako darczyńcą, a <span class="anon-block">B. K.</span> której przedmiotem był samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> rok prod. 2006 , nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>- umowa darowizny pojazdu k. 12-12v.</p> <p> <span class="anon-block">B. K.</span> zarejestrowała pojazd na swoje nazwisko i obecnie ma on <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> C – kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 13.</p> <p>Sprawa XX GC 136/09 z powództwa <span class="anon-block">J. P.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. K. (1)</span> od 2009 r. co wynika z sygn. akt.</p> <p>Wyrokiem z dnia 6.07.2010 r. w sprawie XX GC 136/09 Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Gospodarczy zasądził od pozwanego <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 301 092 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 5.03.2009 r. do dnia zapłaty , zasądził od <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span> kwotę 12 301, 43 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz orzekł o ściągnięciu od pozwanego <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa-kasy Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 10 055 zł tytułem nieuiszczonej części kosztów sądowych. Wyrok został zaopatrzony w klauzulę wykonalności w dniu 07.10.2010 r. jako prawomocny - wyrok k. 81.</p> <p>Zadłużenie <span class="anon-block">S. K. (1)</span> w sprawie Km 109/13 na dzień 20.10.2015 r. wynosi 301 092 zł z tytułu należności głównej, 231 458, 83 zł z tytułu odsetek naliczonych do dnia 20.10.2015 r. oraz dalsze odsetki w wysokości 65,99 zł dziennie od dnia 21.10.2015 r. – informacja o stanie zaległości k. 222.</p> <p>W dniu 15.09.2014 r. Komornik Sądowy przy SR w Garwolinie <span class="anon-block">A. K.</span> w sprawie Km 109/13 prowadzonej z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">J. P.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. K. (1)</span> jako dłużnikowi dokonała zajęcia środków pieniężnych w kwocie 2 040 zł. Dłużnik <span class="anon-block">S. K. (1)</span> oświadczył do protokołu, że pieniądze te są własnością jego żony <span class="anon-block">B. K.</span>. W czasie dokonywania czynności egzekucyjnych w dniu 15.09.2014 r. pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> po przybyciu Komornika <span class="anon-block">S.</span> przy SR w Garwolinie obecni byli dłużnik <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i ich syn. Osoby te udały się na balkon gdzie <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wyjął z kieszeni pieniądze i inne przedmioty i przekazał je swojej żonie. W związku z tym komornik wielokrotnie wezwał żonę dłużnika do okazania zawartości portfela i torebki. W związku z wezwaniami o godz. 17.35 <span class="anon-block">B. K.</span> wyrzuciła pieniądze, które miała w portfelu w kwocie 2 040 zł i opuściła miejsce czynności. Środki w kwocie 2040 zł zostały zajęte - protokół zajęcia ruchomości k. 205 -207.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sad ustalił na podstawie dowodów z dokumentów wymienionych wyżej , których wiarygodności nie podważała żadna ze stron. Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie uznanych za częściowo wiarygodne zeznań świadka <span class="anon-block">S. K. (1)</span> - k. 86v.- 87.</p> <p>Ustalając stan faktyczny Sąd nie wziął pod uwagę zeznań świadka <span class="anon-block">S. K. (1)</span> złożonych w dniu 18.08.2015 r. k. 195v.-196 bowiem są one sprzeczne z danymi zawartymi w protokole zajęcia ruchomości z dnia 15.09.2014 r. ze sprawy Km 109/13 Komornika Sądowego przy SR w Garwolinie k. 205-207.</p> <p>Zdaniem Sądu protokół sporządzony przez Komornika sądowego jako dokument urzędowy należy uznać za wiarygodny. Jego wiarygodności nikt nie podważał. Natomiast zeznania świadka <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, męża powódki i dłużnika w sprawie Km 109/13 , jako osoby zainteresowanej wynikiem niniejszego postępowania mają potwierdzać twierdzenia pozwu odnośnie własności środków pieniężnych w kwocie 2 040 zł.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 kpc</a> osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Jeżeli dłużnik zaprzecza prawu powoda, należy oprócz wierzyciela pozwać również dłużnika- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841 § 2)">§ 2</a> wym. przepisu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.</p> <p>Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> oraz obowiązane są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>.</p> <p>Na powódce reprezentowanej przez zawodowego pełn. ciążył obowiązek udowodnienia, że ruchomości, których zwolnienia spod egzekucji domagała się w pozwie oraz środki pieniężne w kwocie 2 040 zł stanowią jej własność.</p> <p>Powódka w zakresie inicjatywy dowodowej ograniczyła się do złożenia wniosku dowodowego w postaci zeznań jednego świadka, jej męża i dłużnika w sprawie Km 109/13 <span class="anon-block">S. K. (1)</span>.</p> <p>Powódka nie złożyła żadnych dowodów z dokumentów w postaci faktur, dowodów zakupu, rachunków , umów na potwierdzenie, że ruchomości w postaci laptopa <span class="anon-block">T. (...)</span> 40 E z zasilaczem , obrazu –Krajobraz –L. <span class="anon-block">Z.</span> w ramie pozłacanej, dwu obrazów <span class="anon-block">S.</span> Grecja, telewizora <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>/40 V z pilotem, konsoli <span class="anon-block">S.</span> z joystickami i kamerką stanowią jej własność. Zeznania świadka <span class="anon-block">S. K. (1)</span> nie są w ocenie Sądu wystarczającym dowodem na to, że przedmiotowe ruchomości są własnością powódki. Poza tym zauważyć należy, że wszystkie ruchomości poza środkami pieniężnymi zostały zajęte pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> pod którym powódka nie zamieszkuje, ani nie prowadzi pod tym adresem wspólnego gospodarstwa domowego z dłużnikiem. Ponadto <span class="anon-block">W. K.</span>, właściciel mieszkania , pod którym zamieszkuje <span class="anon-block">S. K. (1)</span> i gdzie dokonano zajęcia ruchomości , wskazał, że zajęte ruchomości są własnością dłużnika.</p> <p>Wobec tego niewiarygodnym jest twierdzenie powódki , że wyposażenie mieszkania, w którym powódka nie zamieszkuje w postaci obrazu –Krajobraz –L. <span class="anon-block">Z.</span> w ramie pozłacanej, dwu obrazów <span class="anon-block">S.</span> Grecja, telewizora <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>/40 V z pilotem, konsoli <span class="anon-block">S.</span> z joystickami i kamerką stanowi jej własność.</p> <p>W odniesieniu do samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> C powództwo podlegało oddaleniu bowiem w ocenie Sądu pozwany skutecznie podniósł zarzut uznania czynności prawnej za bezskuteczną w postaci umowy darowizny z dnia 12.08.2010 r. pomiędzy <span class="anon-block">S. K. (1)</span> jako darczyńcą, a <span class="anon-block">B. K.</span>, której przedmiotem był samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> rok prod. 2006 , nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">Art. 527§ 1.kc</a> stanowi, iż gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 2)">§ 2</a>. Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 3)">§ 3</a>. Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.</p> <p>Przechodząc na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, że wierzytelność <span class="anon-block">J. P.</span> w stosunku do <span class="anon-block">S. K. (1)</span> w kwocie 301 092 zł należności głównej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 5.03.2009 r. do dnia zapłaty wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6.07.2010 r. w sprawie XX GC 136/09.</p> <p>Sprawa XX GC 136/09 została wszczęta w 2009 r. natomiast <span class="anon-block">S. K. (1)</span> w ramach działalności gospodarczej współpracował z <span class="anon-block">J. P.</span> jak sam podał od 2007 r. i ich współpraca źle się układała od samego początku, wiedział że <span class="anon-block">J. P.</span> w 2009 r. wniósł pozew przeciwko niemu, ale się tym nie interesował. Niestawianie się przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na rozprawy w sprawie XX GC 136/09 nie jest potwierdzeniem, tego , że o sprawie on nie wiedział i o swoim zadłużeniu na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span>. Z okoliczności tych wynika, że <span class="anon-block">S. K. (1)</span> w dacie sporządzania umowy darowizny samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> w dniu 12.08.2010 r. działał ze świadomością <span class="anon-block">J. P.</span> jako wierzyciela i pomimo tego wyzbył się składnika majątku, z którego wierzyciel mógłby się zaspokoić.</p> <p>Wskutek dokonania darowizny samochodu osobowego dłużnik stał się niewypłacalny w większym stopniu niż był przed tą czynnością. W sprawie Km 109 /13 nie została wyegzekwowana od <span class="anon-block">S. K. (1)</span> żadna kwota.</p> <p>Powódka jako osoba będąca w bliskim stosunku ze <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, mężem, wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Domniemanie to nie zostało obalone.</p> <p>W ocenie Sądu zostały spełnione wszystkie przesłanki do uwzględniania zarzutu ze skargi paulińskiej w niniejszym postepowaniu i uznania za bezskuteczną w stosunku do <span class="anon-block">J. P.</span> umowy darowizny samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> z dnia 12.08.2010 r. w związku z tym powództwo o zwolnienie spod egzekucji samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> rok prod. 2006 , nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>podlegało oddaleniu.</p> <p>Zauważyć należy, że w równolegle toczącej się sprawie ze skargi paulińskiej pod sygn. akt I C 3281/14 wyrokiem z dnia 16.12.2015 r został utrzymany w mocy w całości wyrok zaoczny wydany w dniu 20.03.2015 r. przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w <span class="anon-block">W.</span> w sprawie I C 3281/14.</p> <p>Powódka nie udowodniła również, że środki w kwocie 2 040 zł stanowiły jej własność dlatego w tym zakresie powództwo również podlegało oddaleniu. Z protokołu zajęcia ruchomości wynika bowiem, że środki pieniężne przekazywał powódce na balkonie <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, dłużnik w sprawie Km 109/13.</p> <p>O kosztach procesu w obydwu połączonych sprawach orzeczono z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 §1 i 3 kpc</a>. Zasądzona w pkt. II wyroku kwota 2 417 zł obejmuje opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i koszty zastępstwa prawnego pozwanego przez radcę prawnego w kwocie 2 400 zł wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 5)">§ 6 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).</p> <p>Kwota zasądzona w pkt. IV wyroku obejmuje opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i koszty zastępstwa prawnego pozwanego przez radcę prawnego w kwocie 600 zł wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 3)">§ 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).</p> <p>Z podniesionych wyżej względów orzeczono jak w wyroku.</p> </div>