VI U 250/15
Суди загальної юрисдикції2015-12-31
Номер справи
VI U 250/15
Дата рішення
2015-12-31
Тип
SENTENCE
Судді
Przemysław Chrzanowski (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt VI U 250/15</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 31 grudnia 2015 roku.</p>
<p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSR Przemysław Chrzanowski</p>
<p>Protokolant protokolant sądowy Marzena Szablewska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 roku w Warszawie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy <span class="anon-block">E. W.</span>
</p>
<p>przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o ustalenie stopnia niepełnosprawności</p>
<p>w związku z odwołaniem <span class="anon-block">E. W.</span>
</p>
<p>od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku, Nr <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>oddala odwołanie.</p>
<p>Sygn. akt VI U 250/15</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">E. W.</span> złożyła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku, Nr <span class="anon-block">(...)</span>, utrzymującego w mocy orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span> w przedmiocie ustalenia lekkiego stopnia niepełnosprawności (k. 1).</p>
<p>W odpowiedzi na odwołanie z dnia 26 maja 2015 roku Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że w toku postępowania Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span> zaliczył zainteresowaną do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Po wniesieniu odwołania, na podstawie dokumentacji medycznej i badania lekarskiego, skład orzekający podtrzymał kwalifikację poprzedniego organu o zaliczeniu odwołującej do lekkiego stopnia niepełnosprawności.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>U <span class="anon-block">E. W.</span> rozpoznano stan po artroskopii lewego stawu kolanowego bez istotnej dysfunkcji, stan po zmiażdżeniu skóry podudzia lewego z bliznowcem bez dysfunkcji czynnościowej lewego stawu skokowego oraz dyskopatię zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego bez dysfunkcji czynnościowej. W ocenie biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarza <span class="anon-block">R. K.</span> u <span class="anon-block">E. W.</span> występuje lekki stopień niepełnosprawności (k. 19).</p>
<p>Także schorzenia kardiologiczne naruszają sprawność organizmu wnioskodawczyni i stanowią w ocenie dra n. med. specjalisty kardiologa <span class="anon-block">K. K.</span> o niepełnosprawności w stopniu lekkim (k. 62).</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy, a w szczególności w aktach Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">W.</span>, a także w oparciu o dowody z opinii biegłych sądowych: dra n. med. specjalisty kardiologa <span class="anon-block">K. K.</span> oraz biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarza <span class="anon-block">R. K.</span>.</p>
<p>Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody z dokumentów Sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem są one nie tylko spójne wewnętrznie, ale i korespondują ze sobą tworząc logiczną całość. Dlatego też stanowiły podstawę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w niniejszej sprawie.</p>
<p>Podobnie Sąd ocenił opinie biegłych sądowych dra n. med. specjalisty kardiologa <span class="anon-block">K. K.</span> oraz z zakresu ortopedii i traumatologii lekarza <span class="anon-block">R. K.</span>. Zdaniem Sądu przedłożone opinie są jasne oraz rzeczowe. W ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania ich rzetelności, dlatego też jako nie budzące wątpliwości, stanowiły wartościowy materiał dowodowy, na którym Sąd opierał się przy wydawaniu orzeczenia w niniejszej sprawie.</p>
<p>Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego (k. 81).</p>
<p>Odwołująca zgłaszała zastrzeżenia do opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarza <span class="anon-block">R. K.</span>, jednak zadaniem Sądu brak było podstaw do dopuszczania dowodu z kolejnych opinii. Nie można bowiem skutecznie wnioskować o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego jedynie na tej podstawie, że dotychczasowa opinia jest niekorzystna dla strony. Stanowisko to jest uzasadnione utrwalonym już orzecznictwem sądowym. Przykładowo można wskazać w tym miejscu wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2011r. (I ACa 316/11 LEX nr 1095795) zgodnie z którym, niedopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego jest prawidłowe w sytuacji, jeżeli opinia nie odpowiada oczekiwaniom strony i nie zgłasza ona żadnych merytorycznych uwag do opinii. Samo stwierdzenie strony, że się z nią nie zgadza, nie oznacza, że opinia jest wadliwa. Podobnej treści jest również teza 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2009r. (V ACa 139/09 LEX nr 551993) zgodnie z którą, o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, co winno skutkować jego pominięciem. W przedmiotowej sprawie przekonanie odwołującej o wyższym stopniu niepełnosprawności wynika jedynie z subiektywnego przekonania, nie popartego żadnymi dowodami. Sąd uznał, iż opiniom złożonym w przedmiotowej sprawie przez biegłych sądowych nie można niczego zarzucić, dlatego oceniając je jako prawidłowe i wiarygodne, na ich podstawie dokonał ustaleń faktycznych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 3;art. 3 ust. 1)">Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a> (tekst jednolity Dz. U. z 2011 roku, Nr 127, poz. 721 ze zm.) stanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:</p>
<p>1)znaczny;</p>
<p>2)umiarkowany;</p>
<p>3)lekki.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 4)">art. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a>:</p>
<p>ust. 1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.</p>
<p>ust. 2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.</p>
<p>ust. 3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.</p>
<p>ust. 4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.</p>
<p>Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na rzetelnych, przekonywujących i zbieżnych ze sobą pisemnych opiniach biegłych sądowych dra n. med. specjalisty kardiologa <span class="anon-block">K. K.</span> oraz z zakresu ortopedii i traumatologii lekarza <span class="anon-block">R. K.</span>.</p>
<p>W ocenie Sądu opinie biegłych sądowych są wiarygodne, jasne, rzeczowe i nawzajem się uzupełniają. Zostały sporządzone przez specjalistów z zakresu schorzeń rozpoznanych u odwołującej, po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo, po przeprowadzeniu przez biegłych badań lekarskich. W ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią pisemnych opinii biegłych.</p>
<p>Opinie biegłych sądowych, jako logiczne i wyczerpujące, Sąd uznał za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia, przyjmując zawarte w nich ustalenia za własne. Biegli sądowi nie znaleźli podstaw do zaliczenia odwołującej do wyższego stopnia niepełnosprawności.</p>
<p>W świetle poczynionych powyżej ustaleń faktycznych, w tym na podstawie opinii biegłych, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania <span class="anon-block">E. W.</span> za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym lub znacznym.</p>
<p>Z uwagi na powyższe, odwołanie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->14</sup> § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 3;art. 4)">art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a> (tekst jednolity Dz. U. z 2011 roku, Nr 127, poz. 721 ze zm.).</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
</div>