II Cz 924/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 924/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 31 grudnia 2013 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący sędzia - SO. W. Damaszko/ spr/.</p> <p>Sędziowie- SO J. Jakubowska</p> <p>SO M. Lechowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 roku w Jeleniej Górze</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanej</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Zgorzelcu</p> <p>z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt I C 1150/13</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a : </strong> </p> <p>zażalenie oddalić</p> <p>.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 roku umorzył postępowanie w sprawie o zapłatę kwoty 691,81 zł oraz zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej 232 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd I instancji wskazał, że pozwana otrzymała odpis pozwu w dniu 1 sierpnia 2013 roku, a 8 sierpnia 2013 roku zapłaciła należność. Strona powodowa w związku z tym cofnęła powództwo, ale domagała się zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach procesu sąd wyjaśniał, że pozwana traktowana jest jak strona przegrywająca spór skoro spełniła świadczenie po wniesieniu pozwu. Mimo trudnej sytuacji majątkowej pozwanej nie zachodziły szczególne okoliczności przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> do nieobciążenia <span class="anon-block">R. R.</span> kosztami przegranego sporu. Pozwana przy tym jest właścicielką lokalu o powierzchni 54 m^{<!-- -->2} i dysponuje stałym dochodem.</p> <p>W zażaleniu <span class="anon-block">R. R.</span> zaskarżyła rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w punkcie 2 postanowienia wnosząc o nieobciążanie jej tymi kosztami na rzecz strony powodowej. Skarżąca wskazała, że zarabia netto 1181 zł i posiada na utrzymaniu 3 letniego syna. Ponosi wysokie koszty opłat za lokal, przedszkole i spłaca kredyt w ratach po 100 zł miesięcznie.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie .</p> <p>Słusznie wskazał Sąd Rejonowy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> za stronę przegrywającą sprawę należy także uważać pozwanego, który w toku procesu spełnił dochodzone od niego świadczenie i zaspokoił roszczenie istniejące w chwili wytoczenia powództwa. W zażaleniu pozwana nie podważała tej zasady, a odwoływała się do swojej trudnej sytuacji materialnej.</p> <p>Powołany przez Sąd I instancji przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> upoważnia w wypadkach szczególnie uzasadnionych do zasądzenia od strony przegrywającej spór tylko części kosztów albo do nieobciążania jej w ogóle kosztami. Przewidziane w nim reguły stanowią odstępstwo od ogólnej zasady - zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> - powiązania obowiązku zwrotu kosztów z wynikiem procesu i urzeczywistniają zasadę słuszności. Analizując sytuację procesową i materialną pozwanej Sąd Rejonowy nie znalazł podstaw do nieobciążania pozwanej kosztami procesu .</p> <p>Zastosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> zależy od swobodnej decyzji sądu meriti i związane jest z dyskrecjonalną władzą sędziowską czyli tak zwanym uznaniem sędziowskim. Sąd Odwoławczy jedynie wyjątkowo posiada możliwość korygowania rozstrzygnięcia o zastosowaniu, bądź braku zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> w ramach kontroli rozstrzygnięcia sądu. Podkreśla się, że tego typu rozstrzygnięcie może być podważone przez sąd wyższej instancji tylko wówczas, gdy jest rażąco niesprawiedliwe, a reguły sprawiedliwościowe zostały w sposób oczywisty naruszone (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 r. V CZ 130/12). Sama ciężka sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej spór nie stanowi podstawy do nieobciążania kosztami na rzecz przeciwnika, który wygrał proces.</p> <p>Pozwana posiada zadłużenie związane z utrzymaniem części wspólnych nieruchomości i kosztów zarządu. W trakcie procesu część zadłużenia uregulowała to zadłużenie. Strona powodowa w związku z wszczęciem procesu poniosła jednak koszty opłaty od pozwu oraz zastępstwa prawnego, których trafnie może się obecnie domagać. W związku z powyższymi okolicznościami Sąd Okręgowy ocenił, że nie zachodzą podstawy do odstąpienia od obowiązku zwrotu przeciwnikowi kosztów procesu mimo niewielkich dochodów pozwanej i konieczności utrzymania syna.</p> <p>Z powyższych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397§ 2 k.p.c.</a> zażalenie, jako bezzasadne oddalono.</p> </div>