II AKa 383/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 383/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 28 grudnia 2012r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Mirosława Strzelecka (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Maria Mrozik-Sztykiel </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">S. P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 p 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora i obrońcy</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego <span class="anon-block">W. –. P. w. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt V K 4/12 </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">W. –. P. w. W.</span>. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. P.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>- w dniu 29 lipca 2011 roku na stacji paliw <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w bezpośrednim zamiarze pozbawienia życia <span class="anon-block">P. B.</span>, usiłował dokonać jego zabójstwa w ten sposób, że wielokrotnie uderzył go nożem w klatkę piersiową, jamę brzuszną i ręce, powodując obrażenia ciała w postaci licznych ran kłutych ściany przedniej klatki piersiowej i pleców z uszkodzeniem worka osierdziowego, powstaniem odmy opłucnowej i krwiaków w jamach opłucnowych po obu stronach, licznych ran kłutych brzucha po stronie prawej oraz ran kończyn górnych, które to obrażenia stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu - chorobę realnie zagrażającą życiu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a>, przy czym czynu tego dopuścił się znajdując się w stanie upicia alkoholowego atypowego, który to stan ograniczał w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 k.k.</a> </strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. Sąd Okręgowy <span class="anon-block">W. –. P. w. W.</span> <span class="anon-block">S. P.</span>:</p> <p>- uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym przyjął, że oskarżony działał w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. B.</span> i za to na podstawie <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 1 i § 2 pkt 1 oraz § 6 pkt 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 (cztery) lat pozbawienia wolności;</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 29 lipca 2011 roku do dnia 25 września 2012 roku;</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> dowody rzeczowe opisane w poz. od <br/>1 do 3 wykazu dowodów rzeczowych na k. 247-247v akt sprawy nakazał zwrócić pokrzywdzonemu <span class="anon-block">P. B.</span>, zaś dowody rzeczowe opisane w poz. od 5 do 12 wykazu dowodów rzeczowych na k. 247-247v akt sprawy nakazał zwrócić oskarżonemu <span class="anon-block">S. P.</span>;</p> <p>- kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego i prokuratora.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca</em> </strong> zarzucił wyrokowi mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, a to:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">7 k.p.k.</a>, oraz 410 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 k.p.k.</a> przez dokonanie dowolnych ocen i wyciągnięcie błędnych logicznie wniosków, nie znajdujących żadnego oparcia w całokształcie okoliczności ujawnionych w toku postępowania, a prowadzących do przyjęcia przez Sąd Okręgowy, iż oskarżony działał w zamiarze ewentualnym pozbawienia pokrzywdzonego życia, a w szczególności:</p> <p>• nie znajdujące oparcia w materialne dowodowym i nie znane prawu sformułowanie, iż „sprawca musiał przewidywać", „...musiał zatem ... godzić się na to” (str. 16 i 17 uzasadnienia wyroku);</p> <p>• nie zastosowanie zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> przy przyjęciu zamiaru ewentualnego oskarżonego, choć niemożność odtworzenia procesów psychicznych i motywacyjnych sprawcy działającego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 k.k.</a> winna zdecydowanie skłaniać Sąd do przyjęcia działania warunkach winy nieumyślnej;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> przez ogólnikowe wskazanie w uzasadnieniu, iż oskarżony działał w zamiarze ewentualnym, „bowiem zadał kilkanaście ciosów w klatkę piersiową i brzuch" bez rozważenia, że działał w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> oraz brak jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego Sąd I instancji przyjmując działanie z zamiarem ewentualnym wykluczył winę nieumyślną.</p> <p>Podnosząc te zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty przez uznanie, iż oskarżony <span class="anon-block">S. P.</span> dopuścił się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 2)">art. 156 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> i orzeczenie stosownej kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Prokurator </em> </strong>zarzucił wyrokowi:</p> <p>1)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wyrażający się w błędnym przyjęciu, iż oskarżony działał w zamiarze ewentualnym, podczas gdy prawidłowe rozumowanie, oparte na rzetelnej analizie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego oraz opinii biegłych psychiatrów i psychologa, w zestawieniu z innymi dowodami, w szczególności zeznaniami świadków oraz opinią sądowo-lekarską, prowadzi do wniosku, iż oskarżony w chwili czynu działał w zamiarze bezpośrednim,</p> <p>2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wyrażający się w błędnym przyjęciu, iż w sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 2)">art. 60 § 1 i 2 k.k.</a>, podczas gdy prawidłowe rozumowanie, oparte na rzetelnej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego oraz opinii biegłych psychiatrów i psychologa, prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a>, gdyż zachodzą okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 3)">art. 31 § 3 k.k.</a>,</p> <p>3) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej w stosunku do oskarżonego, nieodpowiadającej dyrektywom wymiaru kary zawartym w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, nieuwzględniającej stopnia winy, dużej społecznej szkodliwości czynu, oraz niebiorącej pod uwagę względów prewencji ogólnej.</p> <p>Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zawarcie w wyroku stwierdzenia, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu czynu w zamiarze bezpośrednim, oraz stwierdzenia, że z uwagi na zaistnienie okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 3)">art. 31 § 3 k.k.</a> nie zachodzą przesłanki do nadzwyczajnego złagodzenia kary, i wymierzenie oskarżonemu kary 12 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Występujący na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym prokurator zmodyfikował wniosek zawarty w apelacji pisemnej wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Aczkolwiek ustalenia Sądu I instancji, co do przebiegu zdarzeń będących przedmiotem zarzutu postawionego <span class="anon-block">S. P.</span> nie budzą wątpliwości i nie są kwestionowane przez żadną ze stron to zgodzić się należy ze stanowiskiem obu skarżących, iż ustalenia tegoż Sądu, co do zamiaru jaki kierował się oskarżony muszą nasuwać uzasadnione zastrzeżenia.</p> <p>Stwierdzenie z jakim zamiarem działał sprawca należy niewątpliwie do kategorii ustaleń faktycznych sprawy i ustalenia te winny wynikać z analizy całokształtu zarówno przedmiotowych jak i podmiotowych okoliczności. Tymczasem, co zasadnie podnosi prokurator argumentacja przytoczona przez Sąd Okręgowy na uzasadnienie, iż sprawca działał z zamiarem ewentualnym zabójstwa jest nie wystarczająca.</p> <p>Jak wynika z części motywacyjnej zaskarżonego wyroku Sąd orzekający odrzucając pogląd prezentowany w akcie oskarżenia w zakresie zamiaru działania oskarżonego oparł się w głównej mierze na jego wyjaśnieniach w których konsekwentnie podkreślał, iż nie miał zamiaru pozbawienia życia pokrzywdzonego, natomiast nie poświęcił dostatecznej uwagi niezmiernie ważkim okolicznościom przedmiotowym takim jak wypowiadanie przez niego gróźb zabójstwa wobec <span class="anon-block">P. B.</span> jeżeli jeszcze raz dotknie go taboretem, którym się osłaniał i idące w ślad za tym tego rodzaju działania jak zadanie kilkunastu ciosów nożem w klatkę piersiową i brzuch i to w sposób uniemożliwiający podjęcie przez osobę atakowaną skutecznej obrony (wytrąceniu taboretu, uderzenia zadawane na przemian z góry i dołu), a także jego późniejsze zachowania tj. oddalenie się z miejsca zdarzenia i pozbycie się noża. W sytuacji zatem, gdy w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, nie jest możliwym w sposób nie budzący żadnych wątpliwości ustalenie zamiaru sprawcy, to dla prawidłowego ustalenia jego rzeczywistego zamiaru Sąd winien sięgnąć do najbardziej uchwytnych i widocznych elementów jego działania a mianowicie do okoliczności przedmiotowych (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2004 r. IV KK 276/02 OSNKW 1/2004 poz. 29, wyrok SN z 6 marca 2009 III KK 456/07 Lex 361529.</p> <p>Zamiar, aczkolwiek istnieje tylko w świadomości sprawcy jest bowiem faktem psychologicznym i podlega identycznemu dowodzeniu jak okoliczności ze sfery przedmiotowej.</p> <p>Analiza zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego i prześledzenie argumentacji przytoczonej przez Sąd I instancji na uzasadnienie swojego stanowiska powodują w ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania, albowiem zaistniałe uchybienie mogło mieć niewątpliwie wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>Nie można również odmówić trafności drugiemu z zarzutów podniesionemu w apelacji prokuratora odnoszącemu się do zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary.</p> <p>Aczkolwiek kwestionowanie przez autora tej apelacji opinii sądowo – psychiatrycznej dopiero na tym etapie postępowania w sytuacji, gdy sam skarżący przy formułowaniu zarzutu oskarżenia przyjął, iż oskarżony działał w stanie ograniczającym w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem – zdaniem Sądu Apelacyjnego nie znajduje uzasadnienia – to zgodzić należy się ze stanowiskiem, iż powyższa okoliczność nie nakładała na Sąd orzekający obowiązku nadzwyczajnego złagodzenia kary, a jedynie zezwalała na zastosowanie tego dobrodziejstwa.</p> <p>Ma to miejsce wówczas, gdy Sąd dojdzie do przekonania, że wymierzenie nawet najniższej kary przewidzianej za popełnione przestępstwo byłoby w danych warunkach niewspółmierne surowe. Stany patologiczne, a do takich niewątpliwie należy atypowe upojenie alkoholowe mogą mieć bowiem różne natężenie, a tym samym różny walor jako okoliczność łagodząca, mogą też mieć charakter trwały bądź chwilowy związany z popełnionym przestępstwem.</p> <p>Wszystkie powyższe okoliczności winny być poddane szczegółowej analizie przez Sąd orzekający, który winien nadto wykazać, że w sprawie zdecydowanie przeważają ważkie okoliczności tak dalece łagodzące winę, że nawet najniższa kara przewidziana za popełnione przestępstwa byłaby karą niewspółmiernie surową. Zasadnie zatem podnosi autor omawianej skargi apelacyjnej, że również w tym zakresie Sąd I instancji nie wywiązał się w sposób należyty ze swojego obowiązku, pomijając szereg okoliczności istotnych dla wymiaru kary, a w szczególności stan świadomości oskarżonego, co do wpływu alkoholu na jego zachowanie.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien rozważyć możliwość ograniczenia postępowania dowodowego w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 § 2 k.p.k.</a>, dokonać wnikliwej i szczegółowej analizy zgormadzonych dowodów i wynikających z nich okoliczności tak podmiotowych jak i przedmiotowych, co pozwoli na prawidłowe ustalenie zamiaru z jakim działał oskarżony oraz okoliczności mających wpływ na wymiar orzeczonej mu kary i sporządzić uzasadnienie zgodne z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Z omówionych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.</strong> </p> </div>