I FSK 17/26
Адміністративні суди2026-07-08
Номер справи
I FSK 17/26
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2026-07-08
Тип
Postanowienie
Судді
Roman Wiatrowski
Резолютивна частина
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu, jako spóźnionego
Текст рішення
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 217/25 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2025 r., nr [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2016 r. i kwotę podatku do zapłaty za styczeń, luty i marzec 2016 r., odrzucić wniosek.
Pismem z 19 czerwca 2026 r., złożonym na konto e-PUAP Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przez A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka), w imieniu której podpisał się r.pr. S.S. (dalej: Pełnomocnik), wniesiono o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych odpowiedzi Spółki na skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2025 r. (sygn. akt I SA/Wr 217/25), do usunięcia których Spółka wezwana została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2026 r., poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego Pełnomocnika do reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo obejmuje reprezentowanie strony wyłącznie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Mocą wskazanego zarządzenia sprawa ze skargi kasacyjnej od powyższego wyroku została skierowana na posiedzenie niejawne dnia 25 czerwca 2026 r. oraz wyznaczony został skład orzekający.
Wniosek o przywrócenie terminu został przekazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na konto e-PUAP Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 25 kwietnia 2026 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Spółki na posiedzeniu niejawnym tego dnia.
Wyrokiem z 25 czerwca 2026 r. skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Okoliczność doręczenia wniosku o przywrócenie terminu po zakończeniu postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wniosek ten czyni nieaktualnym, stanowiąc tym samym o jego niedopuszczalności w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie przyjmuje się, iż wniosek o przywrócenie terminu będzie niedopuszczalny również wówczas, gdy z uwagi na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne (zob. postanowienia NSA z: 10 lipca 2008 r., sygn. II OZ 736/08; 9 września 2008 r., sygn. I GZ 191/08; 18 września 2009 r., sygn. II FZ 391/08; 19 października 2010 r., sygn. II FZ 428/10; 22 stycznia 2013 r., sygn. II GZ 519/12).
Wobec tego bowiem, iż do usunięcia braków formalnych Spółka wezwana została mocą wskazanego wyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, to właśnie Naczelny Sąd Administracyjny winien był stać się adresatem przedmiotowego wniosku. Jego wadliwe skierowanie przez Pełnomocnika do niewłaściwego adresata istotnie przyczyniło się do ziszczenia się niedopuszczalności wniosku.
Należy jednak wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, zgodnie z treścią pisma procesowego oznaczonego przez Spółkę jako odpowiedź na skargę kasacyjną, co wywołało ostatecznie skutek prawny zgodny z oczekiwaniami samej Spółki w przedmiocie sprawy głównej.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.