II GSK 1762/26
Адміністративні суди2026-07-08
Номер справи
II GSK 1762/26
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2026-07-08
Тип
Postanowienie
Судді
Małgorzata Korycińska
Правова підстава
Резолютивна частина
Odrzucono skargę kasacyjną
Текст рішення
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Przemyślu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 marca 2026 r. sygn. akt II SAB/Rz 12/26 w sprawie ze skargi M. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Przemyślu w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Przemyślu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem objętym skargą kasacyjną, po rozpoznaniu skargi M. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Przemyślu w przedmiocie choroby zawodowej, w punkcie I. stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Przemyślu; w punkcie II. zobowiązał Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Przemyślu do załatwienia sprawy w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy organowi wraz z odpisem prawomocnego wyroku; w punkcie III. stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie IV. oddalił wniosek o wymierzenie grzywny; w punkcie V. oddalił wniosek o przyznanie skarżącej sumy pieniężnej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Przemyślu zaskarżając wyrok w punkcie I, II oraz III, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i odrzucenie skargi oraz ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, pismem z 4 maja 2026 r., wniósł o rozpoznanie wniesionej skargi na rozprawie.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: ppsa) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 180 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Jak wynika z akt sprawy, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 25 marca 2026 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Przemyślu 27 marca 2026 r. (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia – k. 36), zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął 27 kwietnia 2026 r.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona 29 kwietnia 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę kasacyjną – k. 47), a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 ppsa i jako spóźniona podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji.