I SA/Po 970/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/M.Jaśniewicz UZASADNIENIE W skardze z dnia (...) zawarty został wniosek o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi zawarto zarzuty i argumentację dotyczącą skarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Zgodnie z art.61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ; dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek osoby skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu o którym mowa w art.61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Skarżący we wniosku nie wskazał w ogóle jakie okoliczności z uwagi na jego osobistą sytuację finansową i posiadany majątek mogłyby stanowić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem zauważyć, że twierdzenia skarżącego, które nie odnoszą się do konkretnej sytuacji o znamionach znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w żadnym razie nie mogą uzasadnić tezy, że zaistniała chociażby jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania postanowienia. T. N. nawet nie uprawdopodobnił zatem, że wykonanie decyzji może doprowadzić do zdarzenia mającego wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ponadto wymaga podkreślenia, że nie stanowią ustawowej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zarzuty co do merytorycznej zawartości skarżonej decyzji. Z tych przyczyn i na podstawie art.61 § 3 i § 5 w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Jaśniewicz