IV SA/Wa 1061/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1) przyznać I. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać I. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. UZASADNIENIE I. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. W toku postępowania – w dniu 28 lipca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku. Uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1126 zł brutto. W uzasadnieniu wniosku podała, że zamieszkuje u koleżanki i z tego tytułu przekazuje jej kwotę 300 - 400 zł miesięcznie. Rozpatrując przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, wzięto pod uwagę jej dochód, oraz opisaną we wniosku sytuację majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1126 zł brutto, ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji.