II SA/Sz 277/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 14 października 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. odmówił R. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 14 października 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 29 stycznia 2013 r., które zostało wydane w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] Odpis postanowienia z dnia 29 listopada 2013 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adwokatowi P. W. w dniu 6 grudnia 2013 r. (k. 511 akt sądowych), natomiast R. S. odpis postanowienia doręczony został (do wiadomości) w dniu 20 grudnia 2013 r. (k. 509 akt sądowych). W dniu 23 grudnia 2013 r., R. S. złożył osobiście w biurze podawczym Sądu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia R. S. podał, że integralną jego częścią są wszystkie dotychczas złożone pisma skarżącego, w tym pismo z dnia 12 listopada 2013 r. o ograniczenie pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi "w celu umożliwienia mocodawcy wnoszenia środków odwoławczych na decyzje Sądu i Przewodniczącego w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd w pierwszej kolejności bada, czy istniał powód do jego złożenia tzn. czy czynność w postępowaniu sądowym, której dotyczy, została dokonana z uchybieniem przewidzianego dla niej w ustawie terminu. W drugiej kolejności weryfikacji podlega wystąpienie podstaw do uwzględnienia żądania strony. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia, które zażaleniu podlega. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, należy dopełnić czynności, której strona nie dopełniła w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Jak wynika z art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Tak więc, data doręczenia pełnomocnikowi pism procesowych rozpoczyna bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia, zaś doręczenie stronie na jej żądanie, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, stan taki trwa do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r. I FZ 504/08, opubl. w Lex nr 564251). W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 19 października 2010r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jak wynika z pisma z dnia 7 grudnia 2010 r. (k. 69 akt sądowych), Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył adwokata P. W., pełnomocnikiem z urzędu R. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Z tego też względu, wszelkie pisma kierowane do strony, doręczane są za pośrednictwem jej pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 6 grudnia 2013 r. doręczono pełnomocnikowi R. S. postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. W tej sytuacji oczywistym jest, że wniesienie zażalenia przez R. S. w dniu 23 grudnia 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a., gdyż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 13 grudnia 2013 r. Jednakże skarżący wraz z zażaleniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, a zatem należało ustalić, czy wniosek ten został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W aktach sprawy znajduje się dowód doręczenia R. S. odpisu postanowienia z dnia 29 listopada 2013 r., które skarżący otrzymał do wiadomości w dniu 20 grudnia 2013 r. wraz z informacją, że bieg terminu do wniesienia zażalenia na wskazane postanowienie, liczony będzie od daty doręczenia tego orzeczenia pełnomocnikowi. Biorąc pod uwagę udokumentowaną w aktach sprawy okoliczność powzięcia przez skarżącego informacji o wydaniu kwestionowanego postanowienia oraz niezaistnienie okoliczności przeciwnych, należało przyjąć, że wniosek (z dnia 23 grudnia 2013 r.) o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd przystąpił do oceny podstaw wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący uzasadniając przedmiotowy wniosek powołał się na pisma które dotychczas złożył do akt tej sprawy, a w szczególności powołał swe pismo z dnia 12 listopada 2013 r. o ograniczenie pełnomocnictwa adwokatowi "w celu umożliwienia mocodawcy wnoszenia pism odwoławczych na decyzje Sądu i Przewodniczącego w terminie". W ślad za argumentacją prezentowaną w powołanym piśmie, przyczynami niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, są - według skarżącego - "niegodne zachowania adwokata (...), na szkodę i krzywdę mocodawcy". Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, że skoro w sprawie skarżącego reprezentuje pełnomocnik, z tego też tytułu doręczeń wszystkich pism procesowych dokonuje się ze skutkiem prawnym temu pełnomocnikowi, do czasu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżący może wprawdzie złożyć samodzielnie środek odwoławczy, lecz tylko w terminie, którego bieg wyznacza data doręczenia pełnomocnikowi kwestionowanego zarządzenia. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku skarżącego. Powołana przez R. S. argumentacja, będąca w istocie opinią co do sposobu prowadzenia jego sprawy przez pełnomocnika, nie stanowi o istnieniu okoliczności określonej w art. 87 § 2 P.p.s.a., od której zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Wyznaczenie pełnomocnika przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności, stanowi wykonanie wydanego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w jej imieniu, jak i konsekwencje braku podjęcia tych czynności. Okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt FZ 218/10 opubl. w Lex nr 643227). Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 zdanie drugie w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.