II SA/Sz 1298/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. N. na niewykonanie przez Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1399/17 w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1399/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi I. N., uchylił decyzję [...]o Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Pismem z dnia 7 listopada 2018 r., I. N. powołując się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., domagając się wymierzenia grzywny Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego za niewykonanie przez ten organ ww. wyroku. Ponadto skarżąca domagała się orzeczenia czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podała, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi, pismem z dnia 13 października 2018 r. wezwała Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do wykonania przedmiotowego wyroku, załączając do skargi kopię ww. wezwania z dowodem jego doręczenia organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Aktualnie złożenie skargi, na podstawie znowelizowanego art. 154 § 1 p.p.s.a., możliwe jest wyłącznie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego, wcześniej złożoną, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ustawodawca z dotychczasowego zakresu art. 154 § 1 powołanej ustawy usunął przypadki dotyczące bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku między innymi uchylającym akt lub czynność (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 160/16, opubl. w internetowej bazie orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd zauważa, że orzeczenie, którego niewykonanie przez organ skarżąca zarzuca, nie dotyczyło kwestii bezczynności, jak również przewlekłego prowadzenia postępowania, bowiem wyrok ten został podjęty w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności decyzji wydanych przez organy rozstrzygające w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. W tej sytuacji, uwzględniając, że wyrok, którego niewykonanie skarżąca zarzuciła organowi, zapadł ze skargi na decyzję, aktualnie wniesioną skargę w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., uznać należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.