IV SAB/Wr 33/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie przyznania lokalu socjalnego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE L. F. wniósł w niniejszej sprawie w dniu 20.10.2008r. za pośrednictwem Wydziału Lokali Mieszkalnych Urzędu Miejskiego W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na: "niedostarczenie lokalu socjalnego L. F. od 30 marca 1999r." wskazując jako organ, którego bezczynności skarga dotyczy, Wydział Lokali Mieszkalnych Gminy W.. Skarga ta została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania lokalu socjalnego. W skardze podniósł zarzut naruszenia: - art. 7 i art. 8 oraz art. 37 § 1 w związku z art. 35 i art. 36 k.p.a.; - art. 7 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.); - art. 38, art. 75 ust. 1, art. 52 ust. 5, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 30 Konstytucji RP. Powołując się na powyższe domagał się wyjaśnienia kwestii związanych z procedurą przyznania mu prawa do lokalu socjalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że od 30 marca 1999r. czeka na lokal socjalny. Jest osobą ubogą, figuruje w rejestrze osób bezdomnych. Oczekuje dostarczenia niezwłocznie przez Gminę lokalu mieszkalnego odpowiedniego dla potrzeb jednoosobowego gospodarstwa domowego. Podał, że w dniu 20.07.2008r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na nierozpatrzenie ankiety weryfikacyjnej do wniosku o najem lokalu socjalnego, która to skarga została zarejestrowana pod sygnaturą IV KO 57/08. W odpowiedzi na skargę działający w imieniu Gminy W. - Prezydent Wrocławia wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podniósł, że przepisy postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w sprawie dotyczącej lokalu socjalnego. Zarzucił, że w sprawie nie mają także bezpośredniego zastosowania przepisy Konstytucji RP. Wskazał, że tryb postępowania w sprawach o nawiązanie stosunku najmu lokali mieszkalnych określony jest uchwałą Rady Miasta W. Nr XXXVII/2420/05 wydaną na podstawie ustawy o samorządzie gminnym i ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zarzucił, że skarżący nie wskazał jakie postanowienia tej uchwały wykazują niezgodność z normami, które przywołuje skarga. W tej sytuacji, zdaniem organu, skarga winna być odrzucona jako niedopuszczalna. W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2008r., stanowiącym według skarżącego uzupełnienie skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skarżący wniósł o wyłączenie z przetargu nieograniczonego lokalu mieszkalnego nr [...], położonego we Wrocławiu przy ul. [...] nr [...] i wszczęcie postępowania mającego na celu zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej przez podpisanie umowy najmu na w/w lokal. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowo-administracyjnych. Sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta W. w zakresie przyznania skarżącemu lokalu socjalnego. Skargę na bezczynność organu gminy w zakresie przyznania lokalu mieszkalnego uznać należy w świetle przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t. Dz.U. z 2005r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) za niedopuszczalną. Powołana ustawa reguluje zasady i formy ochrony praw lokatorów oraz zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy (art. 1). Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy rada gminy uchwala: 1) wieloletnie programy gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy oraz 2) zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Przepis ten w ust. 3 wylicza w sposób niewyczerpujący kwestie, które winna regulować uchwała dotycząca zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym lokali socjalnych. Przepis art. 22 tej ustawy stanowi, że z zasobu mieszkaniowego gmina wydziela część lokali, które przeznacza się na wynajem jako lokale socjalne. Z przepisu zaś art. 23 ustawy wynika, że uzyskanie prawa do lokalu socjalnego następuje na podstawie umowy najmu, a zatem w oparciu o czynność cywilnoprawną, a nie na podstawie aktu administracyjnego wydanego w trybie postępowania administracyjnego. Ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie w sposób jednoznaczny wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Prezydenta Wrocławia w zakresie przyznania lokalu socjalnego. Skarżący bowiem podał w skardze, że oczekuje dostarczenia niezwłocznie przez Gminę lokalu mieszkalnego odpowiedniego dla jednoosobowego gospodarstwa domowego, a więc domaga się zawarcia z nim umowy najmu lokalu mieszkalnego. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kognicji sądu administracyjnego. Sprawa dostarczenia lokalu socjalnego nie jest bowiem sprawą sądowoadminitracyjną. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący wniósł bezpośrednio do tut. Sądu bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia ankiety weryfikacyjnej do wniosku o najem lokalu mieszkalnego, lecz skarga wniesiona w tej sprawie bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 29.07.2008r., po zarejestrowaniu jej pod numerem IV KO 57/08, została przekazana na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu Prezydentowi W.. Stanowi zatem sprawę odrębną od sprawy niniejszej i winna być rozpatrzona odrębnie. Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w sprawie, która nie jest sprawą należącą do kognicji sądu administracyjnego lecz sprawą cywilną, skargę tą należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.