VII SA/Wa 2728/14

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 grudnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego K. C. w sprawie ze skargi E. D. i M. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu K. C. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. D. i E. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. C. pełnomocnikiem z urzędu dla M. D. i E. D. Wyrokiem z dnia 30 października 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W wyroku w pkt 3 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 złotych. Od powyższego wyroku skarżący reprezentowani przez pełnomocnika z urzędu wnieśli skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Oświadczył, iż koszty te w całości nie zostały pokryte przez skarżących. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 września 2014r., sygn. akt II OSK 575/13 uchylił punkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Jak wynika z protokołu rozprawy w imieniu skarżących na rozprawę stawił pełnomocnik r.pr. K. C. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez radcę prawnego skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazać należy, iż szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie - mając na uwadze wyżej powołane przepisy a także uwzględniając, że pełnomocnik prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji oraz brał udział w rozprawie przed NSA - uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł, podwyższając powyższą kwotę o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.