III SA/Wa 3251/14
Адміністративні суди2014-12-31
Номер справи
III SA/Wa 3251/14
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2014-12-31
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Agnieszka Grzelak
Резолютивна частина
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Текст рішення
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego -
UZASADNIENIE
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu (PPF) L. W. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że stan majątkowy nie pozwala jej na uiszczenie wpisu od skargi.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, oraz że posiada mieszkanie o powierzchni 58 m² oraz działkę odziedziczoną po zmarłym synu (750 m²), o którą toczy się sprawa o zachowek. Skarżąca utrzymuje się z emerytury uzyskiwanej w wysokości 1.699 zł brutto. Do swoich opłat Skarżąca zaliczyła: opłatę za mieszkanie – 600 zł, telefon, ubezpieczenie i telewizor – 180 zł oraz wyżywienie, leki i środki czystości – 600 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego o złożenie dodatkowych oświadczeń obrazujących sytuację majątkową, Skarżąca przedłożyła decyzję o waloryzacji renty, roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za 2013 i 2012 r. oraz rachunek miesięcznych opłat za mieszkanie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy
w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jakim jest radca prawny.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł.
Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącej, należy przyjąć, iż spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z przedłożonych przez Skarżącą informacji wynika bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżąca jest osobą samotną. Utrzymuje się z renty uzyskiwanej w kwocie 1.417,82 zł netto. Po uiszczeniu opłat za czynsz, media oraz wyżywienie i leki w kwocie 1380 zł, Skarżącej miesięcznie pozostaje kwota około 40 zł. Z kwoty tej, natomiast Skarżąca nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.