I SA/Wa 797/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 grudnia 2014 r. sprawy ze skarg E. M., M. H. P. i M. Ż. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 .r, sygn. akt I SA/Wa 797/14 w ten sposób, że w jego komparycji i sentencji zamiast słów "sprawy ze skargi E. M. i M. P." wpisać słowa "sprawy ze skarg E. M., M. H. P. i M. Ż." oraz zamiast słów "oddala skargę" wpisać słowa "oddala skargi". UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 797/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. M. i M. P. wniesioną na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W wyroku tym w sentencji wpisano, iż sprawa dotyczy skargi dwóch osób to jest E. M. i M. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z akt sądowych sprawy wynika jednoznacznie, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 797/14 znalazła się oczywista omyłka, polegająca na błędnym oznaczeniu skarżących, bowiem w jego komparycji wpisano, iż przedmiotem rozpoznania jest skarga E. M. i M. P., natomiast pominięto M. Ż., której również przysługuje status skarżącej. Oczywista omyłka jest skutkiem mechanicznego skopiowania danych zamieszczonych w elektronicznym systemie informacji sądowej. W tym stanie rzeczy sprostowanie omyłki jest zasadne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i 2 powołanej ustawy postanowił jak w sentencji.